Over vitamientjes en zo

Wat is er nu heerlijker dan de zon? Juist ja… als het winter is niks…

Normaal ga ik zondag steevast lopen tijdens dochterlief haar tekenles. Perfect tijdstip, ik hoef niks te missen (meestal is de hubby fietsen) en ik heb meestal gezelschap. Maar deze zondag kon mijn gezelschap alleen vroeger op de dag, dus ik besloot met een beetje pijn in het hart om mijn wekker te zetten… (op zondag kan ik zó hard genieten om een beetje langer te slapen en bij te tanken) Hoewel ik eens de wekker afgelopen is en ik uit bed gestrompelt ben toch ook wel kan genieten van de ochtendrust.

Dus voor iedereen in huis wakker werd was ik vertrokken, ik heb zelfs even getwijfeld of het al wel licht genoeg was om goed zichtbaar te zijn. Het was ijzig op de weg, dus we besloten offroad te lopen voor de veiligheid.

10 km lang had ik uitstekend gezelschap, die kilometers waren zo voorbij. Daarna moest ik nog even alleen verder. Ik keek rond, voelde het zonnetje prikken en wat deed dat deugd. Die dagen dat het droog en zonnig is, daar word mijn lijf zó blij van, dan voel ik veel minder pijntjes, door de combi van de twee word ik dan ook nog eens vrolijk! Dus voor mij graag véél van zo’n dagen!

De kilometers alleen, was ik weer in fotomodus, ik probeer dan dingen te zien die anderen niet zien. Voor mijn avontuur bij de NN Runningclub deel ik graag unieke foto’s, zo van die foto’s die niet iedereen post. Ook dat stukje is een deel van het traject, een deel waar ik ondertussen ook zó van geniet. De schone dingen des levens vastleggen op foto en delen voor zij die het gemist hebben.

En zo klom ik weer eens ergens op. (Sorry dokters, ’t is sterker dan mezelf, ik ben voorzichtig en probeer men botten heel te houden) Vermoedelijk was ik in mijn vorig leven een berggeit 😂 En als het veilig blijft is het de perfecte balanstraining, wat dan weer kei goed is om alles te versterken om de botten te ondersteunen, dus voor mijn hoofd is het oké. En het leverde een leuke foto op.

Mijn verdere traject dacht ik na over mijn trainingsplan, ik heb een paar maanden doelloos rondgelopen, op gevoel, naar goesting, wat op zich wel leuk was, maar ik voelde dat ik niet echt grensverleggend liep. Moet dat? Nee, natuurlijk niet, maar als ik fysiek beter wil worden, is het beter om eraan te werken. Is het altijd leuk? Nee, ook niet, omdat mijn lijf niet altijd mee wil, maar mijn hoofd heeft er wel voldoening van en ik blijf erbij hoe meer ik loop, hoe beter ik me voel. Dus toen ik mijn trainingsplan van energylab kreeg was mijn doel om dit te volgen. Met een beetje schrik, omdat het toch wel anders was dan ik gewend was, startte ik. Ik wist zeker dat ik uit de comfortzone zou moeten komen. Want anders veranderd er niets.

Hat was pittig die eerste weken. Vooral de intervals, maar ik ben een volhouden, ik ga whole the way of niet. En zo voel ik dat ik stilletjes aan beter word! Het word minder zwaar in dat opzicht dat het minder beangstigend is, want ik weet perfect wat gaat komen. Het is elke week een beetje hetzelfde, maar dan een beetje meer uit de comfortzone. En die beetjes dat werkt wel voor mij. Ik ben ervan overtuigd dat de mensen die mij begeleiden perfect zijn om mij beter te maken. Ik heb echt het gevoel dat alles klopt. Dus ik mijmer verder over doelen.

Sportief, gezin, sociaal, vakantie, werk,… Ik kan iedereen aanbevelen om iets te zoeken wat leuk en sportief is. Het werkt ontspannend, je laad daar van op en word fysiek beter. Gezond of niet iedereen heeft er baat bij. Als je geremd bent zoals ik, maar je hebt wilskracht, je hebt motivatie en wil er voor gaan. Dan is bijna alles mogelijk. En hé… MOTIVATIE en WILSKRACHT zijn TRAINBAAR! So do it!!!

• 

En zo gebeurde het dat een vroege Sunday morning run me veel vitamientjes gaf, energie voor een leuke dag, ideeën, prettig gezelschap,…

Een stapje in mijn project power, in mijn plan energie! 💕