Update * Na de spanning komt de euforie!

Ik heb het even laten bezinken, die spanning… uiteindelijk moet ik toegeven dat de saaie witte wachtkamer zonder ramen veranderd is. Ze hebben grote werken gedaan want er is een heel nieuw ” woman health center ” gebouwd! Een prachtig gebouw, vol ramen, meerdere wachtkamers en voorzien van vele nieuwe snufjes. Maar het wachten duurt er en blijft er duren, dat is niet veranderd. Hoewel de dokter zich verontschuldigde, ze werken eraan. Dus er is hoop!

Maar aangezien je graag geholpen word, neem je dat er zonder probleem bij!

Ik kwam eerst bij een assistent voor het vooronderzoek, de vragen, en de bespreking van de scan. Zo gaat dat gewoonlijk, dan bespreken ze met de prof. En dan komt hij mee binnen. Dit keer voor fantastisch nieuws! De scans waren goed! Mijn botkwaliteit is lichtjes verbetert! Wat wil zeggen dat de therapie aanslaat, dat de loopjes hun werk doen en dat mijn healthy lifestyle en goede moed beloond worden!

In één woord… GEWELDIG!!! Hier doe ik het voor, die grenzen opzoeken, informatie verzamelen, veel lezen, lopen, core en stabiliteit trainen, elke week langs mijn kinesist gaan om alles los te werken, gezond eten en kokkerellen, kortom alles proberen om te verbeteren! En er in blijven geloven dat dat allemaal loont en de moeite waard is!

Als je dus zo’n resultaten krijgt is dat voor mij dikke onderscheiding! Van meer droom ik niet! Hier ben ik zó blij om! Het zit em in de kleine dingen! En ja lieve lezers, iedereen die wil, die motivatie heeft en wilskracht, kan al zijn dromen nagaan! Dus doen zou ik zo zeggen!

Dit resultaat maakt natuurlijk nog hongerig naar meer! Naar meer info, meer zoeken wat de juiste balans brengt, en durven dromen op langere termijn! Het geeft energie om verder te gaan, en te gekke dingen te doen! Om uitdagingen aan te gaan, nieuwe recepten te proberen, mensen aan te moedigen en zó veel meer!

Ik blijf erin geloven, dat mijn tweede kans, nog zoveel mooier is en word dan de eerste! Ik durf geloven dat mijn lijf een reminder heeft gestuurd, eentje die ik nodig had,(natuurlijk moest de kanker die reminder niet zijn, had het minder heavy mogen zijn, zonder de stress dat dat vieze beest alles kan verwoesten op heel korte tijd, zonder dat je het beseft en voelt, en nu de onzichtbare therapie moet ondergaan want je ziet er o zo goed uit en doet zo je best, dat het niet anders kan dan dat je weer oké bent) een reminder die ik nodig had om te leren, om te leren met vallen en opstaan, om mezelf te leren kennen, mezelf liever te zien, om mezelf beter te verzorgen, zowel geestelijk als lichamelijk, zodat ik een beter mens geworden ben, niet alleen voor mezelf maar ook voor anderen. Dus uit iets slechts kan ook iets goeds verder komen!

Conclusie, ik mag twee jaar wachten voor de volgende botscan en bespreking! Dat is weeral één stresske minder per jaar!

En last but not least…

• 

Lieve lezers, op naar nog vele schrijfsels die voor mij therapeutisch werken en voor jullie hopelijk inspirerend zijn! Op naar nog vele zotte plannen uitvoeren zodat ondanks al wat er gebeurt het leven toch de moeite waard is en bovendien ook héél schoon is!

greetings from your crazy lady! 💕