Wat doet mijn persoonlijk plan op maat nu met mijn project power? Met mijn Plan Energie?

Ik ben exact 1 maand bezig met mijn plan op maat. Wat vliegt de tijd! Wat dat plan nu betekent in mijn zoektocht naar energie beschrijf ik even.

De trainingen zijn anders dan ik gewend was, ik had zo mijn vaste loopjes, goed om alles te onderhouden, maar na 4 weken anders te lopen, grenzen op te zoeken, grenzen proberen te verleggen, voel ik dus wel duidelijk verschil… Ik zat een beetje vastgeroest in afstand en in tempo. Vond ik dat erg? Nee niet echt… De comfortzone is ”gemakkelijk”, dus waarom zou je die nu verlaten???

Awel… Voor die zotte dromen hé!!! Voor die ontembare drang naar iets waar ik zo van droom… Een beetje ”normaal” zijn. Uitdagingen kunnen aangaan die een doorsnee mens aangaat! Grenzen verleggen, prettig gestoorde dingen beleven, ontdekken en beleven. En vooral inspireren! Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb die ongelooflijke vibes om mensen te inspireren op mijn weg, op mijn comeback tegen gekomen, en die vibes zijn niet te stoppen. Als ik er al maar 1 iemand mee kan helpen is mijn doel geslaagd!

Dus… Het lopen… Het zijn 3 trainingen per week, korte, lange, trage en snelle. Maar vooral afwisselend! En net dat is er zo leuk aan! Ik vertrek niet elke keer met het gevoel dat het een superloop word, want er zijn er bij die ver uit de comfortzone liggen. Maar dat streverke in mij wil wel graag goed afgewerkte trainingen zien. Dus uit de comfortzone hoort erbij. Wat is er anders? Wel ik voel opeens andere spieren (ik heb er dus toch een beetje, haha) het is een andere belasting voor mijn gestel, ik blijf uiteraard de ”standaard” bijwerkingen van mijn therapie voelen. Die gaan er spijtig genoeg niet door weg. Maar de regelmaat om eens even de comfortzone te verlaten doet me wel deugd, want het is immers mijn plan op maat!

En dan is er uiteraard ook nog mijn aangepaste voedingsplan! Hoe loopt datte??? Wel ik probeer nog net ietsje meer gezonder te eten. Niet dat ik dat voordien nog niet deed, maar nu let ik toch net een beetje meer op! Ik probeer de porties op maat te houden en zo weinig mogelijk te zondigen aan vet en aan suiker! En dat lukt redelijk goed (hoewel de Sint me soms toch wel even laat struikelen) Ik heb het gevoel dat dat ideale voedingsplan veel met me doet qua energie… Ik heb het gevoel dat ik minder rap leeg ben en minder rap goesting heb in foute dingen… En dat kan alleen maar goed nieuws zijn! Dus ik ga hier de focus proberen houden!

En dan uiteraard het complete pakket… Ik vind de hele uitdaging ongelooflijk bijzonder… Ik wist zo goed dat ik hiervoor moest vechten! Het is niet alleen het lopen en het eten, maar het is alles er rond. De fanclub, de wondermooie plekjes waar ik kom, de sturing, de foto’s, de warme aanmoedigingen, alles bij mekaar geeft dit me ontzettend veel motivatie, energie, en de durf om opnieuw een eerste ”DROOM” op lange termijn te dromen! En dat is GEWELDIG!!!

Dus aan iedereen die helpt aan mijn droom… Door jullie kan ik een beetje vliegen!

liefs, Roxanne

Echt de moeite om dit artikel uit Runnersworld eens te lezen! Zo waar! Zo de moeite… Bewegen doet leven! En ook al doe of deed je dit voordien… , je kan door een gezonde levensstijl niet altijd ontsnappen aan… Maar het reduceert de risico’s en het verlicht de bijwerkingen!

En daardoor is mijn gezond leven/lopen verslaving begonnen 😍

ANNE PELED

Als chirurg die gespecialiseerd is in borstreconstructie na de behandeling, deed Anne Peled, MD, precies wat ze haar patiënten aanmoedigde om regelmatig te doen: een maandelijks borstonderzoek. Toen voelde ze een brok.

Toen 37 jaar oud, met drie jonge kinderen, was Peled ongeloof, omdat ze het gevoel had dat ze ‘alles goed had gedaan’. Als een levenslange atleet had de inwoner van San Francisco altijd van rennen gehouden en zelfs een halve marathon afgemaakt toen ze zeven maanden zwanger. Naast haar reguliere hardlopen, wisselde ze elke ochtend tussen yoga en gewichtheffen , at ze veganistisch, kreeg ze genoeg slaap. Voordat ze ergens naartoe reisde, bracht ze altijd eerst hardlooproutes in kaart.

Na een biopsie kreeg ze de diagnose borstkanker stadium I.

“Gezondheid en fitness zijn zo’n centraal onderdeel van mijn leven geweest, dus om te horen dat ik op die leeftijd borstkanker had, was een schok”, zegt ze. “Maar toen dat eenmaal weg was en de behandelingen begonnen, wist ik wat ik moest doen. Ik moest blijven rennen. ‘

Haar artsen moedigden haar allemaal aan om tijdens de behandeling te blijven trainen , zelfs tijdens bestraling, en ze wist uit haar onderzoek dat lichaamsbeweging het risico op herhaling van borstkanker vermindert. Dus hoewel de regelmatige trainingsroutine van Peled de ontwikkeling van de kanker niet verhinderde, kon doorgaan door te voorkomen dat deze terugkwam.

Maar dat is verre van de enige reden waarom ze vond dat het bijhouden van haar hardloopschema belangrijk was.

Psychologisch heeft het grote voordelen opgeleverd, vindt ze. Peled zegt dat mensen met elke vorm van kanker soms moeite hebben om hun kanker hun identiteit te laten worden. Ze is een arts, vrouw, moeder, dochter, lid van de gemeenschap en een hardloper – niet alleen een kankerpatiënt. Door zich te concentreren op activiteiten die ze eerder deed, en dat ze ervan overtuigd was dat ze na de behandeling zou blijven doen, hielp haar gevoel van emotionele veerkracht.

Peled droeg zelfs haar hardloopkleding naar bestralingsbehandelingen en luisterde naar haar workout-afspeellijst, als een manier om zichzelf eraan te herinneren dat kanker een verstoring van haar normale schema was – maar niet het enige wat ze erop had staan.

“Vaak voelde ik me goed genoeg om echt te gaan rennen na bestraling, en dat was heel belangrijk, omdat het me tijd gaf tussen de behandeling en naar huis gaan om mijn kinderen te zien,” zegt ze. “Elke hardloper kent de waarde van zo’n reset. En als je zoiets als een behandeling tegen kanker doormaakt, is dat nog belangrijker.

Haar grootste uitdaging, herinnert ze zich, was vechten door de vermoeidheid en spierpijn die veel voorkomende bijwerkingen van straling zijn. Maar Peled herinnerde zichzelf eraan dat lichaamsbeweging daadwerkelijk helpt om die bijwerkingen na verloop van tijd te verminderen. Dus hoe meer ze door die vermoeidheid en pijn heen drong, hoe minder ze in de toekomst zou moeten doorzetten.

“Rekken en versterken maakt een verschil op het gebied van gewrichts- en botgezondheid, en kankerpatiënten voelen zich vaak beter als ze actief spieren opbouwen”, zegt ze. “Er zijn veel onderzoeken die aantonen hoeveel inspanningsinterventie de resultaten na de behandeling kan verbeteren. Dat is wat ik probeerde in gedachten te houden toen ik gewoon zin had om in bed te kruipen en daar te blijven. ”

Toen vrienden Peled vroegen hoe ze haar konden ondersteunen, vroeg ze of ze met haar wilden gaan rennen, zelfs de niet-lopers. Ze deed ook veel trainingen met haar man, Ziv, ook een chirurg. Regelmatige oefening samen gaf het paar een gevoel van normaliteit en routine te midden van een chaotische tijd, herinnert ze zich.

Conclusie? Leef gezond, zoek een goed ritme qua rust en actie, eet gezond en BEWEEG ❤️

Iedereen word er beter door. Je hoeft er niet persé een reset voor nodig te hebben om dit in te zien.

Succes en vele groetjes,

Roxanne

Back on track!

Oké na een baaldagje woensdag en de kater die daar donderdag op volgde, gaat alles weer beter. Na elk dipje komt immers weer een upje! En daar kijk ik elke keer naar uit! Zo hoort het!

Na wekenlang te spartelen om energie te tanken tijdens de nachtrust die ik blijkbaar niet meer kon vinden, heb ik dan toch met men fantastische huisartse besloten dat het beter is om toe te geven aan een slaapmiddel dan ten onder te gaan aan een energie tekort dat groter en groter word. Dus donderdag en vrijdagavond dan toch vol goede moed en met een half tabletje slaap men bed in gegaan. En wat was het heerlijk! Ik was direct in Dromenland en heb eindelijk nog eens kunnen doorslapen! Stiekem ben ik toch een beetje jaloers op goede slapers. 😴Maar met een beetje hulp zo af en toe lukt het dus wel.

Dus toen ik vrijdagochtend opstond was mijn roze brein weer wakker!

Na mijn half dagje werken besloot ik onverwacht samen met de haas onder mijn RunSterren een langer loopje te lopen. Heerlijk, zonnig, mooi groen. Een beetje ideeën opdoen voor als er andere RunSterren willen meelopen. De perfecte Run voor als ’t eens wat langer mag zijn. Rustig, combi zacht en verhard. Voor ieder wat wils dus. Ik heb er echt van genoten! Van de mooie plekjes, het langere traject en gewoon het goede gevoel waarvan ik even toch bang was het kwijt te zijn.

En het allerbelangrijkste… Ik vond opnieuw energie na de slappe benen van woensdag! Het was fijn om te voelen dat ik toch nog kon lopen. Dus woensdag was gewoon een off day! Meer niet. Wat ben ik blij dat het weer beter gaat. Dat is weeral een klein gelukske 😍

Hopelijk komen er nog veel van die kleine gelukskes!

De blog is er trouwens ook één, ik heb ondervonden dat ik het schrijven kei leuk vind en dat het ook wel een beetje therapeutisch werkt.

Hoe een zot onverwacht idee zo maar ineens een groot plan in uitvoering kon worden! Heerlijk toch 😍

Er zijn zo soms van die leuke dingen die onverwacht komen, wel dat zijn de dingen om te koesteren!

Hopelijk mogen er zo veel van die dingen op jullie pad komen! ❤️

En last nut not least… Daarom is mijn favoriete woord Serendipity!

Het past perfect bij mij! Toevallig per geluk of zelfs per ongeluk. Ik geloof erin dat alles wat je meemaakt een reden heeft. Niet omdat je dingen verdient maar wel om er iets uit te halen. Een les, een ontmoeting met jezelf, of eender wat. Wat moet komen komt toch. Dus het is beter om alles een beetje positief te proberen zien en je afvragen wat erdoor verandert en verbetert is. En vooral te proberen het minder goede los te laten.

Dus sweeties, think pink and make it happen! 💕

Haal eruit wat erin zit! Enkel het maximum geeft voldoening! (Voor mij dan toch)

En moesten er tips zijn voor mijn plan energie, laat ze maar komen!

Groetjes en een heerlijk weekendje vol ☀️!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag