Awel ik heb twee hรฉรฉl speciale mega fans! Mijn allerliefste moemoe en vava! Ze liggen me heel nauw aan het hart! Eigenlijk heb ik ze al heel mijn leven aanbeden! De band die wij hebben is zo speciaal! Ik zou die twee voor geen geld van de wereld willen missen! Ze zijn mijn extra paar ouders!
Over deze lovebirds gaat het ja ๐
Ik heb me afgevraagd of ik er goed aandeed om ze wegwijs in het bloggebeuren te maken. Niet omdat ik ze niet wil betrekken bij alles, maar vooral omdat ik ze tijdens mijn hele therapie heb proberen te sparen. Ik heb alles geprobeerd zo goed mogelijk te ondergaan. En ik heb altijd geprobeerd alles zo positief mogelijk te beleven en ook te laten blijken. Om iedereen in spaarstand te zetten, want ik wou dit zo goed mogelijk doen, en vooral mensen niet bang maken. Maar alles is natuurlijk niet zo rooskleurig als het lijkt. En omdat ik met mijn blog de wereld wil proberen wakker te schudden is hij dan ook realistisch, dus ook met de afjes…
En dat was wat ik hen altijd heb willen besparen. Omdat ik weet dat ze daar mee lijden. Maar ze zijn enthousiast om te volgen dus tja… ze zijn fan en volger!
Ik werd gisteren overdonderd met complimenten, over hoe mooi en eerlijk het geschreven is. Maar het lezen brengt soms toch ook wel wat emoties mee. Want doordat ik bijna altijd zรณ positief ben komt het ook wel binnen die afjes… Dat lezen ze niet graag. Wel uit enthousiasme maar niet om geconfronteerd te worden met de eerlijke gevoelens. En dan bedoel ik de pijntjes en de zorgen. ๐ค
Awel en dat wilde ik hen besparen. Eigenlijk was ik blij met die bekentenis, want ik wist dat wel. Maar de echte fans, diegene die me aanmoedigen, mijn fight opvolgen, elke stap meeleven, die hoeven niet gespaard te worden. Want dat gaat niet, het zou niet eerlijk zijn.
Kwetsbaarheid laten zien is best wel okรฉ, want niemand heeft een perfect leven. Maar als mensen de imperfecties kennen, dan weten ze wie je echt bent! En dan pas leer je de echte fans kennen!
En die twee lieve grootouders van mij, die zijn van dag 1 fan! Ik ben hun enige kleindochter, hun eerst geboren kleinkind en dus best wel bijzonder voor hen.
Het spreekt dus voor zich dat ze waarschijnlijk heel erg bang geweest zijn om oudste kleinkind te verliezen en te zien afzien. Ik denk dat ze net als ik het liefste zouden geloven dat het even een mankementje was dat voorgoed voorbij is.
Maar wat ik eigenlijk wou schrijven… ik ben zรณ blij dat ik ze nog bij mij heb! Ik ben zรณ blij dat ze toch alles weten van mij! En ik hoop dat ik ze nog lang mag houden! Ze mogen best lezen dat ik bang ben voor het moment dat ik ze moet afgeven! Ik hoop dat dat nog heel lang duurt! En ik hoop dat ze heel goed beseffen dat ik hen super graag zie! Dat ze voor mij heel bijzonder zijn! Dat ik ze ongelooflijk dankbaar ben voor al onze mooie momenten samen! Ik besef heel goed dat wat mijn grootouders voor mij gedaan hebben niet altijd vanzelfsprekend is. Ze hebben het toch maar schoon gedaan! Wat ben ik daar blij om! Dus Moemoe en Vava als jullie dit lezen en er waarschijnlijk al bij zitten snotteren en lachen gelijk… weet dan dat die zotte ”prinses” jullie eeuwig dankbaar is! En kei graag ziet! Bedankt lieve FANS jullie zijn twee van de belangrijkste SUPPORTERS ๐๐๐
RunCOURAGEment is the inspiration that we receive from those that have impacted our lives in a positive way. When we think of those people on our runs or in our daily lives, it reminds us,ย “when your legs feel heavy, your heart takes over.”
Zoals jullie al wel weten heb ik leren lopen, en heb ik het ook graag leren doen. Vooral omdat het me laat voelen dat ik leef en niet alleen overleef!
De laatste weken liep alles niet van een leie dakje… Het liep niet zoals het moest of beter gezegd zoals ik het graag had gewild. Het heeft meerdere redenen. (Een paar tandingrepen, veel bloed afnames waardoor ik toch wel een dipje had, heel moe was, en vooral mezelf weer eens tegen gekomen ben) eigenlijk had ik het wel kunnen weten maar ik dacht wel dat ik het kon negeren tot ik doorhad dat het eigenlijk te laat was.
Ik koos dus voor een volledige week pauze. Dat is ook weer iets nieuws. Maar wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb. In overleg met men dokter en kinรฉ heb ik echt pauze genomen…. niet te geloven hรจ. En het heeft zo’n deugd gedaan! Ik ben nog wel actief geweest, maar ik heb vooral het lopen gepauzeerd. Omdat het leek of dat dat laatste restjes energie uit men lijf haalde, en omdat ik zo fris mogelijk wou starten aan een nieuw avontuur dacht ik dat dit het beste was.
Vandaag heb ik een Proefloopje gedaan! En dat was heerlijk! Ik voelde me frisser, had goed gezelschap en nergens geen pijn. Misschien omdat het weer beter was. Misschien door de rust. Ik had er alleszins zo veel zin in!
Het blijft zo belangrijk om te bewegen in een revalidatie! Ik kan het alleen maar aanmoedigen! Je kikkert er van op! Op voorwaarde dat het kan natuurlijk!
En zo kwam ik per toeval de RunCOURAGEment tegen!
Als je benen, of je lijf niet willen neemt je hart het over! De moed om te lopen, (of te bewegen) moet vanuit je hart en je hoofd komen! Dat is het begin van een actief avontuur! Eentje waar je lijf je dankbaar om is! Dus na een weekje pauze was mijn hart en hoofd zรณ blij met dat loopje ๐
Ik ben dus verslaafd aan lopen, omdat het ervoor zorgt dat ik me beter voel. Dat dipje was nodig om beter te worden. Ik was vermoedelijk niet het beste gezelschap maar ik heb er weeral iets van geleerd.
Hopelijk word mijn nieuwe loopavontuur geweldig! Ik kijk alvast uit naar de testdag! En ben zรณ benieuwd wat ze voor mij in petto hebben!
Ik kan er alvast frisser aan starten dan ik was de voorbije weken!
hopelijk heb ik de RunCOURAGEment niet nodig en willen men benen mee!
Per toeval kwam ik een artikel tegen, of ja misschien was het niet per toeval ๐ค Vorige maandag had ik men maandelijkse meeting met mijn huisartse , sinds mijn controle traject naar 6 maanden is veranderd word er wel gevraagd om alles zelf goed in de gaten te houden… dus zelfonderzoek, verandering opmerken en regelmatig een bloed check-up laten doen. Dus maandag liet ik een portie bloed aftappen en werd alles uitgebreid gecontroleerd. Alle waarden waren goed, met uitzondering die van de rode bloedcellen, die waren aan de lage kant. Niets onrustwekkend, gewoon eens een goede biefstuk eten en je komt er wel weer bovenop….. Dus die biefstuk lag vorige week op men bord. En dat hem gesmaakt heeft.
Los daarvan ben ik uiteraard eens gaan opzoeken wat de aanmaak van die rode bloedcellekes nog kon stimuleren en daarbij kwam ik onderaan bijgevoegd artikel (om het jullie makkelijk te maken) tegen. Meestal hangt een waarde lage rode bloedcellen samen met een ijzertekort. Maar dat is bij mij deze keer niet het geval. Al komt een ijzersterk menu die rodekes wel ten goede natuurlijk.
En dan is weten wat je moet eten en vooral wanneer je moet eten wel interessant. Aangezien we allemaal wel eens te kampen krijgen met een ijzerdipje wat wel dezelfde symptomen heeft dan de lage rodekes kunnen jullie dus lezen wat eraan te doen is.
Waarom die rodekes zo laag staan? Awel ik denk dat ze me gewoon leeg getapt hebben. Ik heb een paar kleine ”tand ingrepen” gehad. Door de anti-hormoontherapie die ik krijg, breken mijn botten af, zoals ik al eerder geschreven heb. Geen probleem want dan zorgt de dokter van de botziekten voor aangepaste medicatie, zodat die afbraak afgeremd word, maar dat is natuurlijk ook met de nodige bijwerkingen. In het kraakbeen werkt dat wat tegendraads en kaakbeen is kraakbeen dus ik ben al van juli moeten stoppen om safe te zitten zodat de kans op infecties en kaaknecrose zo klein mogelijk is. Bovendien zijn er speciale methodes waarbij bloed genomen word (een Tubeke of 10 ๐ฑ) en dat ze omvormen tot een membraan om al het goede uit je bloed in de wonden te verwerken zodat het risico op die dingen weer wat kleiner wordt. Dus dokters doen dat en twijfelen daar zelfs niet over, want ze willen dat die ingrepen perfect verlopen. Om die reden (en uiteraard de vertraging op herstel door de anti-hormoontherapie) denk ik dus dat de rode bloedcellen een dipje doen.
Natuurlijk ben ik niet blij met zo’n dipjes, want dat maakt, dat de jacht op het Duracell konijn in mij weeral ne ferme weerbots krijgt….. Bovendien doet mijn lijf dan effe overal een kortsluiting (lees ik heb dan veel pijntjes, er blokkeert vanalles, de vermoeidheid haalt dan hoge pieken, ik vergeet nog meer dan anders) en ik durf ook te zeggen dat de moed daardoor wel effe in men schoenen zakt, waardoor ik ook even mensenschuw word in de hoop dat het niet te hard opvalt. Maar hey ook dat is okรฉ, meestal komt die moed rap terug want ik leef toch zo graag. Ondanks alle bijwerkingen…
Dus ik zit effe in survive modus, het ligt niet aan jullie, na de dip komt immers weer een up! Daar kijk ik alvast heel erg naar uit! En nu genoeg info over die dip, dan kunnen jullie dat artikel uit runnersworld met de info over het ijzertekort lezen.
PS het is geschreven in een looptijdschrift omdat lopers vatbaar zijn voor een tekort, net zoals alle andere mensen, dus het is ook bruikbaar voor niet sporters!
Hopelijk halen jullie er iets uit!
Groetjes โบ๏ธ
Waarom de kans op ijzertekort hoger is bij hardlopers
Hardlopen kan de opname van ijzer belemmeren โ of bevorderen. Lees hoe dat bij jou werkt.Door SELENE YEAGER 16/10/2019
GETTY
Als je een hardloper bent, vooral als je een vrouw bent, is de kans groot dat je een ijzertekort hebt, misschien zelfs bloedarmoede (te weinig of slecht functionerende rode bloedcellen). IJzergebrek komt zeer vaak voor bij duursporters, volgens een eerder gepubliceerd onderzoek zou het 17 procent van de mannelijke en 50 procent van de vrouwelijke duursporters raken.
Een ijzertekort is een probleem om tal van redenen: het ijzer dat uit de voeding wordt opgenomen maakt het de rode bloedcellen zuurstof kunnen transporteren, bijvoorbeeld naar je spieren. Het mineraal speelt voorts een rol bij de verbranding van koolhydraten โ de brandstofbron voor je spieren tijdens intensieve activiteiten โ en bij het in stand houden van je immuunsysteem. Een te lage ijzerconcentratie heeft negatieve gevolgen voor sportprestaties en de algehele gezondheid.
Hoe behandel je ijzertekort bij hardlopers?
IJzertekort bij hardlopers kan lastig zijn om te behandelen. De kleine, lokale ontstekingsreacties die het gevolg zijn van inspanning zet de afgifte van het hormoon hepcidine in gang. Dit onderdrukt de absorptie van ijzer uit de voeding. Dus zelfs als je meer ijzerrijke voeding eet, of een door een arts aanbevolen supplement gebruikt, bestaat de kans dat je nog steeds onvoldoende binnenkrijgt.
Nu hebben Australische wetenschappers iets ontdekt wat je kan helpen de ijzeropname een positieve twist te geven. Het heeft te maken met de timing van de training en de inname van ijzer. De resultaten van hun onderzoek verscheen onlangs in de Medicine & Science in Sports & Exercise.
Het onderzoek
Ze selecteerden 16 goed getrainde hardlopers (10 mannen en 6 vrouwen) met suboptimale ijzerwaarden (voor de kenners: de serumferritinewaarden lager dan 50 ฮผg per liter), en lieten hen twee keer een training doen. De eerste workout was in de ochtend, en bestond uit 90 minuten hardlopen met een intensiteit van 65 procent van hun VO2-max. Een half uur na de training, en 10 uur erna, namen ze een maaltijd met een drankje waarin 5 milligram (mg) ijzer zat om een ijzerrijk ontbijt of diner te simuleren.
De tweede sessie werd voor de mannen na 14 dagen afgewerkt. De vrouwen deden dat 28 dagen later (om rekening te houden met hun menstruatiecyclus). Deze training was dezelfde als die enkele weken eerder in de ochtend werd gedaan. Deze keer namen ze dezelfde voeding inclusief de met ijzer verrijkte drank ofwel 7,5 uur voor de training, of een half uur erna, om het eten van een ijzerrijk ontbijt of avondmaal op de dag met een middagtraining te simuleren.
Onderzoekers zagen drie uur na zowel de ochtend- als de middagtraining een significante toename van de ontstekings- en hepcidine-niveaus. Deze waren het hoogst na de middagsessie, vermoedelijk omdat de hepcidine-niveaus van nature stijgen tijdens middaguren. Ze ontdekten ook dat ijzer โs morgens, direct na het sporten, beter werd geabsorbeerd. Dat is dus nog voor de hepcidine het hoogtepunt.
Toen de hardlopers binnen 30 minuten na hun ochtendloop ijzer innamen, werd er ongeveer 40 procent meer van het mineraal opgenomen dan na de middagloop, ook al namen ze in de ochtend ervoor een ijzerrijke maaltijd.
Na sporten betere ijzeropname
Normaalgesproken stijgen de hepcidine-niveaus geleidelijk en bereiken een piek drie tot zes uur na een training. De onderzoekers ontdekten dat er direct na het sporten een korte tijd is waarin het ijzer goed wordt opgenomen, voordat de ijzerabsorptie wordt geremd door hepcidine.
Dus door de ijzerinname correct te timen, kun je de hoeveelheid ijzer die je absorbeert verbeteren en de vicieuze cirkel van ijzertekort en trainen helpen doorbreken.
Onderzoeker Rachel McCormick van het Western Australian Institute of Sport beveelt aan om juist in de ochtend ijzerrijke maaltijden of supplementen te nemen. โAls je die ochtend hardloopt, neem het dan binnen 30 tot 60 minuten na het beรซindigen van de training.โ
Bloedtest
Als je symptomen van ijzertekort hebt, is het de moeite waard om een arts een bloedtest te laten doen. Vegetariรซrs en vrouwen met zware menstruaties lopen een verhoogd risico op een ijzertekort en bloedarmoede.
De symptomen van bloedarmoede door ijzertekort zijn onder meer:
vermoeidheid en een gebrek aan energie
kortademigheid
voelbare hartslagen (hartkloppingen)
bleke huid.
De meeste volwassen mannen hebben ongeveer 8 mg ijzer per dag nodig; de meeste menstruerende vrouwen (niet zwanger of borstvoeding gevend) hebben dagelijks 18 mg nodig.
Goede voedingsbronnen van ijzer zijn rood vlees, gevogelte (zoals kippendijen), bonen, noten, gedroogd fruit, volle granen, verrijkte ontbijtgranen en de meeste donkergroene bladgroenten, zoals spinazie. Je kunt je ijzerabsorptie verbeteren door voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamine C, zoals citrusvruchten (sinaasappel, limoen, grapefruit, citroen) en paprika, bij een maaltijd te eten. Anderzijds kunnen calcium (uit zuivelproducten) en tannine (zit in thee) de absorptie van ijzer verminderen.
Wel, dit stukje zit al lang in mijn hoofd, maar tot nu toe heb ik er nog niet de tijd voor genomen om er even over te schrijven. Voor diegene die mij in real life kennen die weten dit of toch gedeeltelijk. Voor diegene die mij zien, die vermoedden het vast niet eens, voor de vreemden die weten het niet en de lotgenootjes, die gaan het herkennen.
Ik heb een beetje extra time… 3 uur om precies te zijn. 3 uur gekluisterd aan een baxter, Dat is niet echt lang, en je kan eens lekker niks doen. Maar hij komt regelmatig, zo 1 keer in 4 weken. Waarom??? Niet om de kanker uit te roeien, want dat zou gebeurd moeten zijn, of dat wil ik toch blijven geloven. En daar word ik ook nog voor behandeld, maandelijks met spuiten(vandaag heb ik er weeral eentje gehad, dus de dip komt eraan, dat weet ik uit ondervinding) en dagelijks met pillen. Je ziet dat niet aan mij, want ik heb weer haren, en ik durf leven, mensen zeggen dat ik straal. En net dat maakt dat je er weer perfect in orde uitziet, maar helaas niet bent. En daar lieve lezer wou ik het vandaag toch heel even over hebben.
Die baxter… Dat is er eentje met magnesium, want ik had van de bestralingen veel pijn in mijn ribben die “verbrand” zijn. Bovendien lag ik er wakker van, was mijn energievat constant leeg en voelde ik mij niet echt geweldig. Dus besliste mijn dokter om eens te proberen of magnesium dat probleem niet zou verlichten. Wel ik durf zeggen dat het beter voelt. Dat ik pijn bijna geen pijn meer in mijn ribben voel. Dus ik ben er heel dankbaar om.
Buiten de magnesium krijg ik nog een medicijn om mijn botten te versterken, want de anti-hormoontherapie breekt ze af. En daarvoor word dan weer aangeraden om calcium in combinatie met vitamine D bij te nemen. Dat probeer ik flink te doen, maar helaas is calcium niet zo goed voor de maag (soms komt er nog een maagbeschermerke bij). Dus het gaat op en af, hoewel ik iets nieuws gevonden heb dat mijn maag voorlopig beter verdraagt.
Was het dat? Nee uiteraard niet… Ik neem iets bij, een compleet vitamine preparaatje, per toeval ontdekt, omdat ik zoekende was naar mobielere gewrichten, want de anti-hormoontherapie maakt oud… Ik heb kurkuma bijgenomen maar dat gaf geen mega groot verschil (ik ben het lang blijven bijnemen omdat het ook tumorgroei vertragend zou werken, en alleen dat al is een kei goede reden) maar uiteindelijk ben ik uitgekomen bij Atrofit… Een kei uitgebreid en veilig preparaat. Ik heb het volgens de bijsluiter genomen, een grote pot helemaal leeg… En dan probeer ik uiteraard te zien wat er gebeurd als ik ermee stop, om zeker te zijn dat het werkt. Conclusie? Stram, stijf en mank… Dus ik heb opnieuw een grote pot besteld, en binnen de week was ik weer beter. Een aanrader dus!
En dan uiteraard nog iets op gynaecologisch voorschrift… Een probiotica, ’t kan geen kwaad, je krijgt er extra bescherming voor je slijmvliezen door en vooral dat is zeer welkom! Als dan die miljoenen goeie beestjes dan ook nog eens den darmflora pimpen, dan heb je 2 keer chance!
Ik krijg ook Serelys (ook iets natuurlijk zonder gevaar), tegen de vapeurkes, en wat ben ik daar dankbaar voor, want die ontregelde thermostaat, dat is vreselijk! en ik kus mijn twee pollekes, want met 1 pilletje per dag kan ik ze onderdrukken!
En dan last but not least… Mijn mega slaapprobleem is verbetert! Ik dacht dat het iets chronisch zou zijn, waarvan ik uitgeput zou blijven, iets dat niet kon opgelost worden omdat het leek of ik de hele apotheek al geprobeerd had, gaande van inslapers, doorslapers, slaappillen, rustgevende pillen, antidepressiva om mijn hoofd af te zetten, terwijl dat het probleem niet is… Ik heb veel geprobeerd, en ben blijven zagen bij al mijn dokters, tot er eens eentje zei: goh weet je wat je toch nog eens kan proberen??? Het is iets aanvullend, kan geen kwaad, maar misschien werkt het wel voor jou… Misschien moet je eens proberen om melatonine (je slaaphormoon) bij te nemen. We leggen hormonen stil, dus misschien is er daar een tekort en kan dat tekort aanvullen wel de oplossing zijn. Geef het een kans, wil je? Dus ik met mijn doosje naar huis… En ja het werkt! Ik ben nog steeds niet de beste slaper, maar ik slaap al! En ook dat is in een herstelproces heel belangrijk!
Dus het meest voor de hand liggende, heeft het langste geduurd om te proberen! Waarschijnlijk kunnen er nog dingen opgelost worden door tekorten aan te vullen, maar dat is een beetje out the box denken, een beetje uit het domein waarin gewerkt word door dokters. Ik ben hen ongelooflijk dankbaar, voor al wat ze gedaan hebben en nog steeds doen! Ze doen dat kei goed!!! En dat tweede leven bevalt me! Ik zou ondanks de bijwerkingen niet anders willen want ik ben gulzig naar meer leven. Ik leef zo graag! En liefst nog lang! Meestal ben ik niet bang voor later… Tenzij er dichtbij iemand hetzelfde meemaakt, of hervalt… Ik wil daar niet te veel aan denken, want stress is niet goed en begrensd je leven… Maar als het dan toch weer dichtbij gebeurt, staat mijn wereld even stil, maakt mijn hart vreemde sprongen, en ben ik wel bang… Wat het gebeurt en zelfs vaak, te vaak!
En daarom lieve mensen probeer ik bewust te leven, bewust te genieten, dankbaar te zijn voor alles wat ik nog wel kan en steeds te blijven lachen! Want ondanks alles is het leven zo schoon!
Dus ik verdiep mij in alle lectuur die ik tegenkom over voeding, bewegen en positief denken! Ik ben zo nieuwsgierig naar alles. Ik ben er van overtuigd dat voeding kei belangrijk is tijdens een behandeling, tijdens een herstelproces, of gewoon voor iedereen! De juiste voeding zorgt ervoor dat we zo veel mogelijk energie hebben om te beleven, zorgt ervoor dat we kunnen incasseren! Bewegen is ook zo belangrijk! Het hoeft geen topsport te zijn, maar bewegen doet leven! Hoe meer je beweegt, hoe soepeler gewrichten zijn, en hoe sterker je spieren zijn en dat is er nodig voor een zo fit mogelijk en energiek leven! En de kracht van het positief denken! Het is zo goed voor jezelf!!! Pech heeft iedereen, de ene al wat meer dan de andere! Maar probeer in die pech iets positiefs te zoeken, of er iets positiefs mee te doen. Het zal niet altijd even makkelijk lukken, maar positief denken kan je leren, net zoals juiste voeding en bewegen! Leer het en maak er een gewoonte van, je gaat me gelijk geven, het gaat je beter maken! Niet perfect, maar beter! En dat is een les die ik heb moeten leren! Om te overleven! Dus ik deel ze graag! Het vraagt moed en motivatie maar het is het waard!
GO WHIT THE FLOW AND ENJOY EVERY MOMENT!
Het is heus niet elke dag even makkelijk, zeker als er onzichtbare dingen zijn, de anti-hormoontherapie is SH*T, hij zorgt voor vele bijwerkingskes en pijntjes, voor een troebel brein dat de stomste dingen vergeet, mijn ventje of dochter lacht er soms mee, dat ik soms een tourette aanvalleke krijg, want ook die dingen ziet bijna niemand! Hoewel ik mentaal veel sterker ben geworden, zijn het die dingen die ik als vreed vervelend ervaar. Maar zonder die dingen was ik misschien al vergeten.
En net daarom of net daardoor wil ik me graag inzetten om mensen te inspireren! Ik durf werkelijk aan (bijna) alles beginnen, het ene plan al zotter dan het andere, maar daardoor VOEL ik dat ik LEEF en niet geleefd word!
In mijn project om stemmen te ronselen voor een loop/begeleiding droom trok ik mijn stoute schoenen aan en waagde het erop om mensen die ik volg op social media mijn verhaal met vraag tot stemmen te laten horen. Je weet immers nooit… En zo begon weer een bijzonder avontuur…
Ik volg al een tijdje een pagina, superkrachtig lekker. Waarom? Wel omdat er een fantastische madam/mama uit eigen ondervinding nadat haar dochtertje leukemie kreeg net zoals ik veel vragen had rond voeding. Je krijgt een diagnose, je word in een rollercoaster gezet en moet meedraaien als je wil overleven. Chemotherapie is onbeschrijfelijk, het verwoest hopelijk het slechte en jammer genoeg ook het goede. Het ontneemt al je energie, gevoel en smaak, het vertraagt je brein, je bewustzijn, maakt je ziek, je gaat er compleet van onderuit, verliest voeling met realiteit en vooral… Je kan alleen maar ondergaan want als je wil leven is er geen plan b.
Je energie word uitgeput omdat je moet vechten tegen het gif, en je smaak gaat weg, net zoals je honger want je bent misselijk en proeft enkel de chemie nog. En dan kan je kiezen, ga je eten? Ga je in hongerstaking? Of wat doe je? Je hebt recht op diรซtisten die je sturen. Al heb ik er zelf nooit 1 gezien op de chemo-afdeling. En dan kan je ook hierin berusten en alles opeten waar je zin in hebt, of je doet er wat mee, en gaat zelf op onderzoek. En zo gebeurde het dat eten een obsessie werd. Zowel voor Kim als voor mij.
Ik ben er zeker van dat juist eten heel erg belangrijk is, om energie aan te vullen, en op peil te krijgen en houden. En dan begint het hรจ. Wat is nu goed en wat niet. Gaandeweg ontdek je, probeer je, proef je. Ik heb een massa artikels gelezen, boeken bekeken, recepten bestudeerd en ben op eigen houtje naar een diรซtiste gestapt. Maar ook mijn huidige therapie is een aanval op energie. En ik herstel nog van wat er allemaal al voorbij is.
Het is een fijne zoektocht om te proberen een leefstijl te vinden die zo gezond mogelijk is. Voeding is een belangrijke schakel, net zoals bewegen, een positieve mind, rust, en herladen.
En zo kwam ik in die zoektocht superkrachtig lekker tegen. Een geweldig project om kinderkankerpatiรซnten proberen te ondersteunen met de juiste voeding. Kim het brein achter het plan ging met een paar andere dames aan het werk om UZ Gent klaar te stomen voor Voeding die superkrachten geeft aan kleine superhelden! Ze contacteerde Sandra Bekkari die ook gelooft in pure voeding en dus direct mee in het verhaal ging.
Zoals ik al zij was ik direct fan en hoopte dat er een programma zou aankomen dat ook volwassenen kon bijsturen. Dat zou fantastisch zijn! Dus ik volgde alles op de voet. Wat doen ze nog meer? Uiteraard centjes inzamelen voor al die dromen te bereiken, om onderzoek te doen naar die belangrijke schakel in een lijdensweg. Dat doen ze met acties(klein en groot) met giften die ze krijgen elke cent die verzamelt word word juist besteed.
Dus net zoals ik probeert ook Kim iets negatiefs om te buigen naar iets positiefs, en dat het haar nog lukt ook! Ik ben bijzonder fier op haar! Want ze heeft al zo veel verwezenlijkt en dat alles gebeurt terwijl haar kleine meid dapper vecht als superheld! Hoe knap is dat nu niet!
Dus toen we aan de chat geraakten omdat het lot dat per toeval besliste en ze blijkbaar mijn verhaal bekeken had, vond ze dat ik als strijder met de juiste ideeรซn, visie op die healthy lifestyle de juiste persoon zou zijn om heel dit geweldige project mee te delen. En zo kreeg ik de naam ambassadrice! Schoon hรจ ๐ ik mocht er over nadenken en erover slapen… Maar over zoiets daar moet ik niet over nadenken! Het past bij mij, bij mijn visie, bij mijn lifestyle! Dus ik heb met volle goesting JA gezegd!
Weet je graag meer over dit project? Check de site, facebook pagina of Instagram pagina van dit geweldig project!
Het is een bijzonder project, met bijzondere mensen! Het is hartverwarmend dat je door eigen miserie ook anderen wil helpen! En het zijn รฉรฉn voor รฉรฉn fantastische mensen! Dus wat ben ik blij dat ik zo’n schoon project mag delen!
Word zeker en vast nog vervolgd! Hopelijk worden al mijn fans even enthousiaste volger als ik en kan dit project nog heel hard groeien, want lieve mensjes… Die healthy lifestyle is niet alleen noodzakelijk voor kankerpatiรซnten, maar voor iedereen! Met de juiste ingrediรซnten in je leven kan je je ondanks moeilijke gebeurtenissen zo veel beter voelen, en dat is de reden dat we daar allemaal bij moeten stilstaan! Wie volgt er deze superhelden?
Ik heb het de laatste tijd al zo vaak verteld, dat dat lopen een stuk van mijn therapie is. Hoe minder ik beweeg, hoe slechter ik me voel en hoe minder mobiel ik ben. Wat niet wil zeggen dat ik extreem veel en lang kan sporten/bewegen. Ik hoor niet in de groep die 5 u sport. Tenzij de ”elektrische fietstochtjes” naar en van school meetellen ๐. Hoewel ik probeer om zo veel mogelijk te bewegen. Want als ik toch eens een slecht momentje heb waarin mijn lijf weer eens niet mee wil en ik even pauze moet nemen voel ik dat direct en overal. En met dit te lezen ben ik er zeker van dat ik goed bezig ben!
Oefening kan helpen bij het voorkomen van borstkanker.ย Maar doet hoeveel u er toe?
Een nieuwe studie vergeleek het trainen van 30 minuten per dag versus 60 minuten op biomarkers die risico lopen op kanker. Dit is wat het heeft gevonden.Van DANIELLE ZICKL 2 OKT. 2019
Volgens een nieuwe studie in het tijdschrift Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention , kan regelmatige aerobe activiteit van gemiddelde duur en langdurige duur uw risico op het ontwikkelen van borstkanker helpen verminderen.
Beide groepen ervoeren een significante verbetering in biomarkers van het risico op borstkanker.
Matige aerobe activiteit gekwalificeerd als 150 minuten (2,5 uur) per week en hoge aerobe activiteit gekwalificeerd als 300 minuten (5 uur) per week.
Regelmatig lopen helpt niet alleen je mentale gezondheid en vermindert stress, maar het verhoogt ook je fysieke gezondheid: hardlopen helpt je risico op aandoeningen zoals diabetes type 2 , hartaandoeningen en zelfs bepaalde soorten kanker te verminderen .
Maar hoeveel moet u oefenen om die voordelen te behalen? Als we kijken naar preventie van borstkanker, is het antwoord misschien niet zo veel als je denkt, suggereert een nieuwe studie gepubliceerd in het tijdschrift Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention .
De studie, die een tweejarige follow-up is van de borstkanker- en inspanningstest in Alberta (BETA) , omvatte 400 kankervrije vrouwen in de leeftijd van 50 tot 74 jaar met als doel het effect van beide matige aerobe activiteit te vergelijken (150 minuten per week) ) of hoge aรซrobe activiteit (300 minuten per week) op een zogenaamde tussenliggende borstkanker biomarkers -of stoffen in uw bloed of urine die zijn indicatoren van het risico op borstkanker. Deze omvatten biomarkers zoals insuline, glucose, estron (een vrouwelijk geslachtshormoon), estradiol (een vorm van oestrogeen) en HOMA-IR (die insulineresistentie meet).
Vijf dagen per week gedurende een jaar konden de deelnemers elk type aerobe activiteit doen dat ze wilden. Degenen in de “gematigde” groep trainden 30 minuten per dag en degenen in de “hoge” groep trainden een uur per dag.
Na een jaar verbeterden de biomarkers in het algemeen voor beide groepen, maar geen van beide groepen zag een aanzienlijk grotere of betere verbetering ten opzichte van de andere. Dit betekent dat het doen van oefeningen van gemiddelde duur of langdurige duur uw risico op borstkanker nog steeds kan verminderen. (Het is vermeldenswaard dat sommige biomarkers – zoals oestrogeen en insuline – hetzelfde zijn gebleven omdat ze al laag zijn bij postmenopauzale vrouwen.)
“Als u een hoge insulineresistentie, ontsteking, lichaamsvetniveaus of andere biomarkers heeft, loopt u een verhoogd risico op het ontwikkelen van borstkanker,” Christine Friedenreich, Ph.D. , wetenschappelijk directeur van het Department of Cancer Epidemiology and Prevention Research van Alberta Health Service, vertelde Runner’s World .”En we weten dat als u fysiek actief bent, dit uw risico [op borstkanker] vermindert.
Uit eerder onderzoek is inderdaad gebleken dat lichaamsbeweging de insulineresistentie vermindert (een aandoening waarbij uw lichaam problemen heeft met het absorberen van glucose, waardoor bloedglucose zich kan ophopen in uw bloed), ontstekingen en lichaamsvet – en dat is belangrijk, omdat elk verband houdt met een verhoogd risico op borstkanker.
Betekent dit dat het geen voordelen heeft om langere runs of langere trainingen in te passen? Niet precies.
Vrouwen die 300 minuten per week trainen, hadden veel grotere verminderingen in lichaamsvet dan vrouwen die minder tijd trainden, zei Friedenreich. Dat is vooral belangrijk, omdat veel studies hebben aangetoond dat overgewicht of obesitas het risico op postmenopauzale borstkanker verhoogt, volgens Friedenreich. “Daarom is het verminderen van lichaamsvet – wat een teken is van obesitas – een manier om het risico op borstkanker na de menopauze te verminderen,” zei ze.
Het voordeel, volgens Friedenreich, is dat terwijl het binnenhalen van 150 minuten (2,5 uur) aerobe activiteit per week al fantastisch is – en zal helpen om je risico op borstkanker te verminderen – het bereiken van die wekelijkse markeringen van 300 minuten (5 uur) nog meer voordeel. Blijf dus je lange runs, snelheidstrainingen en dagelijkse runs doen. Zelfs als het slechts een paar snelle kilometers zijn, zullen ze oplopen.DANIELLE ZICKL Associate Health & Fitness EditorDanielle is gespecialiseerd in het interpreteren en rapporteren van het nieuwste gezondheidsonderzoek en schrijft en bewerkt ook diepgaande servicestukken over fitness, training en voeding.
Conclusie? Bewegen doet leven! Geeft meer kwaliteit, geeft een frisser hoofd, minder stress, minder kans op vreselijke ziektes en hun bijhorende behandeling. Dus het is het overwegen en volhouden waard! Als je nog twijfelt, probeer dat klikje in je hoofd te maken, voor je moet ervaren hoe een behandeling van zo’n ziekte voelt. Geloof het van mij, het is allesbehalve aangenaam in het heetst van de strijd en de strijd die je achteraf onzichtbaar strijd, die strijd die mensen niet zien en waarvan ze denken dat die er niet meer is omdat ze het niet zien aan jou want je ziet er goed uit en kan toch alles, dat is reden genoeg om beter te voorkomen! En ook hier zeg ik doen hรจ mensjes!!!
Alvast veel succes om die goeie gewoonte aan te leren! Als je nog aanmoediging nodig hebt hoor ik het graag ๐
Drie weken lang heeft de battle geduurd, en dat em hevig was!!! Stressy weekjes maar super blij dat ik heb doorgezet!!! (Sorry voor de stalking ๐)
Het is officieel bevestigd!!! Joehoe!!! Ik had zondag om 24 u de derde plaats!!! Met 1221 stemmen!!! Dikke dikke dikke merci!!! 1221 maal bedankt!!! Voor elke stem, voor iedereen die heeft gedeeld, mee promo gevoerd, mee op pad is gegaan om stemmen te ronselen, achter mijn zotte avontuur stond, mee in spanning gezeten heeft of wat dan ookโฆ Jullie waren geweldig!!! Zonder jullie was het nooit gelukt!!! Ik ben zรณ blij en zรณ dankbaar dat ik mee door mag naar de volgende ronde!!!
Wat houd dit in???
Eerst en vooral volgen er een paar testen waaronder sportmedische keuring, lichaamssamenstelling scan en een conditie test. Daarna word er een schema op maat gemaakt en krijg ik een coach om dat allemaal mee te begeleiden zes maanden lang. En dit allemaal word verzorgd door het energylab. (Dit deel op zich is al zalig!!!)
Er zijn in deze ronde ook 2 loopevenementen voorzien.
Uiteindelijk wordt in april de definitieve winnaar gekozen om in New York te lopen. Dat is nog even ver van mijn bed show, ik ga vooral al heel erg genieten van deel 1! Jullie worden op de hoogte gehouden voor de laatste ronde!
Ook mijn mede strijders wil ik proficiat wensen en danken voor de sportieve strijd! En Sorry aan diegene die niet in de top 3 geraakt zijn ik had het jullie ook gegundโฆ Maar ik wou dit zรณ graag dat ik ben blijven strijden, maar jullie hebben dat ook kei goed gedaan!
Lieve mensjes, ik ga jullie warme hart nooit vergeten! Dat er heel veel mensen achter mij stonden wist ik, maar dit is zo hartverwarmendโฆ En hopelijk kan ik het verschil maken om mensen aan te moedigen te sporten omdat het zo belangrijk is voor een goed gevoel! Niet alleen na de kanker maar ook voor een gezonde mens!!!
Dikke merci jullie waren FANTASTISCH!!! โค๏ธ
Liefs,
Roxanne
Nog even ter aanvulling…
Wie je ook bent, wat je ook meemaakt, je kan niet alles kiezen wat er op je pad komt. Maar weet 1 ding, de manier waarop je ermee omgaat kies jij zelf! Als ik met mijn prettig gestoorde ikje al maar 1 iemand aan het bewegen krijg is dat al een overwinning, want lieve mensjes dit is zรณ belangrijk!
Voel je nooit schuldig wanneer je je loop of wandelschoenen aan trekt, wanneer je er met de fiets op uit trekt of wanneer je wat dan ook van sport gaat doen! Want het is bewezen… bewegen doet leven! Het zorgt voor zuurstof in je lichaam, voor frisheid in je geest, en voor beweeglijkheid. Elke stapje loont de moeite van hoe ver je ook komt! Probeer het, hou vol en voel het! Het maakt een groot verschil!
Ik heb een grote reminder moeten krijgen om dat in te zien, en heb het geluk gehad dat die op tijd kwam. Want ik was mezelf helemaal in de vernieling aan’t leven. En het is jammer dat het kanker moest zijn, want dat hoefde niet en dat heb ik niet gewild. Maar ik heb er รณ zo veel van geleerd! En dat was mijn lesje … Geef nooit op, durf dromen, jaag dromen na, (bijna) alles kan! Als je er zelf maar in gelooft ๐ dus leef, geniet, voel, ervaar en besef hoeveel mensen er achter je staan en je bewonderen omdat je durft!
En vooral… heb je fans lief! Ze geven je vleugels! Zeg het hen, wees dankbaar! Want dat is het mooiste van allemaal!!! Dankbaarheid voor alles!!! Bewondering voor kleine dingen!!! Ook al loopt niet altijd alles zoals gehoopt… everything happens for a reason! Think Pink
Dan is het afhangen van iemand anders zijn goede wil! Ik durf zeggen dat ik veel fans heb met hele warme hartjes! En dat ik die ontzettend dankbaar ben! Het gevoel hebben dat zo veel mensen meewerken aan wat begon als een spannende uitdaging! Awel dat ze spannend is…
Zoals vorig korte blogje liet zien, zoek ik nog steeds heel veel stemmen! Ik ben ervan overtuigd dat die top 3 halen en houden bereikbaar moet zijn!
Als alle fans een beetje tijd nemen dan komt dat dik in orde! Ik geloof dat het kan en dat is het begin! Ik heb het boek ”the secret” gelezen, awel dat moet elke twijfelachtige mens eens lezen. Het gaat over twijfelen, overtuigd zijn van iets, de kracht van het positief denken… Dat is echt het begin van doelen bereiken, daar ben ik zeker van! Wat natuurlijk niet wil zeggen dat echt alles mogelijk is hรฉ. Vooral bijna alles ๐
En zo zorgde mijn prettig gestoorde Ikje vandaag weer voor onverwachte stemmen. Omdat ik den broekschijter in mij even in de hoek gezet heb. Want stemmen ronselen gaat niet als je twijfelt ๐
En eigenlijk viel het best mee, dat durven… ik heb al voor hetere vuren gestaan. Mijne maat lacht er altijd mee, gij hebt echt van niks meer bang hรจ? En dan zeg ik van bijna niks meer, enkel van hervallen, misselijk zijn en dood gaan! Maar dat is pas voor binnen 60 jaar hรจ. Dus daar moet ik nu nog niet van wakker liggen ๐
Ik ben hier flink mijn best aan ’t doen mijn lijf te verwennen, want buiten alle spanning, heeft dat het vreselijk moeilijk met de overgang van zomer naar herfst! Vocht en kou… ik haat dat eigenlijk voor mijn goed gevoel. Ik heb dan veel meer ongemakken en pijntjes. Plus dat ik mijn dip spuit weer gehad heb, een baxtertje minder moeheid dat toch ook wel wat tijd nodig heeft. En een mega shot antibiotica uit schrik voor een ontsteking na een bezoek bij de kaakchirurg ๐ค door de bifosfonaten zijn tandproblemen oplossen een hele uitdaging! En de combi van alles met die ingreep erbij geeft me nu niet bepaald Duracell feelings! Maar bon daar over zagen haalt niet uit…
Het is alleen wel confronterend als ze weer eens zeggen, je bent toch goed, alles is toch okรฉ en voorbij? Tot ik dan even helemaal mezelf ben en zeg dat het helemaal nog niet voorbij is, dat de therapie nog loopt en wel iets complexer is dan dat men denkt en ziet. Maar ook dat hoort erbij. Mensen die jouw denken te kennen en kei juist inschatten… ik moet dan diep in men binnenste kalm blijven en dan leg ik even uit hoe het echt zit. De reacties daarop zijn hilarisch, ze zouden eens moeten weten…
Gelukkig weet ik beter, snoer ik hen de mond en vertel hen dat ik hoop dat ze nooit zelf zoiets meemaken.
Genoeg daarover… Nu weer even naar de New York uitdaging, mensen die gestemd hebben, tijd gemaakt hebben om het te doen en soms uit te zoeken hoe het moeten, om het te delen, om overal promo te voeren, of welke inzet dan ook! Jullie zijn fantastisch! Jullie laten me voelen dat ik leef! Jullie laten me voelen hoe erg jullie meeleven! Jullie aanmoediging geeft mij vleugels! Het is zo hartverwarmend! Ik ben dol op jullie! Ik ben jullie ongelooflijk dankbaar, want zonder jullie was ik nooit zo ver gekomen! En zonder jullie was ook dit project niet mogelijk!
Ik ben de NN Running Club dankbaar voor deze uitdaging!
Ik ben think pink dankbaar om een ambassadeur te mogen zijn!
Ik ben het Runners lab dankbaar voor hun sublieme service en enthousiasme!
Ik hou van alle fans!
Met in het bijzonder mijn liefste maateke en kleine prinses!
Mijn hele familie/schoonfamilie en vriendenfamilie/ mijn vaste loopmaatjes!
DANK JE WEL โฃ๏ธ
Ik sta voor eeuwig in het krijt!
PS stemmen kan dus zoals ik al zei nog steeds via deze link: http://www.nnrunningclub.be/nl/voting/ en dan uiteraard kiezen voor filmke 14 ๐๐๐ dat kan nog tot zondag 29/9 dus doen hรจ!
Hoeveel mensen hebben er een warm
hart en eventjes tijd om mijn droom mee waar te maken? Na een oncorevalidatie
leerde ik lopen als therapie. Ik heb meegedaan aan de uitdaging Marathon New
York met volledige begeleiding en heb heel veel stemmen nodig op mijn filmpje
om top 3 te zijn, enkel top 3 mag door naar de volgende ronde.
Wil je mij helpen? Eerst aanmelden: http://www.nnrunningclub.be/nl/voting dat kan via facebook of Google account, dan kan je rechtstreeks door naar de voting Page, of via mailadres dan moet je eerst even de bevestigingsmail goedkeuren. Daarna kies je in het menu van de site voting Page, filmpje 14/Roxanne, daarna liken, enkel als het hartje onder het filmpje volledig gekleurd is is je stem geldig. ย ย ย ย ย ย ย Stemmen kan 29/09 ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย
Alvast een dikke merci om even tijd te nemen voor mijn droom!
Vandaag ben ik met dochterlief naar een boekvoorstelling/mini concertje van Jef Neve geweest! In รฉรฉn woord? Het was GEWELDIG!
Wat kan die mens aangenaam uitleggen! En uiteraard ook kei goed muziek schrijven en piano spelen! En dan nog in de muziekschool waar ik vroeger ook ooit gespeeld heb! Dat ik daar nu meer dan 20 jaar later opnieuw zit met mijn enthousiaste dochter! Ze was er helemaal weg van, heeft niet bewogen op haar stoel alleen maar gekeken en geluisterd!
We hebben boek 1 alvast meegenomen! Het is vrij vlug te spelen, dus als ze haar muziek deftig kan lezen en wat vingerwerk kan gaat ze ook daar eens iets uit kunnen oefenen! Ik heb alvast het eerste stukje gespeeld en ik kon maar 1 ding besluiten: mijn chemobrein is geweldig enthousiast om zo’n simpelere muziek te lezen en spelen! Het voelde alsof ik het eindelijk weer kon ๐
Dus wat zo’n namiddag kan veranderen! Awel ik ben fan! Voor de muzikanten onder de lezers! Hij is echt de moeite! En bovendien was hij zo gewoon, dat siert een artiest!
Een goede zet van de muziekschool! En bovendien zit ik hier nu met een super fan die bijzonder trots is op haar foto en gepersonaliseerd boek! Een fijne last minute beslissing waar ik toch wel van genoten heb!
We hadden dan ook aangenaam gezelschap, waarvoor dank!
Bovendien heeft รฉรฉn van mijn beste vriendinnetjes een kei tof flyertje gemaakt om nog wat stemmen te proberen bemachtigen! Ik ben dankbaar voor de flyer, ik ben dankbaar voor alle stemmen, en voor al het enthousiasme waarmee mijn zotte avontuur gedeeld word! Buiten dat het heel veel energie vraagt geeft het zo een warm gevoel te weten hoe veel mensen er ongelooflijk veel moeite doen om alle pistes te benutten! Ik ben zo content met al die moeite! Met al dat enthousiasme! Eigenlijk gewoon met alles! Als ik die top drie haal zal ik blijven bijten als een pitbull, om die dromen na te gaan! En als het niet moest lukken dan kan ik alleen maar besluiten dat ik alles eruit gehaald heb om te proberen die top 3 te halen! En dat ik weer eens ondervonden heb dat ik ook dit weer niet alleen moet doen!
Lieve fans, ik ben jullie zรณ dankbaar! Jullie geven me werkelijk vleugels! Dank je wel! ๐
Project Power ~ Plan energie 