Vandaag werd dit ”geweldig” artikel gepubliceerd op de website van Runners… Niet enkel voor de lopers maar vooral voor alle bewegers! Of zij die nog twijfelen… Geen enkel excuus om te blijven zitten…

Ik heb het de laatste tijd al zo vaak verteld, dat dat lopen een stuk van mijn therapie is. Hoe minder ik beweeg, hoe slechter ik me voel en hoe minder mobiel ik ben. Wat niet wil zeggen dat ik extreem veel en lang kan sporten/bewegen. Ik hoor niet in de groep die 5 u sport. Tenzij de ”elektrische fietstochtjes” naar en van school meetellen ๐Ÿ˜‚. Hoewel ik probeer om zo veel mogelijk te bewegen. Want als ik toch eens een slecht momentje heb waarin mijn lijf weer eens niet mee wil en ik even pauze moet nemen voel ik dat direct en overal. En met dit te lezen ben ik er zeker van dat ik goed bezig ben!

Oefening kan helpen bij het voorkomen van borstkanker.ย Maar doet hoeveel u er toe?

Een nieuwe studie vergeleek het trainen van 30 minuten per dag versus 60 minuten op biomarkers die risico lopen op kanker. Dit is wat het heeft gevonden.Van DANIELLE ZICKL 2 OKT. 2019

Senior vrouw joggen, Cromarty Firth, Schotland
  • Volgens een nieuwe studie in het tijdschrift Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention , kan regelmatige aerobe activiteit van gemiddelde duur en langdurige duur uw risico op het ontwikkelen van borstkanker helpen verminderen.
  • Beide groepen ervoeren een significante verbetering in biomarkers van het risico op borstkanker.
  • Matige aerobe activiteit gekwalificeerd als 150 minuten (2,5 uur) per week en hoge aerobe activiteit gekwalificeerd als 300 minuten (5 uur) per week.

Regelmatig lopen helpt niet alleen je mentale gezondheid en vermindert stress, maar het verhoogt ook je fysieke gezondheid: hardlopen helpt je risico op aandoeningen zoals diabetes type 2 , hartaandoeningen en zelfs bepaalde soorten kanker te verminderen .

Maar hoeveel moet u oefenen om die voordelen te behalen? Als we kijken naar preventie van borstkanker, is het antwoord misschien niet zo veel als je denkt, suggereert een nieuwe studie gepubliceerd in het tijdschrift Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention .

De studie, die een tweejarige follow-up is van de borstkanker- en inspanningstest in Alberta (BETA) , omvatte 400 kankervrije vrouwen in de leeftijd van 50 tot 74 jaar met als doel het effect van beide matige aerobe activiteit te vergelijken (150 minuten per week) ) of hoge aรซrobe activiteit (300 minuten per week) op een zogenaamde tussenliggende borstkanker biomarkers -of stoffen in uw bloed of urine die zijn indicatoren van het risico op borstkanker. Deze omvatten biomarkers zoals insuline, glucose, estron (een vrouwelijk geslachtshormoon), estradiol (een vorm van oestrogeen) en HOMA-IR (die insulineresistentie meet).

Vijf dagen per week gedurende een jaar konden de deelnemers elk type aerobe activiteit doen dat ze wilden. Degenen in de “gematigde” groep trainden 30 minuten per dag en degenen in de “hoge” groep trainden een uur per dag.

Na een jaar verbeterden de biomarkers in het algemeen voor beide groepen, maar geen van beide groepen zag een aanzienlijk grotere of betere verbetering ten opzichte van de andere. Dit betekent dat het doen van oefeningen van gemiddelde duur of langdurige duur uw risico op borstkanker nog steeds kan verminderen. (Het is vermeldenswaard dat sommige biomarkers – zoals oestrogeen en insuline – hetzelfde zijn gebleven omdat ze al laag zijn bij postmenopauzale vrouwen.)

“Als u een hoge insulineresistentie, ontsteking, lichaamsvetniveaus of andere biomarkers heeft, loopt u een verhoogd risico op het ontwikkelen van borstkanker,” Christine Friedenreich, Ph.D. , wetenschappelijk directeur van het Department of Cancer Epidemiology and Prevention Research van Alberta Health Service, vertelde Runner’s World .”En we weten dat als u fysiek actief bent, dit uw risico [op borstkanker] vermindert.

Uit eerder onderzoek is inderdaad gebleken dat lichaamsbeweging de insulineresistentie vermindert (een aandoening waarbij uw lichaam problemen heeft met het absorberen van glucose, waardoor bloedglucose zich kan ophopen in uw bloed), ontstekingen en lichaamsvet – en dat is belangrijk, omdat elk verband houdt met een verhoogd risico op borstkanker.

Betekent dit dat het geen voordelen heeft om langere runs of langere trainingen in te passen? Niet precies.

Vrouwen die 300 minuten per week trainen, hadden veel grotere verminderingen in lichaamsvet dan vrouwen die minder tijd trainden, zei Friedenreich. Dat is vooral belangrijk, omdat veel studies hebben aangetoond dat overgewicht of obesitas het risico op postmenopauzale borstkanker verhoogt, volgens Friedenreich. “Daarom is het verminderen van lichaamsvet – wat een teken is van obesitas – een manier om het risico op borstkanker na de menopauze te verminderen,” zei ze.

Het voordeel, volgens Friedenreich, is dat terwijl het binnenhalen van 150 minuten (2,5 uur) aerobe activiteit per week al fantastisch is – en zal helpen om je risico op borstkanker te verminderen – het bereiken van die wekelijkse markeringen van 300 minuten (5 uur) nog meer voordeel. Blijf dus je lange runs, snelheidstrainingen en dagelijkse runs doen. Zelfs als het slechts een paar snelle kilometers zijn, zullen ze oplopen.DANIELLE ZICKL Associate Health & Fitness EditorDanielle is gespecialiseerd in het interpreteren en rapporteren van het nieuwste gezondheidsonderzoek en schrijft en bewerkt ook diepgaande servicestukken over fitness, training en voeding.

Conclusie? Bewegen doet leven! Geeft meer kwaliteit, geeft een frisser hoofd, minder stress, minder kans op vreselijke ziektes en hun bijhorende behandeling. Dus het is het overwegen en volhouden waard! Als je nog twijfelt, probeer dat klikje in je hoofd te maken, voor je moet ervaren hoe een behandeling van zo’n ziekte voelt. Geloof het van mij, het is allesbehalve aangenaam in het heetst van de strijd en de strijd die je achteraf onzichtbaar strijd, die strijd die mensen niet zien en waarvan ze denken dat die er niet meer is omdat ze het niet zien aan jou want je ziet er goed uit en kan toch alles, dat is reden genoeg om beter te voorkomen! En ook hier zeg ik doen hรจ mensjes!!!

Alvast veel succes om die goeie gewoonte aan te leren! Als je nog aanmoediging nodig hebt hoor ik het graag ๐Ÿ˜‰

Dank je wel !!!

Lieve mensjes,

Drie weken lang heeft de battle geduurd, en dat em hevig was!!! Stressy weekjes maar super blij dat ik heb doorgezet!!! (Sorry voor de stalking ๐Ÿ™ˆ)

Het is officieel bevestigd!!! Joehoe!!! Ik had zondag om 24 u de derde plaats!!! Met 1221 stemmen!!! Dikke dikke dikke merci!!! 1221 maal bedankt!!! Voor elke stem, voor iedereen die heeft gedeeld, mee promo gevoerd, mee op pad is gegaan om stemmen te ronselen, achter mijn zotte avontuur stond, mee in spanning gezeten heeft of wat dan ookโ€ฆ Jullie waren geweldig!!! Zonder jullie was het nooit gelukt!!! Ik ben zรณ blij en zรณ dankbaar dat ik mee door mag naar de volgende ronde!!!

Wat houd dit in???
Eerst en vooral volgen er een paar testen waaronder sportmedische keuring, lichaamssamenstelling scan en een conditie test. Daarna word er een schema op maat gemaakt en krijg ik een coach om dat allemaal mee te begeleiden zes maanden lang. En dit allemaal word verzorgd door het energylab. (Dit deel op zich is al zalig!!!)
Er zijn in deze ronde ook 2 loopevenementen voorzien.

Uiteindelijk wordt in april de definitieve winnaar gekozen om in New York te lopen. Dat is nog even ver van mijn bed show, ik ga vooral al heel erg genieten van deel 1! Jullie worden op de hoogte gehouden voor de laatste ronde!

Ook mijn mede strijders wil ik proficiat wensen en danken voor de sportieve strijd! En Sorry aan diegene die niet in de top 3 geraakt zijn ik had het jullie ook gegundโ€ฆ Maar ik wou dit zรณ graag dat ik ben blijven strijden, maar jullie hebben dat ook kei goed gedaan!

Lieve mensjes, ik ga jullie warme hart nooit vergeten! Dat er heel veel mensen achter mij stonden wist ik, maar dit is zo hartverwarmendโ€ฆ En hopelijk kan ik het verschil maken om mensen aan te moedigen te sporten omdat het zo belangrijk is voor een goed gevoel! Niet alleen na de kanker maar ook voor een gezonde mens!!!

Dikke merci jullie waren FANTASTISCH!!! โค๏ธ

Liefs,
Roxanne

Nog even ter aanvulling…

Wie je ook bent, wat je ook meemaakt, je kan niet alles kiezen wat er op je pad komt. Maar weet 1 ding, de manier waarop je ermee omgaat kies jij zelf! Als ik met mijn prettig gestoorde ikje al maar 1 iemand aan het bewegen krijg is dat al een overwinning, want lieve mensjes dit is zรณ belangrijk!

Voel je nooit schuldig wanneer je je loop of wandelschoenen aan trekt, wanneer je er met de fiets op uit trekt of wanneer je wat dan ook van sport gaat doen! Want het is bewezen… bewegen doet leven! Het zorgt voor zuurstof in je lichaam, voor frisheid in je geest, en voor beweeglijkheid. Elke stapje loont de moeite van hoe ver je ook komt! Probeer het, hou vol en voel het! Het maakt een groot verschil!

Ik heb een grote reminder moeten krijgen om dat in te zien, en heb het geluk gehad dat die op tijd kwam. Want ik was mezelf helemaal in de vernieling aan’t leven. En het is jammer dat het kanker moest zijn, want dat hoefde niet en dat heb ik niet gewild. Maar ik heb er รณ zo veel van geleerd! En dat was mijn lesje … Geef nooit op, durf dromen, jaag dromen na, (bijna) alles kan! Als je er zelf maar in gelooft ๐Ÿ˜ dus leef, geniet, voel, ervaar en besef hoeveel mensen er achter je staan en je bewonderen omdat je durft!

En vooral… heb je fans lief! Ze geven je vleugels! Zeg het hen, wees dankbaar! Want dat is het mooiste van allemaal!!! Dankbaarheid voor alles!!! Bewondering voor kleine dingen!!! Ook al loopt niet altijd alles zoals gehoopt… everything happens for a reason! Think Pink

Als er nu 1 ding zenuwslopend is…

Dan is het afhangen van iemand anders zijn goede wil! Ik durf zeggen dat ik veel fans heb met hele warme hartjes! En dat ik die ontzettend dankbaar ben! Het gevoel hebben dat zo veel mensen meewerken aan wat begon als een spannende uitdaging! Awel dat ze spannend is…

Zoals vorig korte blogje liet zien, zoek ik nog steeds heel veel stemmen! Ik ben ervan overtuigd dat die top 3 halen en houden bereikbaar moet zijn!

Als alle fans een beetje tijd nemen dan komt dat dik in orde! Ik geloof dat het kan en dat is het begin! Ik heb het boek ”the secret” gelezen, awel dat moet elke twijfelachtige mens eens lezen. Het gaat over twijfelen, overtuigd zijn van iets, de kracht van het positief denken… Dat is echt het begin van doelen bereiken, daar ben ik zeker van! Wat natuurlijk niet wil zeggen dat echt alles mogelijk is hรฉ. Vooral bijna alles ๐Ÿ˜‰

En zo zorgde mijn prettig gestoorde Ikje vandaag weer voor onverwachte stemmen. Omdat ik den broekschijter in mij even in de hoek gezet heb. Want stemmen ronselen gaat niet als je twijfelt ๐Ÿ™ˆ

En eigenlijk viel het best mee, dat durven… ik heb al voor hetere vuren gestaan. Mijne maat lacht er altijd mee, gij hebt echt van niks meer bang hรจ? En dan zeg ik van bijna niks meer, enkel van hervallen, misselijk zijn en dood gaan! Maar dat is pas voor binnen 60 jaar hรจ. Dus daar moet ik nu nog niet van wakker liggen ๐Ÿ™ˆ

Ik ben hier flink mijn best aan ’t doen mijn lijf te verwennen, want buiten alle spanning, heeft dat het vreselijk moeilijk met de overgang van zomer naar herfst! Vocht en kou… ik haat dat eigenlijk voor mijn goed gevoel. Ik heb dan veel meer ongemakken en pijntjes. Plus dat ik mijn dip spuit weer gehad heb, een baxtertje minder moeheid dat toch ook wel wat tijd nodig heeft. En een mega shot antibiotica uit schrik voor een ontsteking na een bezoek bij de kaakchirurg ๐Ÿค” door de bifosfonaten zijn tandproblemen oplossen een hele uitdaging! En de combi van alles met die ingreep erbij geeft me nu niet bepaald Duracell feelings! Maar bon daar over zagen haalt niet uit…

Het is alleen wel confronterend als ze weer eens zeggen, je bent toch goed, alles is toch okรฉ en voorbij? Tot ik dan even helemaal mezelf ben en zeg dat het helemaal nog niet voorbij is, dat de therapie nog loopt en wel iets complexer is dan dat men denkt en ziet. Maar ook dat hoort erbij. Mensen die jouw denken te kennen en kei juist inschatten… ik moet dan diep in men binnenste kalm blijven en dan leg ik even uit hoe het echt zit. De reacties daarop zijn hilarisch, ze zouden eens moeten weten…

Gelukkig weet ik beter, snoer ik hen de mond en vertel hen dat ik hoop dat ze nooit zelf zoiets meemaken.

Genoeg daarover… Nu weer even naar de New York uitdaging, mensen die gestemd hebben, tijd gemaakt hebben om het te doen en soms uit te zoeken hoe het moeten, om het te delen, om overal promo te voeren, of welke inzet dan ook! Jullie zijn fantastisch! Jullie laten me voelen dat ik leef! Jullie laten me voelen hoe erg jullie meeleven! Jullie aanmoediging geeft mij vleugels! Het is zo hartverwarmend! Ik ben dol op jullie! Ik ben jullie ongelooflijk dankbaar, want zonder jullie was ik nooit zo ver gekomen! En zonder jullie was ook dit project niet mogelijk!

Ik ben de NN Running Club dankbaar voor deze uitdaging!

Ik ben think pink dankbaar om een ambassadeur te mogen zijn!

Ik ben het Runners lab dankbaar voor hun sublieme service en enthousiasme!

Ik hou van alle fans!

Met in het bijzonder mijn liefste maateke en kleine prinses!

Mijn hele familie/schoonfamilie en vriendenfamilie/ mijn vaste loopmaatjes!

DANK JE WEL โฃ๏ธ

Ik sta voor eeuwig in het krijt!

PS stemmen kan dus zoals ik al zei nog steeds via deze link: http://www.nnrunningclub.be/nl/voting/ en dan uiteraard kiezen voor filmke 14 ๐Ÿ˜๐Ÿ˜๐Ÿ˜ dat kan nog tot zondag 29/9 dus doen hรจ!

Liefs

Roxanne

X

Colorrun Brussel

Ik had zo weer eens een “klein gelukske”, ik kreeg een mail in men mailbox, met de melding dat ik 2 tickets gewonnen had voor de colorrun in Brussel, afgelopen zaterdag.

Mmmm, nice! Maar Brussel is nu niet bepaald dichtbij, het is een grote stad, het is een loopje van 5 km, dus een halve daguitstap voor een half uurtje lopen en bovendien op zaterdag, dus dat is een werkdag voor mij! Maar hoe cool is datte nu niet??? Op zo’ n groot evenement lopen waarvan ze zeggen dat het het leukste loopje op aarde is??? Er was dus dat prettig gestoorde ikje in mij dat bij het lezen van de mail al lang beslist had dat ik zou gaan! Al was het dan alleen al maar om het kleine meisje in mij content te stellen met de schoonste medaille ever!

Dus na een lange zoektocht vond ik een leuke compagnon om de namiddag mee te delen. Ik pikte haar op aan haar werk, en we trokken samen richting Brussel, een hele belevenis op zich. Want the big city is toch wel de moeite! We parkeerden op 15 min stappen van het evenement, kuierden langs de gezellige stadsdrukte en bereikten onze startplek.

De sfeer zat er al dik in toen we toekwamen, de vrolijkheid was aanwezig op het hele plein. Lees: ge moet dat daar eens gezien hebben en ook eens gedaan hebben! ge kunt er alleen maar goedgezind van worden… We haalden onze startnummers af inclusief de witte t-shirt, we passeerden bij de think pink stand, keken de boel af, lieten wat zotte foto’s maken en begaven ons daarna naar de startbox. Waar het kei druk was en ook kei heet, dat was het enige nadeel… De hitte, ik kan daar echt niet meer tegen, ik krijg er hoofdpijn van, mijn hartslag doet dan gekke dingen, dus ik probeer te denken dat ik op de noordpool zit, in de hoop dat het betert! Na 4 vertrekschoten is het eindelijk onze beurt. We vertrekken en zouden bij elke km een vleugje kleur over ons krijgen. De eerste was geel en dat heb ik geweten… We waren redelijk wat lopers voorbij gegaan, en arriveerden alleen in de wolk, kei tof ware het niet dat er รฉรฉn van die staffleden letterlijk zijn hele bus poeder in mijn neus blies… Ik dacht dat ik al moest opgeven na 1 km! Maar na eens goed te hoesten en proesten liepen we verder, en bij de volgende wolken wist ik dat ik best men adem inhield en men bril bedekte wilde ik blijven zien.

We kregen werkelijk alle kleurtjes, het was zo mooi om te zien en รณ zo leuk om te doen. Nadat we onze 5 km gelopen hadden kregen we uiteraard de schoonste medaille uit mijn collectie! Dochterlief is er al even verliefd op dan ik! op het evenementplein was alles aanwezig om de ambiance verder te zetten! ik kan dus na afloop beamen, dat het werkelijk “the happiets run on the planet” is! Als je ooit tijd en zin hebt zeker doen! Ook wandelaars stappen mee! En DJ NRJ die mens kan er wat van!

Besluit van die dag… Als je goesting hebt om iets zot of iets kei leuk te doen, doen!!! Want? Alles waar je oogskes van gaan blinken moet je doen!!! dat geeft Energie!!!

Update * Na de spanning komt de euforie!

Ik heb het even laten bezinken, die spanning… uiteindelijk moet ik toegeven dat de saaie witte wachtkamer zonder ramen veranderd is. Ze hebben grote werken gedaan want er is een heel nieuw ” woman health center ” gebouwd! Een prachtig gebouw, vol ramen, meerdere wachtkamers en voorzien van vele nieuwe snufjes. Maar het wachten duurt er en blijft er duren, dat is niet veranderd. Hoewel de dokter zich verontschuldigde, ze werken eraan. Dus er is hoop!

Maar aangezien je graag geholpen word, neem je dat er zonder probleem bij!

Ik kwam eerst bij een assistent voor het vooronderzoek, de vragen, en de bespreking van de scan. Zo gaat dat gewoonlijk, dan bespreken ze met de prof. En dan komt hij mee binnen. Dit keer voor fantastisch nieuws! De scans waren goed! Mijn botkwaliteit is lichtjes verbetert! Wat wil zeggen dat de therapie aanslaat, dat de loopjes hun werk doen en dat mijn healthy lifestyle en goede moed beloond worden!

In รฉรฉn woord… GEWELDIG!!! Hier doe ik het voor, die grenzen opzoeken, informatie verzamelen, veel lezen, lopen, core en stabiliteit trainen, elke week langs mijn kinesist gaan om alles los te werken, gezond eten en kokkerellen, kortom alles proberen om te verbeteren! En er in blijven geloven dat dat allemaal loont en de moeite waard is!

Als je dus zo’n resultaten krijgt is dat voor mij dikke onderscheiding! Van meer droom ik niet! Hier ben ik zรณ blij om! Het zit em in de kleine dingen! En ja lieve lezers, iedereen die wil, die motivatie heeft en wilskracht, kan al zijn dromen nagaan! Dus doen zou ik zo zeggen!

Dit resultaat maakt natuurlijk nog hongerig naar meer! Naar meer info, meer zoeken wat de juiste balans brengt, en durven dromen op langere termijn! Het geeft energie om verder te gaan, en te gekke dingen te doen! Om uitdagingen aan te gaan, nieuwe recepten te proberen, mensen aan te moedigen en zรณ veel meer!

Ik blijf erin geloven, dat mijn tweede kans, nog zoveel mooier is en word dan de eerste! Ik durf geloven dat mijn lijf een reminder heeft gestuurd, eentje die ik nodig had,(natuurlijk moest de kanker die reminder niet zijn, had het minder heavy mogen zijn, zonder de stress dat dat vieze beest alles kan verwoesten op heel korte tijd, zonder dat je het beseft en voelt, en nu de onzichtbare therapie moet ondergaan want je ziet er o zo goed uit en doet zo je best, dat het niet anders kan dan dat je weer okรฉ bent) een reminder die ik nodig had om te leren, om te leren met vallen en opstaan, om mezelf te leren kennen, mezelf liever te zien, om mezelf beter te verzorgen, zowel geestelijk als lichamelijk, zodat ik een beter mens geworden ben, niet alleen voor mezelf maar ook voor anderen. Dus uit iets slechts kan ook iets goeds verder komen!

Conclusie, ik mag twee jaar wachten voor de volgende botscan en bespreking! Dat is weeral รฉรฉn stresske minder per jaar!

En last but not least…

Lieve lezers, op naar nog vele schrijfsels die voor mij therapeutisch werken en voor jullie hopelijk inspirerend zijn! Op naar nog vele zotte plannen uitvoeren zodat ondanks al wat er gebeurt het leven toch de moeite waard is en bovendien ook hรฉรฉl schoon is!

greetings from your crazy lady! ๐Ÿ’•

Spanning

Ik heb getwijfeld of ik hierover een blogje zou schrijven, maar aangezien ik jullie de wereld achter de schermen van de kankerbehandeling wil laten zien, of al wat erbij hoort ga ik ervoor!

Het is weer zo een controledag, gewoon routine, niks bijzonders. Na aanvang van mijn anti-hormoontherapie, werd standaard een scan gemaakt om mijn botten te meten. Eerst en vooral om te zien hoe de chemo erop ingewerkt had, en om te kijken in welke staat ze waren.

Zo’n scan is een luxe scan, je krijgt er een goei ”bed” waar je mag gaan opliggen met de nodige kussens en attributen erbij om alles perfect te meten. Lang duurt het niet, ik denk maximum een kwartiertje, dus dat is best okรฉ. Vandaag had ik geluk, er zat niemand voor mij in de wachtkamer, waarschijnlijk omdat het file was onderweg en de meeste mensen daar niet op gerekend hadden. Ik dus wel, zoals gewoonlijk, dus ik was dan ook ruim op tijd.

Ik heb dus weer chance dat ik anderhalf uur mag wachten, en dat ik door de vroegte een plekje heb bemachtigd in het zonnetje, in de cafetaria met een heerlijk koffiemomentje! Geef toe er zijn er die het slechter hebben.

Maar los daarvan, ben ik er me van bewust dat ik ook voor dit routine onderzoek, weer in spanning ben. Ik heb er geen last van, van die gezondheidsstresskes. Ik kan dat kei goed loslaten, en zo moet dat ook, want wat voorbij is is voorbij. En wat komen gaat kan ik niet veranderen. Maar op een controle dag is het er toch… Niet echt vreemd vermoed ik, en waarschijnlijk heeft iedereen dat wel. Ik weet ook exact wanneer de stress komt. Hij begint op het moment dat ik in de auto stap.

Eerst en vooral weet je nooit hoe lang je moet rijden over het traject. In de vakantie periode valt dat meestal wel mee. Maar toch had ik vandaag file! Omdat ik in het spitsuur zat. Dat bezorgd me van op mijn oprit stress, de onwetendheid wanneer ik op men bestemming aankom. Ik heb dan slappe armen en slappe benen. En ik krijg er een flinke knoop van in men maag. Tegen de tijd dat ik arriveer in ”mijn buitenverblijf” zoals ik het altijd noem, moet ik meestal sรบper dringend naar ’t toilet. Als ik al kan wachten tot daar, het gebeurt ook dat ik onderweg stop, ik ken de plekjes al waar toiletten zijn.

ร‰รฉn groot voordeel, als ik op de weegschaal moet ben ik alle overtollige ballast al kwijt ๐Ÿ˜‚ Dat zijn die kleine gelukskes, weet je nog wel?

Ik blijf in spanning, omdat ik weet dat ik in de volgende wachtkamer minder chance ga hebben. Professor Verhaeghe is immers een man met een drukke planning en ik moet er pas late voormiddag zijn. Wat de wachttijd ook doet oplopen. Bovendien moet de man die de scan genomen heeft nog wat berekeningen maken, dus mijn geduld wordt weer uitgebreid getest… Dat wil zeggen dat de slappe armen en benen blijven. Dat ik reuze honger ga krijgen, maar ook daarop ben ik voorzien. Ik weet ondertussen dat het geen luxe is om een picknick te voorzien! Samen met een to do list qua mailing, een goed boek, of eender wat afleiding brengt.

Het is vooral niet weten wat er komen gaat, dat die spanning veroorzaakt. Ik ben goed gelovig en ga er altijd vanuit dat alle resultaten goed gaan zijn. En als het niet zo zou zijn, dan zien we dan weer wel. Ik weiger toe te geven aan angst, want daar kom je nergens mee. En uiteindelijk weet ik dat ik in goede handen ben, of beter gezegd, in de beste handen. En wat ben ik daar blij voor. Ik heb een fantastisch medisch team achter mij, eentje dat begint bij mijn huisartsen, want ik prijs me gelukkig, ik heb er 3! Als zij niet de juiste beslissingen genomen hadden en ”snel” beslist hadden dan zat ik hier niet meer. En UZ Leuven, ik kom er liever niet. Maar ondertussen voelt het bijna als een tweede thuis. Ik weet er de weg, en ik voel me er veilig!

En mijn hele team thuisfront en fans, laten me voelen dat ik niet alleen ben. En dat noem ik geen ”klein gelukske” maar een ”groot geluk”! Ik weet dat er altijd wel iemand klaarstaat om me op te vangen als het nodig is, waarvoor mijn eeuwige dank! ๐Ÿ’•

En tot slot, op controle komen doe ik bijna altijd alleen. Omdat ik dat zo wil, ondanks dat er wel altijd iemand zou willen meekomen. Ik ben op zo’n dag niet het beste gezelschap, ik ben dan zwijgzaam (wat bijna niet te geloven is) dus ik wil er niemand mee lastig vallen. En het geeft rust om op zo’n moment mezelf te kunnen zijn.

Dus op hoop van goed geluk, ga ik nu mijn plekje in de zon ruilen, voor een witte wachtkamer, zonder ramen, waar allemaal mensen zitten wachten voor hetzelfde. Die ene dokter zien, die beslist over jouw welzijn!

En… Ook dit hoort bij de vrouw die probeert haar leven op rails te krijgen. Die haar uiterste best doet om ongemakken zo veel mogelijk tegen te werken en te verstoppen. De vrouw die probeert telkens weer te lachen, die er probeert te staan, voor ’t werk, voor de mensen rond mij. En die aanzien word als de patiรซnte die genezen is, en waarbij alles voorbij is. Om dit taboe te doorprikken en bespreekbaar te maken ben ik met deze blog begonnen. Hopelijk verandert het iets, of kan ik er mensen mee helpen. Want dit is wat het is, kanker of de behandeling ervan stuurt je hele leven en je hele welzijn. En dat word vaak vergeten.

Tot schrijfs!

x

Follow your dreams…

Er is bij mij een vroeger en een nu… Ik kan eigenlijk niet echt zeggen welk moment het beste is of was. Het staat los van mekaar.

Vroeger was ik de gejaagde versie van mezelf, de controlefreak, het meisje dat zo hunkerde naar bevestiging. Ik probeerde perfectie na te streven en legde de lat heel hoog. Omdat ik dacht dat ik er op die manier alles kon uithalen wat erin zat, en omdat ik dacht dat anderen daar gelukkig van werden. Dus ik leefde tegen 200 per uur. En dat kan natuurlijk niemand volhouden. Maar ik had geen zorgen, ik dacht de wereld aan te kunnen, en vooral zo bezig te blijven.

En toen kreeg ik geluk bij ongeluk! Ik kreeg een mega ”reminder” en dan nog wel heel goed op tijd… 32 jaar en kanker, dat woord heb ik lang niet kunnen uitspreken. Maar het is wat het is. De kanker met zen hele behandeling erbij zou ik niet willen over doen voor alle duidelijkheid. De reminder daarin tegen, daar ben ik dankbaar voor. Hij was een eye opener. ร‰รฉntje waar ik elke dag opnieuw blij voor ben.

Dus de nu… Ik ben veranderd, ik ben een betere versie geworden, mentaal dan, (lichaamelijk dat is een paar mouwen, daar word aan gewerkt) maar over het mentale daar wou ik het even over hebben.

Ik kan niet meer alles (soms is dat een vreselijke teleurstelling) maar anderzijds, ik moet kiezen. Ook niet altijd leuk, maar je denkt na over dingen, je weegt dingen af, de voordelen, de nadelen. Net omdat je niet anders kan. Je kiest sneller, je volgt je hart meer, dus ook je dromen.

Als je het moet stellen met minder energie, als je het moet stellen met een chaotisch brein. Dan hoeft er eigenlijk niet te veel tamtam te zijn, dan focus je op wat je energie geeft, en niet wat je alleen energie kost. Dan focus je op mensen die het waard zijn, op mensen die je graag hebt en waarvan je weet dat het wederzijds is. Je hoeft niet iedereen vaak te zien. Er zijn immers kanalen genoeg om contact te hebben. En zij die belangrijk zijn, die zijn er als het nodig is, dag en nacht. Altijd, niet persรฉ altijd lijfelijk, ze zijn er gewoon, in je hart!

De keuze van de dromen… Ik droom niet van spectaculaire dingen, maar ik droom van gewone dingen, van dingen die haalbare kaart zijn, gewoon genieten van elk moment is voor mij meer dan okรฉ. Ik ben er me van bewust dat elk moment รฉรฉntje extra is. En daar ben ik heel blij mee! Ik ben wel impulsiever in beslissen, uitstel en alles blijven afwegen is tijdverlies, droom ik van iets, heb ik er kei veel zin in, en vind mijn wederhelft en kleine prinses het okรฉ, dan doe ik het, of doen we het. Dus het motto al waar je ogen van gaan sprankelen moet je doen is bij mij van toepassing.

Wat anderen daar van vinden, dat weet ik niet, ik stel die vraag ook niet. Ik weet alleen dat mijn maatje overlaatst zei, je bent veranderd, je bent een betere versie van jezelf geworden. En toen ik om uitleg vroeg, kon ik eigenlijk alleen maar constateren dat het vooral komt, omdat ik niet meer twijfel aan mezelf, omdat mezelf liever zie, omdat ik veel beter voor mezelf zorg, omdat ik graag vrolijk leef, en vooral geniet! Ik geniet en ik leef nu en ik leef echt. Ik heb meer te geven, net omdat er grenzen zijn, die ik bewaak, en binnen die grenzen is er plaats voor dromen, voor genieten, en voor graag zien, en dat voelen mijn naasten, ze zijn nรณg belangrijker geworden! En dat net hij dat opmerkte en ook zei, dat maakte het zรณ bijzonder!

Dus alle dingen die ik graag wil doen, waarvan ik geloof dat het kan, waarvoor ik wilskracht en motivatie heb, en vooral waar mijn oogskes van gaan blinken, die doe ik!

En dat was de wijze les die ik kreeg toen ze mijn hart even lieten stilstaan, maar mijn ogen lieten open gaan!

Ik kan alleen maar zeggen voor mijn lieve lezers… laat voor jullie een reminder niet nodig zijn. Maar leef hier en nu, geniet en dans door het leven, want je hebt er maar 1! En lach… zo veel je kan! Omdat het fijn is en aanstekelijk werkt! En omdat ondanks alles wat je meemaakt het leven toch zรณ mooi is!

Greetings ๐Ÿ˜˜

Omdat ze gewoon heerlijk zijn!

Voor al wie graag de bakker in zichzelf laat bovenkomen… Deze moet je zeker geprobeerd hebben! Ze zijn zรณ lekker… Het is begonnen met ze kado te krijgen… Ik was direct superfan! Ondertussen heb ik het receptje van een tante gekregen en zij op haar beurt van haar moeder. Voor iedereen die het experiment healthy food wil proberen is dit een geslaagd en makkelijk receptje! Dus niet twijfelen maar doen!

Wat heb je nodig?

โ€ข1 blik gecondeseerde melk (mag ook de gecondeseerde kokosvariant zijn)

โ€ข250g havemout

โ€ข75g geraspte kokos

โ€ข100g gedroogde rozijnen, abrikozen of cranberry’s

โ€ข125g gemende zaden (pompoen, zonnebloem, sesamzaad,…)

โ€ข125g gezouten pinda’s (gemalen)

โ€ข1 ei

Hoe maak je het?

โ€ขVerwarm de oven voor op 130ยฐC

โ€ขVerwarm de gecondeseerde melk (zet hiervoor het gesloten blik +/-2min in kokend water)

โ€ขMeng alle ingrediรซnten goed onder elkaar, Vergeet de pinda’s niet eerst fijn(er) te malen.

โ€ขLeg een bakpapier op de bakplaat

โ€ขVerspreid het mengsel met een vork over het bakpapier op de bakplaat, strijk het glad.

โ€ขBak het mengsel +/- 40 min

โ€ขDe koek met papier uit de bakplaat halen.

โ€ขSnij of breek in stukken.

โ€ขLaat afkoelen en smullen maar!

Je kan het mengsel ook in iets grotere vormpjes doen, wel goed in vetten voor bv ronde koeken.

Smakelijk! Geniet ervan! Zo af en toe deel ik graag mijn smulmomentjes ๐Ÿ˜

Ik ben er van overtuigd dat gezond ook lekker kan zijn, ben altijd op zoek naar powerfood, die authentiek is. Want dat is minder energieslopend voor mijn lijf om te verwerken! Dus ik zoek in de pure keuken naar power.

Mijn zoektocht is dus het hele plaatje, voeding, geest en lichaam!

Het zoeken naar de juiste balans, en die moet er zijn. Mijn zoektocht word geprikkeld dus word vervolgd!

๐Ÿ˜‰

Think Pink ๐Ÿ’•

Wat een dagje… Wat begon met wat info vragen over een RunSter worden is een heel avontuur geworden… Er zijn soms van die dingen waar je ogen van gaan sprankelen, wel die moet je doen!

Ik nam contact op met Elisa die bij Think Pink instaat voor het ”Run” gebeuren, wat begon met een paar vraagjes is dus een heel verhaal geworden, Joke die voor het ”social” gebeuren instaat werd mee in de mails betrokken en zo werd het iets waar mijn ogen van gingen sprankelen.

RunSter dat zag ik wel zitten, maar RunCaptain, daar moest ik wel eens over nadenken, of beter gezegd wakker van liggen ๐Ÿค” Op zich niet vreemd voor mij, dus na even twijfelen had ik de knoop vrij vlug door gehakt en besloot ik het erop te wagen. Ik vroeg raad aan mijn ventje die ook in een team fietst en na de pro’s en contra’s af te wegen, was ik helemaal voor t idee gewonnen.

Ik loop met vaste maatjes en dat is heerlijk, het loopt gesmeerd, er is altijd wel iemand die kan. Het zijn goede vriendinnen geworden dus het lopen hoort ook bij de babbels. Altijd Fun, raad, grapjes, maar ook diepgaande gesprekken. Ik zou die loopjes voor geen geld van de wereld willen missen. 2 per maand in misschien een groter groepje zou ook leuk kunnen zijn. Dus waarom niet.

En de allerbelangrijkste reden, als ik het verschil kan maken voor iemand, om erin te geloven dat het haalbaar is om van ver te komen… Wel daar gaan mijn ogen van sprankelen! De goede vibes doorgeven. Iemand een beter gevoel geven door aanmoediging, dat kan ik wel besluit ik!

En toen ging het online… Whauw wat een boost! Wat een energie! Awel daar krijg ik twinkeltjes van in men ogen… Wat een reacties! Overweldigend!

Aan alle lieve fans die mij aanmoedigen, jullie zijn in 1 woord GEWELDIG! Door jullie sta ik waar ik nu sta, door jullie geloof ik dat krachten kunnen gedeeld worden! Hoe zalig is dat! Dat geeft een mens vleugels! Dus allemaal een welgemeende DANK JE WEL!

En in’t heel bijzonder een dank je wel aan de man achter mij die er steeds staat! En aan mijn allerliefste kleine oogappel die voor mijn ogen twinkeltjes in mijn ogen zorgt! Voor haar en haar papa is dit allemaal de moeite waard!

En ook omdat ondanks alles het leven heel mooi kan zijn!

Heel veel dankjewels!

Roxanne

Alles wat de moeite waard is kost moeite. Dus wees niet bang om te investeren in je dromen!

Alles wat de moeite waard is kost ”moe”ite dus zoals het woord het zegt van moeite doen word je ook moe.

Maar…

Als geen ander weet ik dat moe zijn deuren opent om grenzen te verleggen en van grenzen te verleggen word je beter. Ook al voelt dat niet zo op’t moment van de ”moe”ite.

Elk ”moe”ite moment geeft achteraf een gevoel van voldoening, en van alle voldoeningskes krijg je energie.

Dus hoe meer moeite hoe groter de beloning achteraf!

Dus laat die dromen maar komen! Op mijn lijstje staan er nog hรฉรฉl veel!

En hou รฉรฉn ding in je achterhoofd, als je een droom wil nastreven is het begin erin geloven dat het kan!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag