Screening bij energylab!

Interview 2 gaat over het hele gebeuren bij Energylab! Dat het echt de moeite was om voor te vechten! Het was een GEWELDIGE ervaring! Josefien kwam met deze vragenlijst af, die ik moest beantwoorden, dus hier geef ik bijna alles prijs over de testen! Omdat er waarschijnlijk onder jullie heel wat nieuwsgierigen zitten en we al 1.5 week na de testing zitten kom ik hier dus eindelijk met mijn verslag!

Hoe heb je de testdag ervaren? Wat heb je eruit geleerd? Zaken waarvan je geschrokken bent of die je verrast hebben?

De testdag was een geweldig interessante ervaring, omdat je echt wel op alle vlakken uitgebreid gescreend werd. Bovendien was het testcenter ‘’EnergyLab’’ een uitstekende plek om alle testen te laten doen, de hele crew werkt ontzettend goed samen, ze hebben hun uiterste best gedaan om ons warm te verwelkomen, ons lichaam en reactie in kaart te brengen en daardoor het perfecte plan voor te stellen. Het was dus heel leerzaam! Ik ken mijn lichaam en de signalen die het zend vrij goed, maar er zijn toch dingen die me verrast hebben.

Ik ben begonnen met de sportmedische keuring, daar hebben ze een hartfilm genomen en een uitgebreide vragenlijst afgenomen, dat ging vooral over hart gerelateerde problemen en onwel worden tijdens of na inspanningen. Aan de hand van die resultaten (die goed waren) werd er beslist dat ik veilig verder mocht testen!

Mijn volgende agendapunt was de DEXA-scan, die heeft mij het meest verrast van allemaal! Hij laat dus duidelijk zien hoe je lichaam ‘’binnenin’’ is samengesteld, hoe de verhoudingen zijn tussen linker- en rechterkant, hoeveel botmassa, vetmassa en magere massa je hebt. Dat de rechterkant net iets beter ontwikkeld is dan de linkerkant dat wist ik al wel, ik ben rechtshandig, rechtsvoetig, dat is gewoon onvermijdelijk. Dat mijn botmassa ‘’dramatisch’’ was, wist ik ook (dat is ten gevolge van de voorbije en lopende therapie) Maar dat mijn skelet net geen 2 kg weegt, dat blijf ik verassend vinden! Dat is echt bijna niks, niet te verwonderen dat de dokters aanbevelen om te lopen en daardoor de botmassa te versterken en om voorzichtig te zijn. En tja, dan die vetmassa en de magere massa… Dat was toch ook wel anders dan ik zou verwacht hebben. Ik ben groot en slank gebouwd, als we naar mijn BMI kijken heb ik 17.9 wat eigenlijk te laag is, maar het is een parameter en wil blijkbaar niets zeggen over de samenstelling, dus ik viel eigenlijk bijna van mijn stoel toen ik die cijfers kreeg… Mijn vetmassa is te hoog! Dat ik een beetje vet heb, daar ben ik me van bewust, maar dat het teveel is, dat is nieuw! Ik ben dus vooral nieuwsgierig naar ‘’Hoe gaan we dit aanpakken?’’ en ‘’Welk effect gaat dat op mijn lichaam, fitheid en loopgevoel hebben?’’

Dus ik schuif door naar de volgende afspraak en die heb ik bij de Voedingsconsulente. Ze helpt me om de DEXA-scan te begrijpen. Ik was goed voorbereid en had al een dagboekje gemaakt van wat ik de week ervoor gegeten had, zo zou ze zien hoe mijn eetgewoonte was en als het nodig zou zijn deze gewoontes aanpassen. Ik eet vrij basic, maak het meeste zelf en gebruik pure ingrediënten wat op zich al wel oké is. Natuurlijk ‘’zondig’’ ik ook wel eens aan iets lekkers dat eigenlijk buiten buikvulling geen enkele waarde heeft, maar dat probeer ik te beperken. Dus ondanks mijn eetgewoonte die best wel oké is, maakt Sarah me al snel duidelijk dat er aanpassingen moeten komen. Die vetmassa moet naar beneden! Aangezien ik niet over een gespierde lichaamsbouw beschik, zal het moeilijk worden om vet om te zetten naar spieren, zonder dat ook de vetmassa stijgt. Dus is het meest voor de hand liggende dat het percentage vet naar beneden moet. Als het kan 8%! Wat overeenkomt met 5 kg! En dan komen we bij die BMI… Die is laag en zal lager worden, 5 kg minder is het doel, maar misschien niet haalbaar, 2 à 3 kg is realistisch, dan zouden de procenten beter in verhouding zijn, je risico op allerlei aandoeningen verlaagt en hopelijk functioneer ik er beter door. Dus de controlefreak in mij gaat daar hard voor werken. Ik heb een schema op maat gekregen, eentje waar ik probeer een gewoonte van te maken. Het is nog net iets meer nadenken over wat je eet, over portiegroottes, het is eigenlijk iets wat we al wel een beetje weten, maar nu helemaal uitgewerkt. Op loopvrije dagen is het al wel oké. Op de dagen dat ik loop tast ik nog af, ik wil liefst niet halfweg de training sterretjes zien en me overladen is ook niet het plan. Dus ik bekijk voorlopig bijna dagelijks het plan en de tips en probeer de ideale eetgewoonte te leren en eigen te maken. Want niet alleen voor het lopen is de juiste lichaamssamenstelling van belang, ook in het dagelijkse leven, naar gezondheid toe is het zó belangrijk om goed voor je lichaam te zorgen!

Na het voedingsconsult mag ik me wagen aan de conditietest bij Matthias, ook weer eens spannend momentje. Ik krijg eerst even uitleg hoe de test zal verlopen, ik begin aan 6 km/u dat zal elke 5 minuten met een km/u verhogen. Het doel is om zo lang mogelijk vol te houden. Was dat verassend? Wel nee, ik loop veel en dan voel je eigenlijk wel waar de drempels voor jou liggen. Voor mij begint de verzuring bij een snelheid van 10 km/u. Tijdens de loopjes voel ik dat ik vanaf die snelheid de comfortzone verlaat. Ik loop +/- 3 keer per week, ongeveer een uurtje, afhankelijk van de meelopers, de planning werk/privé. Hierdoor kwam uit de test dat ik over een vrij goede basisconditie beschik, eentje waarmee we kunnen verder bouwen richting de marathon. Ik ben voor dit stukje uiteraard ook weer heel nieuwsgierig en hoop op een schema dat mijn lijf aankan.

Voor de bespreking van die resultaten mag ik langs Thijs, de man die me zal coachen tot de marathon. Hij licht de testresultaten toe, de hartslagzones en vertelt me hoe we die trainingen gaan aanpakken. Ik ga voorlopig 2 loopjes in LSD tempo lopen, het derde word er eentje met tempo wissels (iets waar ik niet zo straf in ben). Mijn loopagenda wordt  in een app gedeeld, daar zie ik wat me te wachten staat en door mijn sporthorloge te koppelen kan Thijs alles opvolgen en bijsturen indien nodig. Ook dit gesprek is leerzaam, ik hoop er ver mee te lopen!

Intussen ben je ook gestart met je trainingen. Hoe verliepen de eerste trainingen?

De LSD trainingen verlopen vlot, het zijn die die de basisconditie optimaal houden en uitbreiden, het zijn die die je als loper het vaakste loopt. De intervaltraining is leuk en geeft afwisseling, maar is best pittig. Je voelt duidelijk dat grenzen worden opgezocht en verlegt. De eerste trainingsblok zie ik al helemaal zitten. Stukje per stukje komt het doel dichterbij, daar doe je het voor!

Je hebt ook kennisgemaakt met je coach. Hoe was die kennismaking?

Die kennismaking was heel goed, Thijs gaf me een goed gevoel en heeft me veel uitleg gegeven, ik heb er het volste vertrouwen in dat hij perfect weet waar hij mee bezig is, dat hij de juiste man is om mijn doel te bereiken.

En hoe verliep de kennismaking met je ‘concullega’s’? Hoe is de sfeer onder jullie 3?

We hadden mekaar al gehoord via de sociale media kanalen. Dat was direct met een goed gevoel. Nu hebben we in real-life kennis gemaakt, het zijn toffe, sportieve gasten die ook hun droom najagen. We hebben een goede babbel gehad, het gaat tof zijn om op de voorbereidende evenementen samen aan de start te staan. Ik wens ze heel veel succes en heel veel plezier!

Hoe reageert het thuisfront? Ondervind je veel steun van je omgeving, vrienden, collega’s?

Het thuisfront is héél enthousiast! Iedereen in men omgeving vind het een geweldige kans. Nadat je toch even op pauze gezet bent en niet meer durft vooruit kijken, plannen en dromen is dit het eerste lange termijnplan, wat mij betreft een mooi nieuw begin! Er zijn fans die al even enthousiast mee dromen!  De updates om iedereen op de hoogte te houden en het enthousiasme erbij, geven een mens vleugels. En man en kind, die dromen al mee van New York! Ze moedigen mij aan om ervoor te gaan! Ze zijn de twee allerbelangrijkste supporters!

Waar kijk je momenteel het meest naar uit in deze Marathon Challenge?

Ik geniet van elk moment, omdat het geen dagplan is. Het is een bijzondere jaarplanning, eentje waarvoor ik heel dankbaar ben! Elke looptraining maakt beter, alles bewust eten maakt sterker, de combi van die twee maakt fitter, de voorbereidende screenings en elk evenement in de aanloop naar New York laten me voelen waar ik sta. Omringt zijn door de liefste fans en door de beste begeleidende crew van EnergyLab is fantastisch! Met dan als hoogtepunt New York? Ik heb dus gewoon een heel jaar om naar uit te kijken! Ik besef dat ik een gelukzak ben, dus dank je wel NN Running Club, door jullie is dat bijzondere jaar er eentje om te koesteren!

P.S. Voor iedereen die overweegt om eens zo’n screening te laten uitvoeren, 1 plek waar je moet zijn: ENERGYLAB!

Ik ben benieuwd hoe ver ze me kunnen brengen, hoe optimaal het hele schema gaat verlopen en hoe trainbaar een lijf met beperkingen is! Mijn hoofd ziet dat alvast helemaal zitten!

Enthousiaste groetjes,

Roxanne

Joehoe, de kop is er af!

De uitdaging in de NN RunningClub is nu wel echt gestart! Ik kan alleen maar zeggen dat dit tot nu een FANTASTISCHE ervaring is geweest! Dat ik een echt gelukzak ben dit te mogen meemaken! Het startte allemaal met een oproep mee te doen voor de uitdaging Marathon New York, compleet met begeleiding door een topteam… Vooral dat tweede heeft echt mijn goesting op gang gebracht, dus toen ik aan mijne maat vroeg: Seg… als ik me voor die uitdaging inschrijf en ik win, ga jij dan met me mee??? Waarop hij antwoordde… Tja hoe groot is die kans??? (Was hij effe vergeten dat mijn enthousiasme en inzet om voor iets te gaan onuitputtelijk zijn) Jot ik ga wel mee, de kans is klein… Tot hij nu met wel wat schrik zit… Want top drie, dan word de kans al wel groot hé?

Nu is mijn avontuur dus echt begonnen. Omdat het misschien beter is dat ik jullie echt eventjes mee in mijn wereldje neem ga ik mijn eerste taak hieronder even plakken. Er werd verwacht dat ik op een hele vragenlijst de gepaste antwoorden zou geven, voor een eerste interview, eentje dat deels in de Running_be staat (een tijdschrift voor lopend Vlaanderen) en deels op de website van de NN RunningClub. Zo beleven jullie het ganse avontuur mee!

Interview Running.be magazine november 2019

Stel jezelf even voor: wat is je naam en leeftijd? Wat is je beroep?

Ik ben Roxanne, 36 jaar en kapster van beroep

Hoe heb jij de NN Running Club leren kennen?

Toen de NN Running Club online ging, is er een artikel verschenen in de Running.be met Sam De Bruyn als ambassadeur. Het leek een keitof concept, die online community, dus heb ik direct werk gemaakt van die inschrijving. En ik heb nog geen moment spijt gehad!

Wat zijn je hobby’s/Bezigheden?

Lopen uiteraard 😉 In combinatie met stabilisatietraining. De zoektocht naar een healthy lifestyle, om meer energie en power te krijgen. Ik ben graag buiten, heb graag qualitytime met mijn gezin/familie. Ik lees wel eens graag, speel af en toe piano en in de vakantieperiode vind je ons in de bergen, om er te gaan skiën of te wandelen.

Hoeveel keer per week sport je?

Ik probeer 3 à 4 x te lopen, in combinatie met stabilisatietraining.

Waarom sport je? Hoe belangrijk is sporten/lopen voor jou?

 Ik sport om te kunnen leven. Ik had tot over 2 jaar nog nooit gelopen, want dat was mijn ding niet, meende ik toen. In 2016 heb ik een borstkankerdiagnose gekregen en moest gezien mijn jonge leeftijd, het hele traject afleggen. Ik heb 2 operaties achter de rug, 16 chemo beurten verspreid over een half jaar, 36 bestralingen en zit nu volop in een anti-hormoontherapie. In UZ Leuven heb ik de kans gekregen om een revalidatieprogramma te volgen en daar zat een start to run in, begeleid door het beste team dat ik me had kunnen wensen. Onze groep werd gestuurd door “Marleen”. Zij heeft me leren lopen, leren volhouden en is vooral blijven zeggen, hoe belangrijk het is om mijn botten te versterken. De anti-hormoontherapie breekt die af, en de combinatie van medicatie en lopen, liet op de vorige scan duidelijk zien dat het stabiel gebleven was, en zelfs lichtjes verbeterd. Bovendien voel ik me soepeler als ik loop, hoe meer ik loop, hoe beter ik kan functioneren. Bewegen doet leven! Ik kan mijn hoofd leeglopen, ik kan door het lopen opnieuw deeltijds werken, dus zorgt lopen voor een “normaler” leven. En het is het enige dat ik zelf kan sturen… Het is dus heel belangrijk voor mij!

 Heb je al eens een marathon of een andere zware loopwedstrijd gelopen? Hoe was dat?

 Een marathon heb ik nog nooit gelopen, maar al wel een paar loopevenementen,  die door mijn medische voorgeschiedenis, best pittig waren. Het is altijd in gezelschap geweest en dan moedig je elkaar aan. De zwaarste trajecten onderweg zijn soms lastig, maar o zo’n overwinning achteraf! Het zijn bekroningen op je trainingen, om te kijken waar je staat; het bewijs dat je keihard getraind hebt en vooral de sfeer tijdens het lopen onder de lopers vind ik zo heerlijk! Ik doe dat keigraag!

Waarom wil je deelnemen aan een marathon, en specifiek dan de New York City Marathon?

Om eerlijk te zijn had ik daar nog nooit aan gedacht, tot ik de uitdaging zag staan in de NN Running Club. Ik zou mij nooit in zo’n avontuur storten zonder begeleiding, omdat ik een controlefreakje ben. Maar omdat het zo’n mooi pakket was op maat, begon het keihard te kriebelen om in te schrijven, mee te doen en liefst ook nog te winnen! En als het dan New York is??? Waaaw….. Jazeker!!! Heel graag!!! Dat is voor mij werkelijk uit de comfortzone , maar dan op een positieve manier.

Wat zijn tips die je aan andere lopers wil meegeven? Heb je bepaalde adviezen voor beginners of voor mensen die zich aan een marathon willen wagen?

Voor de beginners: “Jaag je dromen na! Doe alles waar je oogskes van gaan blinken! Stel niet uit! Maar leer ook volhouden, als het even moeilijker gaat, want het loont!” En voor de mensen die zich aan een marathon willen wagen: Laat je begeleiden door mensen die ervaring hebben!

Hoop je met je deelname aan deze challenge andere lopers te inspireren?

Uiteraard! En eigenlijk hoop ik stiekem, om niet enkel lopers te inspireren, maar ik hoop ook mensen te kunnen aanzetten tot lopen of sporten na gezondheidsproblemen, zelfs mensen zonder gezondheidsproblemen! Ik hoop mensen wakker te schudden, om niet enkel te kiezen voor overleven, maar ook voor het leven! Ik hoop mensen te doen inzien dat niet alleen lopen, maar ook juiste voeding een groot verschil kan maken, tussen een goed leven of een aanvaardbaar leven. En ik hoop vooral dat er mensen zijn die me ooit zeggen: “Door jou heb ik volgehouden, door jou heb ik niet opgegeven!” En net daarvoor, heb ik me geëngageerd om te lopen als RunSter en RunCaptain voor Think Pink; daarvoor heb ik mijn blog gestart (https://blogyahoo.news.blog/) om mensen te laten zien wat een behandeling tegen kanker met zich meebrengt. Er zijn nog steeds lastige dingen (door de huidige therapie), die je van buitenaf niet ziet, maar er degelijk nog wel zijn. Er is weinig info over, dus probeer ik zo positief mogelijk, de realiteit naar buiten te brengen en zo mensen te inspireren.

Zijn er nog zaken die je onze lezers wil meegeven?

Zoals ik al zei: Volg je dromen, volg je gevoel, en ook al ben je moe, ga lopen… Het geeft zoveel energie! En vooral hou vol! Je leeft maar één keer, dus doe het goed en zoals jij het wil!

Waarom schreef je je in voor de Marathon New York Challenge van de NN Running Club?

Een stukje heb ik al geantwoord, een paar vragen eerder. Het zou voor mij een perfecte begeleiding zijn door een droomteam, een mooie aansluiting op mijn traject tot nu toe! Het zou zo veel betekenen voor mij, om na een zware en lange lijdensweg, zo iets geweldigs te kunnen verwezenlijken! Ik ben zo benieuwd hoe – en hoe ver ik fysiek kan komen. Stapje voor stapje en loopje na loopje. Het voelde gewoon aan, alsof het een uitdaging van het lot was!

 Hoe heb jij de challenge ervaren tot nu toe?

Vanaf het eerste moment heel leuk, spannend en een ware uitdaging, want de concurrentie was hard!

 Hoe verliep de votingsronde?

Zenuwslopend! Ik heb veel plezier beleefd, aan het maken van het filmpje, maar de hoop om top 3 te halen én te houden was heel spannend, omdat we met meer dan 3 mensen, heel graag bij de top 3 hoorden.

 Heb je bepaalde activiteiten gedaan om veel stemmen te ronselen?

Heel veel promo gevoerd

Wat vind je van je 2 concullega’s?

Dat ze heel hard gestreden hebben voor hun plekje! Ik denk dat het een leuk top 3 team is! Het lijken me toffe sportieve kerels, ik wil ze alvast veel succes wensen!

Wat verwacht je van het trainingstraject tot en met april?

Ik ben overtuigd van de professionaliteit van het team dat mij zal begeleiden. Zij weten alles over trainingsschema’s, stabilisatie – en krachttraining, voeding, de balans tussen lopen en herstel……. en zullen, op een uiterst deskundige wijze, mij datgene laten doen, wat leidt tot een optimaal resultaat. Ik verwacht dus een buitenkans, waarvoor ik heel dankbaar ben!

 Ben je al bezig met de votingsronde die in april 2020 terug plaats zal vinden?

Laat me zeggen dat ik er aan denk. Ik had gehoopt dat het begeleidend team, de meest gemotiveerde kandidaat zou kiezen. Dat leek mij het meest voor de hand liggend… Ik hang niet zo graag af van iemand anders, dus is het een uitdaging om stemmen te ronselen… Ik hoop op veel warme hartjes, want ik zou natuurlijk heel graag winnen!

De NN Running Club omvat meer dan 34.000 leden die straks allemaal je journey richting New York gaan volgen. Heb je al een eerste woordje van advies/motivatie voor hen? Voor mij, was een serieuze reminder nodig, om in te zien wat echt belangrijk is! Ik kwam daarmee op een keerpunt in mijn leven, waarbij ik mij afvroeg: “Wat wil ik nu écht…..? Op dat moment heb ik de keuze gemaakt:  “Hier ga ik iets mee doen. Ik ga dit zien als een herkansing op iets dat nog mooier kan worden, omdat je geen enkele kans meer laat liggen.” Wacht niet op een serieuze reminder, maar volg datgene, wat je écht wil. Volg je droom, zoals ook mijn droom begonnen is……. Volg je mijn droom mee? Moedig je mij mee aan?

Voor het nazicht van deze vragenlijst wil ik mijn hele lieve vriendin Renilde bedanken! En voor de publicatie die gebeurd is in het tijdschrift en online wil ik graag Josefien (een topjournaliste die ondertussen ook een eigen boek geschreven heeft, dat dan ook toevallig nog eens vandaag gelanceerd word Go Run) omdat ze niet geknutseld heeft en het artikel simply-me gehouden heeft!

En aan alle andere familie, vrienden, buren, klantjes, fans of enthousiastelingen die meegeholpen hebben om dit avontuur mogelijk te maken. DANKUUUUUUU!

Liefs,

Roxanne

Echt de moeite om dit artikel uit Runnersworld eens te lezen! Zo waar! Zo de moeite… Bewegen doet leven! En ook al doe of deed je dit voordien… , je kan door een gezonde levensstijl niet altijd ontsnappen aan… Maar het reduceert de risico’s en het verlicht de bijwerkingen!

En daardoor is mijn gezond leven/lopen verslaving begonnen 😍

ANNE PELED

Als chirurg die gespecialiseerd is in borstreconstructie na de behandeling, deed Anne Peled, MD, precies wat ze haar patiënten aanmoedigde om regelmatig te doen: een maandelijks borstonderzoek. Toen voelde ze een brok.

Toen 37 jaar oud, met drie jonge kinderen, was Peled ongeloof, omdat ze het gevoel had dat ze ‘alles goed had gedaan’. Als een levenslange atleet had de inwoner van San Francisco altijd van rennen gehouden en zelfs een halve marathon afgemaakt toen ze zeven maanden zwanger. Naast haar reguliere hardlopen, wisselde ze elke ochtend tussen yoga en gewichtheffen , at ze veganistisch, kreeg ze genoeg slaap. Voordat ze ergens naartoe reisde, bracht ze altijd eerst hardlooproutes in kaart.

Na een biopsie kreeg ze de diagnose borstkanker stadium I.

“Gezondheid en fitness zijn zo’n centraal onderdeel van mijn leven geweest, dus om te horen dat ik op die leeftijd borstkanker had, was een schok”, zegt ze. “Maar toen dat eenmaal weg was en de behandelingen begonnen, wist ik wat ik moest doen. Ik moest blijven rennen. ‘

Haar artsen moedigden haar allemaal aan om tijdens de behandeling te blijven trainen , zelfs tijdens bestraling, en ze wist uit haar onderzoek dat lichaamsbeweging het risico op herhaling van borstkanker vermindert. Dus hoewel de regelmatige trainingsroutine van Peled de ontwikkeling van de kanker niet verhinderde, kon doorgaan door te voorkomen dat deze terugkwam.

Maar dat is verre van de enige reden waarom ze vond dat het bijhouden van haar hardloopschema belangrijk was.

Psychologisch heeft het grote voordelen opgeleverd, vindt ze. Peled zegt dat mensen met elke vorm van kanker soms moeite hebben om hun kanker hun identiteit te laten worden. Ze is een arts, vrouw, moeder, dochter, lid van de gemeenschap en een hardloper – niet alleen een kankerpatiënt. Door zich te concentreren op activiteiten die ze eerder deed, en dat ze ervan overtuigd was dat ze na de behandeling zou blijven doen, hielp haar gevoel van emotionele veerkracht.

Peled droeg zelfs haar hardloopkleding naar bestralingsbehandelingen en luisterde naar haar workout-afspeellijst, als een manier om zichzelf eraan te herinneren dat kanker een verstoring van haar normale schema was – maar niet het enige wat ze erop had staan.

“Vaak voelde ik me goed genoeg om echt te gaan rennen na bestraling, en dat was heel belangrijk, omdat het me tijd gaf tussen de behandeling en naar huis gaan om mijn kinderen te zien,” zegt ze. “Elke hardloper kent de waarde van zo’n reset. En als je zoiets als een behandeling tegen kanker doormaakt, is dat nog belangrijker.

Haar grootste uitdaging, herinnert ze zich, was vechten door de vermoeidheid en spierpijn die veel voorkomende bijwerkingen van straling zijn. Maar Peled herinnerde zichzelf eraan dat lichaamsbeweging daadwerkelijk helpt om die bijwerkingen na verloop van tijd te verminderen. Dus hoe meer ze door die vermoeidheid en pijn heen drong, hoe minder ze in de toekomst zou moeten doorzetten.

“Rekken en versterken maakt een verschil op het gebied van gewrichts- en botgezondheid, en kankerpatiënten voelen zich vaak beter als ze actief spieren opbouwen”, zegt ze. “Er zijn veel onderzoeken die aantonen hoeveel inspanningsinterventie de resultaten na de behandeling kan verbeteren. Dat is wat ik probeerde in gedachten te houden toen ik gewoon zin had om in bed te kruipen en daar te blijven. ”

Toen vrienden Peled vroegen hoe ze haar konden ondersteunen, vroeg ze of ze met haar wilden gaan rennen, zelfs de niet-lopers. Ze deed ook veel trainingen met haar man, Ziv, ook een chirurg. Regelmatige oefening samen gaf het paar een gevoel van normaliteit en routine te midden van een chaotische tijd, herinnert ze zich.

Conclusie? Leef gezond, zoek een goed ritme qua rust en actie, eet gezond en BEWEEG ❤️

Iedereen word er beter door. Je hoeft er niet persé een reset voor nodig te hebben om dit in te zien.

Succes en vele groetjes,

Roxanne

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag