Tag: Project Power Plan Energie

Geplaatst op

Food is fuel, eat wat powers you 💕

Over eten… ’t is zoals ’t is, we eten om te overleven, helaas worden we tegenwoordig gebrainwasht dat we overleven om te eten. En daar gaat het mis. Ik heb enkele weken geleden een lezing gevolgd over suiker. Suiker, vriend of vijand? Ongelooflijk boeiend! Echt waar! Een aanrader! Doen zou ik zeggen!

De mens die dit zo boeiend bracht was Eric De Maerteleire. Ik ga als het nog eens aanbod komt opnieuw! Suiker hebben we nodig, maar veel minder dan we denken! Dat bleek ook uit mijn meting bij energylab… weet je nog wel? Ik had teveel vet 🤔 verassend, maar ook boeiend. En toen begon ik aan mijn nieuwe voedingsplan. Ik werd opweg geholpen door een voedingsdeskundige en ging samen met haar uitleg, mijn info uit de lezing en ontelbare artikels en boeken die ik gelezen had op onderzoek. Om te ontdekken waar ik mijn voeding kon bijsturen om genoeg te eten, om zuiver te eten, en vooral niet te veel suiker en vet te consumeren. Maar het moet ook realistisch zijn en uit te houden. En zo stuitte ik op het plan om een eigen recept voor granola te proberen…

Dus voor de liefhebbers…

Wat heb je nodig??? En hoe begin je eraan???

100g hazelnootpoeder, 125g speltvlokken, 125g havervlokken, 2EL gesmolten kokosvet, 2EL vloeibare honing of agavesiroop en 6 EL water.

Dit meng je allemaal in een kom, daarna verdeel je het over je bakplaat en je bakt het 25 min op 150°C. Roer alles regelmatig om.

Daarna laat je je mengsel afkoelen en voeg je volgende ingrediënten nog toe: 2 EL lijnzaad, 5 EL pompoenpitten, 5 EL zonnebloempitten, 5 EL amandelschilfers en om mijn chocolade verslaving toch een beetje te voeden voeg ik nog 50 g pure chocolade bloesems toe.

Er zitten geen massa pitten/zaden en noten in omdat die jammer genoeg ook veel vetten bevatten. Maar wel genoeg om super lekker te zijn! Je kan optioneel ook gedroogd fruit toevoegen, (maar ook dat bevat veel suiker) of noten m(weer veel vetten in), dus dan word je granola een caloriebommetje.

Mijn variant is vrij puur, bevat weinig suiker en vet, en geeft toch lang een verzadigd gevoel! Dus als je hem probeert… EET SMAKELIJK!

En als je graag meer weet over Eric De Maerteleire, zijn boek heet Gezond eten, gezond ouder worden! Als dat geen uitnodiging is weet ik het ook niet 😉

Veel succes ermee!

Roxanne

Geplaatst op

Joehoe, de kop is er af!

De uitdaging in de NN RunningClub is nu wel echt gestart! Ik kan alleen maar zeggen dat dit tot nu een FANTASTISCHE ervaring is geweest! Dat ik een echt gelukzak ben dit te mogen meemaken! Het startte allemaal met een oproep mee te doen voor de uitdaging Marathon New York, compleet met begeleiding door een topteam… Vooral dat tweede heeft echt mijn goesting op gang gebracht, dus toen ik aan mijne maat vroeg: Seg… als ik me voor die uitdaging inschrijf en ik win, ga jij dan met me mee??? Waarop hij antwoordde… Tja hoe groot is die kans??? (Was hij effe vergeten dat mijn enthousiasme en inzet om voor iets te gaan onuitputtelijk zijn) Jot ik ga wel mee, de kans is klein… Tot hij nu met wel wat schrik zit… Want top drie, dan word de kans al wel groot hé?

Nu is mijn avontuur dus echt begonnen. Omdat het misschien beter is dat ik jullie echt eventjes mee in mijn wereldje neem ga ik mijn eerste taak hieronder even plakken. Er werd verwacht dat ik op een hele vragenlijst de gepaste antwoorden zou geven, voor een eerste interview, eentje dat deels in de Running_be staat (een tijdschrift voor lopend Vlaanderen) en deels op de website van de NN RunningClub. Zo beleven jullie het ganse avontuur mee!

Interview Running.be magazine november 2019

Stel jezelf even voor: wat is je naam en leeftijd? Wat is je beroep?

Ik ben Roxanne, 36 jaar en kapster van beroep

Hoe heb jij de NN Running Club leren kennen?

Toen de NN Running Club online ging, is er een artikel verschenen in de Running.be met Sam De Bruyn als ambassadeur. Het leek een keitof concept, die online community, dus heb ik direct werk gemaakt van die inschrijving. En ik heb nog geen moment spijt gehad!

Wat zijn je hobby’s/Bezigheden?

Lopen uiteraard 😉 In combinatie met stabilisatietraining. De zoektocht naar een healthy lifestyle, om meer energie en power te krijgen. Ik ben graag buiten, heb graag qualitytime met mijn gezin/familie. Ik lees wel eens graag, speel af en toe piano en in de vakantieperiode vind je ons in de bergen, om er te gaan skiën of te wandelen.

Hoeveel keer per week sport je?

Ik probeer 3 à 4 x te lopen, in combinatie met stabilisatietraining.

Waarom sport je? Hoe belangrijk is sporten/lopen voor jou?

 Ik sport om te kunnen leven. Ik had tot over 2 jaar nog nooit gelopen, want dat was mijn ding niet, meende ik toen. In 2016 heb ik een borstkankerdiagnose gekregen en moest gezien mijn jonge leeftijd, het hele traject afleggen. Ik heb 2 operaties achter de rug, 16 chemo beurten verspreid over een half jaar, 36 bestralingen en zit nu volop in een anti-hormoontherapie. In UZ Leuven heb ik de kans gekregen om een revalidatieprogramma te volgen en daar zat een start to run in, begeleid door het beste team dat ik me had kunnen wensen. Onze groep werd gestuurd door “Marleen”. Zij heeft me leren lopen, leren volhouden en is vooral blijven zeggen, hoe belangrijk het is om mijn botten te versterken. De anti-hormoontherapie breekt die af, en de combinatie van medicatie en lopen, liet op de vorige scan duidelijk zien dat het stabiel gebleven was, en zelfs lichtjes verbeterd. Bovendien voel ik me soepeler als ik loop, hoe meer ik loop, hoe beter ik kan functioneren. Bewegen doet leven! Ik kan mijn hoofd leeglopen, ik kan door het lopen opnieuw deeltijds werken, dus zorgt lopen voor een “normaler” leven. En het is het enige dat ik zelf kan sturen… Het is dus heel belangrijk voor mij!

 Heb je al eens een marathon of een andere zware loopwedstrijd gelopen? Hoe was dat?

 Een marathon heb ik nog nooit gelopen, maar al wel een paar loopevenementen,  die door mijn medische voorgeschiedenis, best pittig waren. Het is altijd in gezelschap geweest en dan moedig je elkaar aan. De zwaarste trajecten onderweg zijn soms lastig, maar o zo’n overwinning achteraf! Het zijn bekroningen op je trainingen, om te kijken waar je staat; het bewijs dat je keihard getraind hebt en vooral de sfeer tijdens het lopen onder de lopers vind ik zo heerlijk! Ik doe dat keigraag!

Waarom wil je deelnemen aan een marathon, en specifiek dan de New York City Marathon?

Om eerlijk te zijn had ik daar nog nooit aan gedacht, tot ik de uitdaging zag staan in de NN Running Club. Ik zou mij nooit in zo’n avontuur storten zonder begeleiding, omdat ik een controlefreakje ben. Maar omdat het zo’n mooi pakket was op maat, begon het keihard te kriebelen om in te schrijven, mee te doen en liefst ook nog te winnen! En als het dan New York is??? Waaaw….. Jazeker!!! Heel graag!!! Dat is voor mij werkelijk uit de comfortzone , maar dan op een positieve manier.

Wat zijn tips die je aan andere lopers wil meegeven? Heb je bepaalde adviezen voor beginners of voor mensen die zich aan een marathon willen wagen?

Voor de beginners: “Jaag je dromen na! Doe alles waar je oogskes van gaan blinken! Stel niet uit! Maar leer ook volhouden, als het even moeilijker gaat, want het loont!” En voor de mensen die zich aan een marathon willen wagen: Laat je begeleiden door mensen die ervaring hebben!

Hoop je met je deelname aan deze challenge andere lopers te inspireren?

Uiteraard! En eigenlijk hoop ik stiekem, om niet enkel lopers te inspireren, maar ik hoop ook mensen te kunnen aanzetten tot lopen of sporten na gezondheidsproblemen, zelfs mensen zonder gezondheidsproblemen! Ik hoop mensen wakker te schudden, om niet enkel te kiezen voor overleven, maar ook voor het leven! Ik hoop mensen te doen inzien dat niet alleen lopen, maar ook juiste voeding een groot verschil kan maken, tussen een goed leven of een aanvaardbaar leven. En ik hoop vooral dat er mensen zijn die me ooit zeggen: “Door jou heb ik volgehouden, door jou heb ik niet opgegeven!” En net daarvoor, heb ik me geëngageerd om te lopen als RunSter en RunCaptain voor Think Pink; daarvoor heb ik mijn blog gestart (https://blogyahoo.news.blog/) om mensen te laten zien wat een behandeling tegen kanker met zich meebrengt. Er zijn nog steeds lastige dingen (door de huidige therapie), die je van buitenaf niet ziet, maar er degelijk nog wel zijn. Er is weinig info over, dus probeer ik zo positief mogelijk, de realiteit naar buiten te brengen en zo mensen te inspireren.

Zijn er nog zaken die je onze lezers wil meegeven?

Zoals ik al zei: Volg je dromen, volg je gevoel, en ook al ben je moe, ga lopen… Het geeft zoveel energie! En vooral hou vol! Je leeft maar één keer, dus doe het goed en zoals jij het wil!

Waarom schreef je je in voor de Marathon New York Challenge van de NN Running Club?

Een stukje heb ik al geantwoord, een paar vragen eerder. Het zou voor mij een perfecte begeleiding zijn door een droomteam, een mooie aansluiting op mijn traject tot nu toe! Het zou zo veel betekenen voor mij, om na een zware en lange lijdensweg, zo iets geweldigs te kunnen verwezenlijken! Ik ben zo benieuwd hoe – en hoe ver ik fysiek kan komen. Stapje voor stapje en loopje na loopje. Het voelde gewoon aan, alsof het een uitdaging van het lot was!

 Hoe heb jij de challenge ervaren tot nu toe?

Vanaf het eerste moment heel leuk, spannend en een ware uitdaging, want de concurrentie was hard!

 Hoe verliep de votingsronde?

Zenuwslopend! Ik heb veel plezier beleefd, aan het maken van het filmpje, maar de hoop om top 3 te halen én te houden was heel spannend, omdat we met meer dan 3 mensen, heel graag bij de top 3 hoorden.

 Heb je bepaalde activiteiten gedaan om veel stemmen te ronselen?

Heel veel promo gevoerd

Wat vind je van je 2 concullega’s?

Dat ze heel hard gestreden hebben voor hun plekje! Ik denk dat het een leuk top 3 team is! Het lijken me toffe sportieve kerels, ik wil ze alvast veel succes wensen!

Wat verwacht je van het trainingstraject tot en met april?

Ik ben overtuigd van de professionaliteit van het team dat mij zal begeleiden. Zij weten alles over trainingsschema’s, stabilisatie – en krachttraining, voeding, de balans tussen lopen en herstel……. en zullen, op een uiterst deskundige wijze, mij datgene laten doen, wat leidt tot een optimaal resultaat. Ik verwacht dus een buitenkans, waarvoor ik heel dankbaar ben!

 Ben je al bezig met de votingsronde die in april 2020 terug plaats zal vinden?

Laat me zeggen dat ik er aan denk. Ik had gehoopt dat het begeleidend team, de meest gemotiveerde kandidaat zou kiezen. Dat leek mij het meest voor de hand liggend… Ik hang niet zo graag af van iemand anders, dus is het een uitdaging om stemmen te ronselen… Ik hoop op veel warme hartjes, want ik zou natuurlijk heel graag winnen!

De NN Running Club omvat meer dan 34.000 leden die straks allemaal je journey richting New York gaan volgen. Heb je al een eerste woordje van advies/motivatie voor hen? Voor mij, was een serieuze reminder nodig, om in te zien wat echt belangrijk is! Ik kwam daarmee op een keerpunt in mijn leven, waarbij ik mij afvroeg: “Wat wil ik nu écht…..? Op dat moment heb ik de keuze gemaakt:  “Hier ga ik iets mee doen. Ik ga dit zien als een herkansing op iets dat nog mooier kan worden, omdat je geen enkele kans meer laat liggen.” Wacht niet op een serieuze reminder, maar volg datgene, wat je écht wil. Volg je droom, zoals ook mijn droom begonnen is……. Volg je mijn droom mee? Moedig je mij mee aan?

Voor het nazicht van deze vragenlijst wil ik mijn hele lieve vriendin Renilde bedanken! En voor de publicatie die gebeurd is in het tijdschrift en online wil ik graag Josefien (een topjournaliste die ondertussen ook een eigen boek geschreven heeft, dat dan ook toevallig nog eens vandaag gelanceerd word Go Run) omdat ze niet geknutseld heeft en het artikel simply-me gehouden heeft!

En aan alle andere familie, vrienden, buren, klantjes, fans of enthousiastelingen die meegeholpen hebben om dit avontuur mogelijk te maken. DANKUUUUUUU!

Liefs,

Roxanne

Geplaatst op

Power!?

Wel, dit stukje zit al lang in mijn hoofd, maar tot nu toe heb ik er nog niet de tijd voor genomen om er even over te schrijven. Voor diegene die mij in real life kennen die weten dit of toch gedeeltelijk. Voor diegene die mij zien, die vermoedden het vast niet eens, voor de vreemden die weten het niet en de lotgenootjes, die gaan het herkennen.

Ik heb een beetje extra time… 3 uur om precies te zijn. 3 uur gekluisterd aan een baxter, Dat is niet echt lang, en je kan eens lekker niks doen. Maar hij komt regelmatig, zo 1 keer in 4 weken. Waarom??? Niet om de kanker uit te roeien, want dat zou gebeurd moeten zijn, of dat wil ik toch blijven geloven. En daar word ik ook nog voor behandeld, maandelijks met spuiten(vandaag heb ik er weeral eentje gehad, dus de dip komt eraan, dat weet ik uit ondervinding) en dagelijks met pillen. Je ziet dat niet aan mij, want ik heb weer haren, en ik durf leven, mensen zeggen dat ik straal. En net dat maakt dat je er weer perfect in orde uitziet, maar helaas niet bent. En daar lieve lezer wou ik het vandaag toch heel even over hebben.

Die baxter… Dat is er eentje met magnesium, want ik had van de bestralingen veel pijn in mijn ribben die “verbrand” zijn. Bovendien lag ik er wakker van, was mijn energievat constant leeg en voelde ik mij niet echt geweldig. Dus besliste mijn dokter om eens te proberen of magnesium dat probleem niet zou verlichten. Wel ik durf zeggen dat het beter voelt. Dat ik pijn bijna geen pijn meer in mijn ribben voel. Dus ik ben er heel dankbaar om.

Buiten de magnesium krijg ik nog een medicijn om mijn botten te versterken, want de anti-hormoontherapie breekt ze af. En daarvoor word dan weer aangeraden om calcium in combinatie met vitamine D bij te nemen. Dat probeer ik flink te doen, maar helaas is calcium niet zo goed voor de maag (soms komt er nog een maagbeschermerke bij). Dus het gaat op en af, hoewel ik iets nieuws gevonden heb dat mijn maag voorlopig beter verdraagt.

Was het dat? Nee uiteraard niet… Ik neem iets bij, een compleet vitamine preparaatje, per toeval ontdekt, omdat ik zoekende was naar mobielere gewrichten, want de anti-hormoontherapie maakt oud… Ik heb kurkuma bijgenomen maar dat gaf geen mega groot verschil (ik ben het lang blijven bijnemen omdat het ook tumorgroei vertragend zou werken, en alleen dat al is een kei goede reden) maar uiteindelijk ben ik uitgekomen bij Atrofit… Een kei uitgebreid en veilig preparaat. Ik heb het volgens de bijsluiter genomen, een grote pot helemaal leeg… En dan probeer ik uiteraard te zien wat er gebeurd als ik ermee stop, om zeker te zijn dat het werkt. Conclusie? Stram, stijf en mank… Dus ik heb opnieuw een grote pot besteld, en binnen de week was ik weer beter. Een aanrader dus!

En dan uiteraard nog iets op gynaecologisch voorschrift… Een probiotica, ’t kan geen kwaad, je krijgt er extra bescherming voor je slijmvliezen door en vooral dat is zeer welkom! Als dan die miljoenen goeie beestjes dan ook nog eens den darmflora pimpen, dan heb je 2 keer chance!

Ik krijg ook Serelys (ook iets natuurlijk zonder gevaar), tegen de vapeurkes, en wat ben ik daar dankbaar voor, want die ontregelde thermostaat, dat is vreselijk! en ik kus mijn twee pollekes, want met 1 pilletje per dag kan ik ze onderdrukken!

En dan last but not least… Mijn mega slaapprobleem is verbetert! Ik dacht dat het iets chronisch zou zijn, waarvan ik uitgeput zou blijven, iets dat niet kon opgelost worden omdat het leek of ik de hele apotheek al geprobeerd had, gaande van inslapers, doorslapers, slaappillen, rustgevende pillen, antidepressiva om mijn hoofd af te zetten, terwijl dat het probleem niet is… Ik heb veel geprobeerd, en ben blijven zagen bij al mijn dokters, tot er eens eentje zei: goh weet je wat je toch nog eens kan proberen??? Het is iets aanvullend, kan geen kwaad, maar misschien werkt het wel voor jou… Misschien moet je eens proberen om melatonine (je slaaphormoon) bij te nemen. We leggen hormonen stil, dus misschien is er daar een tekort en kan dat tekort aanvullen wel de oplossing zijn. Geef het een kans, wil je? Dus ik met mijn doosje naar huis… En ja het werkt! Ik ben nog steeds niet de beste slaper, maar ik slaap al! En ook dat is in een herstelproces heel belangrijk!

Dus het meest voor de hand liggende, heeft het langste geduurd om te proberen! Waarschijnlijk kunnen er nog dingen opgelost worden door tekorten aan te vullen, maar dat is een beetje out the box denken, een beetje uit het domein waarin gewerkt word door dokters. Ik ben hen ongelooflijk dankbaar, voor al wat ze gedaan hebben en nog steeds doen! Ze doen dat kei goed!!! En dat tweede leven bevalt me! Ik zou ondanks de bijwerkingen niet anders willen want ik ben gulzig naar meer leven. Ik leef zo graag! En liefst nog lang! Meestal ben ik niet bang voor later… Tenzij er dichtbij iemand hetzelfde meemaakt, of hervalt… Ik wil daar niet te veel aan denken, want stress is niet goed en begrensd je leven… Maar als het dan toch weer dichtbij gebeurt, staat mijn wereld even stil, maakt mijn hart vreemde sprongen, en ben ik wel bang… Wat het gebeurt en zelfs vaak, te vaak!

En daarom lieve mensen probeer ik bewust te leven, bewust te genieten, dankbaar te zijn voor alles wat ik nog wel kan en steeds te blijven lachen! Want ondanks alles is het leven zo schoon!

Dus ik verdiep mij in alle lectuur die ik tegenkom over voeding, bewegen en positief denken! Ik ben zo nieuwsgierig naar alles. Ik ben er van overtuigd dat voeding kei belangrijk is tijdens een behandeling, tijdens een herstelproces, of gewoon voor iedereen! De juiste voeding zorgt ervoor dat we zo veel mogelijk energie hebben om te beleven, zorgt ervoor dat we kunnen incasseren! Bewegen is ook zo belangrijk! Het hoeft geen topsport te zijn, maar bewegen doet leven! Hoe meer je beweegt, hoe soepeler gewrichten zijn, en hoe sterker je spieren zijn en dat is er nodig voor een zo fit mogelijk en energiek leven! En de kracht van het positief denken! Het is zo goed voor jezelf!!! Pech heeft iedereen, de ene al wat meer dan de andere! Maar probeer in die pech iets positiefs te zoeken, of er iets positiefs mee te doen. Het zal niet altijd even makkelijk lukken, maar positief denken kan je leren, net zoals juiste voeding en bewegen! Leer het en maak er een gewoonte van, je gaat me gelijk geven, het gaat je beter maken! Niet perfect, maar beter! En dat is een les die ik heb moeten leren! Om te overleven! Dus ik deel ze graag! Het vraagt moed en motivatie maar het is het waard!

GO WHIT THE FLOW AND ENJOY EVERY MOMENT!

Het is heus niet elke dag even makkelijk, zeker als er onzichtbare dingen zijn, de anti-hormoontherapie is SH*T, hij zorgt voor vele bijwerkingskes en pijntjes, voor een troebel brein dat de stomste dingen vergeet, mijn ventje of dochter lacht er soms mee, dat ik soms een tourette aanvalleke krijg, want ook die dingen ziet bijna niemand! Hoewel ik mentaal veel sterker ben geworden, zijn het die dingen die ik als vreed vervelend ervaar. Maar zonder die dingen was ik misschien al vergeten.

En net daarom of net daardoor wil ik me graag inzetten om mensen te inspireren! Ik durf werkelijk aan (bijna) alles beginnen, het ene plan al zotter dan het andere, maar daardoor VOEL ik dat ik LEEF en niet geleefd word!

FOCUS ON THE GOOD VIBES!

Geplaatst op

Omdat ze gewoon heerlijk zijn!

Voor al wie graag de bakker in zichzelf laat bovenkomen… Deze moet je zeker geprobeerd hebben! Ze zijn zó lekker… Het is begonnen met ze kado te krijgen… Ik was direct superfan! Ondertussen heb ik het receptje van een tante gekregen en zij op haar beurt van haar moeder. Voor iedereen die het experiment healthy food wil proberen is dit een geslaagd en makkelijk receptje! Dus niet twijfelen maar doen!

Wat heb je nodig?

•1 blik gecondeseerde melk (mag ook de gecondeseerde kokosvariant zijn)

•250g havemout

•75g geraspte kokos

•100g gedroogde rozijnen, abrikozen of cranberry’s

•125g gemende zaden (pompoen, zonnebloem, sesamzaad,…)

•125g gezouten pinda’s (gemalen)

•1 ei

Hoe maak je het?

•Verwarm de oven voor op 130°C

•Verwarm de gecondeseerde melk (zet hiervoor het gesloten blik +/-2min in kokend water)

•Meng alle ingrediënten goed onder elkaar, Vergeet de pinda’s niet eerst fijn(er) te malen.

•Leg een bakpapier op de bakplaat

•Verspreid het mengsel met een vork over het bakpapier op de bakplaat, strijk het glad.

•Bak het mengsel +/- 40 min

•De koek met papier uit de bakplaat halen.

•Snij of breek in stukken.

•Laat afkoelen en smullen maar!

Je kan het mengsel ook in iets grotere vormpjes doen, wel goed in vetten voor bv ronde koeken.

Smakelijk! Geniet ervan! Zo af en toe deel ik graag mijn smulmomentjes 😍

Ik ben er van overtuigd dat gezond ook lekker kan zijn, ben altijd op zoek naar powerfood, die authentiek is. Want dat is minder energieslopend voor mijn lijf om te verwerken! Dus ik zoek in de pure keuken naar power.

Mijn zoektocht is dus het hele plaatje, voeding, geest en lichaam!

Het zoeken naar de juiste balans, en die moet er zijn. Mijn zoektocht word geprikkeld dus word vervolgd!

😉

Geplaatst op

Life begins at the end of your comfort zone!

Dit is zo’n typisch spreukje dat ik altijd in mijn achterhoofd hou wanneer het wat minder gaat. Een reminder… Ik Heb er zo verschillende en vind dat die allemaal wel eens kunnen helpen op the road to recovery. Omdat alles begint bij een positieve mind! Want die road to recovery is lang niet altijd zo rooskleurig als dat ik uitstraal en ondervind. Maar ik leef nog, en ik kan mits wat (of een heleboel) beperkingen nog doen wat ik leuk vind, nog doen wat moet, en er toch veel plezier in vinden.

Dus na een toch wel heavy weekje waarin alles even anders loopt zoals gedacht zit ik op zondag out of my comfort zone… Dus het leven begint, en zo zal dat zijn. Er zijn dagen dat ik me ”goed” voel en dagen dat ik me ”minder goed” voel. Slaap is daar een grote reden voor en pijntjes ook. Ik ben wanhopig op zoek naar goede slaap. Het hoeft niet lang te zijn maar als het kan wel kwalitatief. En als ik dan ook nog mag kiezen liefst van’t moment dat ik in mijn bed kruip. Vroeg opstaan is leuker dan blijven woelen om uiteindelijk de slaap te vatten tegen de ochtend. Ik heb deze week een nachtje gehad van een half uurtje, dat is niks dan is de energie ver zoek. Dus mijn ventje heeft al een paar keer gezegd dat ik misschien eens zo’n slaaponderzoek moet laten doen. Want waarschijnlijk ben ik ook voor hem een stoorzender in bed.

Vanwaar komt die slechte slaap? Ik heb dat nooit gehad en dan maak ik mezelf wijs dat het weer één of andere bijwerking is. Ik heb er al lezingen over gehad, tips maar nog niet genoeg zo blijkt dus wie weet… Moesten er van mijn lezers mensen zijn die hier ervaring mee hebben en weten wat te doen, laat het me weten! Slaappillen daar ben ik niet voor, je word daar zo’n zombie van en ik wil alles bewust beleven.

Misschien komt het door de pijntjes, die altijd aanwezig zijn, en die ik probeer te negeren. Ik ga wekelijks langs mijn kinesist, om de pijntjes te verzachten, en om me mobiel te houden. Het helpt, maar er vanaf geraken zal niet lukken, dat zou misschien kunnen als ik stop met alle rommel die ik binnenkrijg maar dat is geen optie, want daar leef ik te graag voor. Dus als het niet te houden is geef ik me over aan een pijnstiller. Maar dat stel ik zo lang mogelijk uit.

En dan begint het soms in mijn hoofd te malen, ik vraag me vaak af of de pijntjes therapie gerelateerd zijn, of dat ze echt zijn. Want dat is wel belangrijk. Als ze therapie gerelateerd zijn, dan negeer ik ze. Want dan ken ik de oorzaak. Maar als je uit die comfortzone moet komen en ze hebben een andere oorzaak, hoe weet je dat nu? Dat is een grens die ik altijd weer aftast, waar ik een heel medisch team voor achter me heb. Maar waar ook zij niet altijd het antwoord op weten… Dus de reminder life begins at the end of your comfortzone helpt me om toch door te bijten als de energie ver te zoek is, als de pijntjes overheersen, en als het allemaal even niet zo rooskleurig is dan dat ik het graag had. Dan ontsnap ik soms last minute voor een loopje, omdat dat mijn hoofd leegmaakt, ook al wegen de benen dan zwaar en geraak ik niet vooruit. Het doet iets in een hoofd, dat leeglopen. Dat zullen dan die endorfines zijn denk ik. Dan hou ik alles rond mij in de gaten, kies ik een rustig traject. En vlucht ik uit de drukke wereld. Ik heb er zo gisteren eentje gelopen. Traag, kijkend naar de dreef die muisstil is, omdat er geen mensen zijn. Maar eentje die leeft, eentje waar dieren leven omdat er op dat moment bijna geen mensen zijn. Het is er stil en toch ritselt alles. Er zitten veel vogeltjes, en ik heb ontelbaar veel eekhoorntjes gezien. De kleurenpracht van oude bladeren en nootjes op de grond in combi met de fris groene blaadjes aan bomen en struiken zijn prachtig. En dan voel je dat het leven meer is dan meedraaien op deze gekke wereldbol. Dan is alle gekte tot rust gekomen, en zijn andere mensen aan het chillen in de zetel, op een terras, of noem maar op. En dan bruist de dreef van energie door al die schoonheid en dat leven dat zich verstopt als iedereen van her naar der spurt. Misschien dat ik daarom soms eens een last minute avondloopje doe, onverwacht en alleen. Omdat het happy feelings geeft, en omdat dat doet vergeten. En omdat het veel gemakkelijker zou zijn in de zetel te ploffen. Maar rust roest, dat is gezien de therapie geen optie, dus ik ontsnap dan toch op avonden zoals gisteren.

Morgen is D-Day… Misschien zit onderhuids zonder dat ik het weet toch stress??? Ik moet weer op controle, een kleine, zonder foto’s, zonder echo, gewoon routine… Niks waar ik me zorgen voor maar, maar het heeft er misschien toch mee te maken. Ik weet dat ik bij mijn favoriete dokteres kom. Want ik heb met haar afgesproken. Ze is een topmadam, eentje uit de duizend, en ze heeft een gezicht! Ik heb allemaal topdokters, ik kan van geen ene iets minder goed vertellen, maar deze heeft een speciaal plekje in men hart… Zij heeft me meestal opgevolgd op de moeilijkste momenten, en zij heeft me er telkens weer bijgestaan. Rustig, zorgzaam, niet vertellend dat alles wel goed zou komen, maar heel nuchter, ze gaat geen onderwerp uit de weg, durft zeggen dat ze het ook niet weet. En ze durft haar emoties laten zien, wat niet direct in het doktersplaatje past, maar net dat geeft haar een gezicht! Het zijn mensen zoals wij, ze hebben enkel een andere job, ééntje die niet gemakkelijk is, ééntje waarvoor ze kiezen, ondanks dat ze weten dat het in die tak samengaat met verliezen. Ze verliezen mensen, maar ook goed gevoel, ze moeten immers mensen ziek maken om te overleven, dat moet een roeping zijn, dat bewonder ik zo hard! En zo gebeurde het dat ik op een keer in de carrousel, het gezicht achter mijn dokter zag… Vermoedelijk is daar die speciale band begonnen! Ze doet haar job met hart en ziel, met emoties, en meer dan dat! ze doet ook dingen die niet zouden moeten moeten gebeuren…

Verzekeringsproblemen… Het is wat daarmee… Je denkt jezelf veilig te zetten, of dat maken ze je toch wijs, tot je ze echt nodig hebt… Dan gaan ze ver, veel te ver, ze zetten je tegen de muur, en als je niemand hebt zoals ik mijn favoriete dokteres, dan kan je erachter fluiten! Als je niet opkomt voor wat ze je beloofd hebben, als je niet mondig genoeg bent, en als je ondergaat, dan heb je geen rechten, enkel maar plichten, betaalplichten! Ik zou moeten zeggen welke maatschappij ik heb, het in het groot aan de wereld laten weten, maar zo ben ik niet, of toch nog niet. Morgen bespreek ik met mijn dokteres hoe we het aanpakken, want binnen 3 weken komt het voor… Dan hoop ik dat ze doen wat ze moeten doen! En dan hoop ik dat ze beseffen dat ze zich schandelijk gedragen! Ik ga voor rechtvaardigheid! Het laat me niet los, want ik heb er recht op! Ik wil elke stap om hun dat te laten inzien gezet hebben. Maar het is een lange weg, ééntje met veel onbegrip, veel papieren, veel discussie,… En toch ga ik ervoor, want ik ben vastbesloten, zoals altijd! Als het over rechtvaardigheid gaat, dan wijk ik voor niets of voor niemand!

Ik heb alleszins de perfecte dokteres achter me staan! Ik ben vastbesloten, en als het nodig is zal ik de media ook nog inschakelen! Voor mezelf, en voor iedereen die hetzelfde meemaakt! Omdat aanvaarden geen optie is! En omdat Project Energie al deze sh*t kan missen… Zo’n dingen kunnen er niet bij! De zoektocht naar energie, de goede wil, de inzet, het lijkt voor . . . . . . nooit genoeg. Re-integratie moet voor 100 procent zelfs tijdens je therapie! Word vervolgd!

En nu ga ik voor een power ontbijt met dochterlief! En daarna ga ik powerbaksels proberen 😉

Have a nice sunday!

PS Tips zijn altijd welkom!

Geplaatst op

Project Power – Plan energie 💕

Hoe begin je nu aan zo’n project 🤔 Zoals jullie eerder al gelezen hebben is het een zoektocht. Ik gebruik daarvoor het internet, boeken, en ik vraag mensen om raad. Ik heb me onlangs laten testen op een loopband, dat was de tweede keer. Vorig jaar was dat om te weten hoe het met mijn conditie gesteld was een jaar na de revalidatie. Dit jaar weer een jaar energie later. Het was een meevaller, ik had immers kei hard men best gedaan om beter te worden. En de cijfers lieten zien dat ik beter geworden was. Nu kreeg ik weer zo’n trainingsplan mee. Een ”standaard” persoonlijk plan. Beetje vreemd vind ik, niet echt persoonlijk. En met dat plan word ik niet echt beter maar ga ik achteruit. Naar mijn gevoel… Omdat mijn lichaam regelmaat nodig heeft, ik was goed bezig, want ik heb gezocht, geprobeerd en ondervonden. En bij mij werkt 3 x of nog 4 x per week lopen het beste. Dan ben ik het meest mobiel. Dus ik houd dat aan.

Nu was ik vorige week in de bib, en er stond daar een boek dat mijn aandacht trok, dus het lot besliste dat ik het meenam! Ik ben beginnen lezen en lees elke dag een stuk, het leest makkelijk, er staan tips in en vooral ik geloof erin. Het gaat over deze straffe madam met haar straffe boek! En niet alleen over de body, maar ook over de mind! De balans dus!

En zoals er op de cover staat, het is een 10 weken plan! Dus dat ga ik eens 10 weken proberen! Week 1 zit er op. Eigenlijk combineert Saartje 2 x lopen, 1 krachttraining, 1 stabilisatie training en 1 x touwtje springen maar dat laatste mag ook vervangen worden door lopen. Hoewel het touwtje springen zou zorgen voor een intensiever spiergebruik. Dus dat test ik zodra ik een springtouw heb 😉

Eigenlijk is dat een beetje de visie die ze in Leuven hadden op de revalidatie. Maar dan iets ruimer bekeken. Het ligt me wel denk ik, dus ik ga dat proberen! Ik weet zo goed dat kracht en stabilisatie oefeningen heeeeeeel belangrijk zijn om beter te lopen, beter te functioneren en minder kans op blessures te lopen. Maar jammer genoeg durf ik dat ook al wel eens te vergeten. Of denken dat het zonder ook wel oké is. Dus vol goede moed start ik aan Saartjes plan!

Nog 9 weken te gaan om te weten of het effect heeft en om het geïntroduceerd te hebben in de dagelijkse planning. Nochtans duren de trainingen niet zó lang, het is haalbaar. En als we er beter van worden, de moeite waard om te proberen!

En dan nog even terug in de tijd, waar het allemaal begon… Bij KanActief, een fantastisch revalidatie programma speciaal voor kankerpatiënten, in het UZ Leuven. Daar werden de fundamenten gelegd voor mijn plan! Ik kan het werkelijk iedereen aanbevelen! Voor mensen uit omgeving Leuven is er ook een KanActiefplus, hieronder voeg ik een foto van hun visie! En ja ze zit er goed ingebakken bij mij 😉

En tot slot ook nog bijgevoegd omdat het hier geschreven staat…E het dus niet allemaal ingebeeld is 🙈 Anti hormoontherapie is een behandeling die wel eens kan wegen… En wonderen zijn er nog niet voor gevonden.

*Samenvatting: Bewegen geeft energie, mentaal en fysiek! Volgens Saartjes plan ga ik mentaal en fysiek fit worden, weliswaar in slowmotion, maar ik geloof erin en start met week 2! Het boek leest als een trein en is dus ook een aanrader! Dus Project Power here I come! De energie gaat hopelijk terug het duracell konijn in mij boven halen!

😊

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag