Let’s try this!

Oké, alle begin is moeilijk dus hier gaan we!

*Project Power ✓
*Plan energie ✓
*Think pink ✓
*Vol goede moed ✓

Welkom lieve lezer, waarom deze blog? Omdat ik zelf op zoek ging naar dit type blog en er niet direct één kon vinden. Of dit nu is omdat er geen zijn, of omdat ik een internet analfabeet ben laat ik in ’t midden… Dus na lang twijfelen en denken beslis ik toch om te proberen. Ik heb geen verstand van bloggen, hoe dat moet of wat er in hoort te staan of wat niet mag of kan maar mijn onstuimige enthousiaste ik zegt dat ik dit één voor mezelf moet doen en ten tweede om hopelijk lotgenootjes tips te geven. En ik hoop er misschien in reacties ook te krijgen.

Waar ben ik naar op zoek? Energie, power, kracht, alles om het duracell konijn in mij wakker te maken.
Waar is dat konijn gebleven? Of waar ben ik het kwijt geraakt? In 2016… Zo ergens in april, officieel dan toch, met de energie ging het al langer slecht. Maar ik dacht dat dat bij mijn leven hoorde, je kent dat wel, je bent jong, getrouwd, hebt gebouwd, een drukke zaak en een klein kindje rondlopen… Dan is dat toch wel normaal? Mijn dokteres had al wel eens gevraagd of ik moe en vermagerd was maar dat had ik simpelweg met de juiste excuses weggewuifd. Dus geen vuiltje aan de lucht. Tot op een avond mijne lieve echtgenoot opeens melde dat er een bolletje in mijn borst zat. Aanvankelijk dacht ik nog dat hij gewoon een rib voelde, waarschijnlijk omdat ik dat het liefste wilde, maar al vlug zei mijn voorgevoel dat dit dik foute boel was.
En ik kreeg gelijk, mammo en echo waren duidelijk, dit was foute boel.
Dus om een lang verhaal kort te maken, de dokters wilden mij alle kansen geven (waarvoor mijn eeuwige dank) en kozen voor mij voor het volledige traject. 2 operaties, een half jaar chemo en het maximum aan bestralingen later zat mijn energie beneden alle peil. Momenteel krijg ik nog een anti hormoontherapie om de tumor groei af te remmen, en die zorgt ervoor dat al wat je een jong en fris gevoel geeft weg is, dus kort door de bocht, ik ben 36, word hormonaal +/- 60 gemaakt en voel me op mindere dagen 100!

Geen probleem, na de intensieve behandeling kan je starten met een oncorevalidatie, de kanactief! De beste keuze die ik gemaakt heb en ik had uiteraard niks te verliezen.
Dus in samenwerking met een paar topkinesisten en een heel medisch team start ik in maart 2017 samen met een fantastische groep madammen rond mij aan onze wekelijkse info en sportmomenten.
Het is misschien niet echt te geloven door buitenstaanders maar we hebben er ongelooflijk veel plezier gemaakt, en er zijn vriendschappen voor het leven gemaakt. Onze babbelbox was een fantastische groep!

We hebben er van alles mogen proeven, info, een start to run, alles wat te maken heeft met stabiliteit en kracht, kortom een 10 weken plan om wegwijs te raken in ons nieuwe lijf 🤔
Ondertussen zijn we 2 jaar na het plan, ben ik nog steeds niet wegwijs maar heb ik al veel opgezocht, geprobeerd, en daarover wil ik dat mijn blog gaat…

Hoe kan ik op een zo prettig gestoorde manier mogelijk omgaan met beperkingen, waaruit haal ik energie, wie en wat helpt me daarbij. En liefst met positieve blik op alles zodat dit een vrolijke blog word die vooral realistisch is, zodat mensen hier tips uit halen, kracht uit putten en zei die aan de zijlijn staan beter begrijpen wat die therapie nu eigenlijk met zich meebrengt.

Voila eerste stap gezet, mijn visie is al even toegelicht, de rest probeer ik op regelmatige basis aan te vullen 😉

Plaats een reactie

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag