Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Twijfelzonnig

Het hangt op een kunstwerk aan de muur, in Gasthuisberg. De gangen die ik doorkruis om de blauwe pijl te volgen hangen vol nieuwe kunstwerken. Met spreuken en woorden deze keer. Ik neem de tijd om te kijken of er iets bijzit wat bij me past. En ja hoor, ”TWIJFELZONNIG” geen idee of het woord in de woordenboek staat, ik heb het nog nooit gehoord. Maar op een dag zoals vandaag past het perfect bij mij.

Ik wil mezelf zonnig voelen, maar word overmand door twijfels. Het gebeurt wel eens af en toe, dat ik durf twijfelen of ik goed bezig ben. Of ik hier en daar nog een extra inspanning kan leveren, of dat ik alles beter loslaat en op me af laat komen. Dat laatste is waarschijnlijk het beste, maar een hoofd kan je niet even aan of uit zetten hè. Zo werkt dat niet.

Vandaag is weer D-Day voor mij, de grote controle, diegene met alle toeters en bellen. Echt zenuwachtig ben ik er niet voor althans toch niet op voorhand. Enkel de dag zelf vind ik de hel van het jaar. Het begint al met stress in de auto, de volgende stress is in alle wachtzalen waar de tijd tergend traag gaat, waar je telkens weer opnieuw de snotneus van de bende bent (je word daar ook door iedereen even op gewezen, hoe zonde dat toch is, wat het nog net iets erger maakt). Waar je je nooit thuis voelt. Waar je liever nooit zou zijn.

Of toch? Liever nooit, maar anderzijds heb ik wel geluk hier nog te mogen zitten. Het had ook anders kunnen zijn. Ik heb het geluk om 4 jaar na mijn diagnose nog te kunnen stressen over een dag die hopelijk bevestiging geeft dat alles oké is. Dat is niet een klein gelukske, maar een groot. En dat besef ik heel goed. Ik struggle dagelijks met wat er op die 4 jaar tijd gebeurd is, met de chemische troep die ze nog steeds binnenjagen. En toch ben ik ”blij” dat het kan, het is niet leuk, maar het zorgt ervoor dat mijn tijd hier toch al 4 jaar langer is, dan had kunnen zijn.

Ik probeer er elke dag opnieuw het beste van te maken, met vallen en opstaan. Want ik ben niet meer wie ik was of zou willen zijn. Dus het is een leerschool. Een leerschool om de grenzen te kennen, om te voelen wat voor mij de beste manier is. Want er is geen handleiding voor. Het is aanpakken en proberen. Wat vandaag wel goed gaat kan morgen niet gaan. Maar ook andersom.

Als alles goed gaat dan voel ik me zonnig, gaat het minder goed dan voel ik me twijfel. Ik probeer niet stil te staan bij wat had kunnen zijn. Ik probeer de voor mij beste weg te kiezen. Dat gaat het makkelijkste als alles ”normaal” loopt. Als ik zelf kan en mag zorgen voor anderen. Want dan ben ik afgeleid, dan heb ik geen denk en voel tijd. Dan vergeet ik even alles.

Deel Mammo is al voorbij, als dat gedaan is ben je van het minst leuke onderzoek weeral een jaar verlost. Je beelden worden bekeken en dan word er met een echo gekeken waar extra aandacht nodig is. Daar wacht ik nu voor.

Eigenlijk vind ik die onderzoeken altijd een beetje vreemd. Omdat ze naar mijn gevoel op mijn veiligste plek gaan screenen. Ik vraag me al 4 jaar af waarom er niet op plaatsen gescreend word waar het naar mijn gevoel gevaarlijker is om te ontsporen. Maar dat doen ze pas als je bloed signaal geeft. Als het dat al doet. Ik zat 4 jaar geleden niet in de gevarenzone qua tumor merkers. Eigenlijk nog ver van. En toch was hij er. Weliswaar in een vroeg stadium, maar hij was er en kon genadeloos toeslaan overal. Ik vraag me soms af of een dokter stilstaat bij deze onrust van een patiënt. Dus ik besluit het even mee op mijn vragenlijstje te zetten.

Uiteindelijk komt het erop neer dat je lot in iemand anders zijn handen ligt. Dat je moet ondergaan en hopen dat het steeds weer goed is of goed komt. Dus vandaag ben ik daarover een beetje twijfelzonnig.

Ik hoop dat vandaag weeral vlug voorbij is. Als alles goed is word er bevestigd dat ik weer een jaar chance heb gehad, dat is aan een nieuw kan beginnen. Ééntje waarvan ik hopelijk na een jaar weer mag zeggen, ik had weer geluk. Maar laat me nu eerst maar hopen dat ik vandaag mag vieren!

Liefs Roxanne

Advertentie

Eén reactie op “Twijfelzonnig”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: