Dank je wel !!!

Lieve mensjes,

Drie weken lang heeft de battle geduurd, en dat em hevig was!!! Stressy weekjes maar super blij dat ik heb doorgezet!!! (Sorry voor de stalking 🙈)

Het is officieel bevestigd!!! Joehoe!!! Ik had zondag om 24 u de derde plaats!!! Met 1221 stemmen!!! Dikke dikke dikke merci!!! 1221 maal bedankt!!! Voor elke stem, voor iedereen die heeft gedeeld, mee promo gevoerd, mee op pad is gegaan om stemmen te ronselen, achter mijn zotte avontuur stond, mee in spanning gezeten heeft of wat dan ook… Jullie waren geweldig!!! Zonder jullie was het nooit gelukt!!! Ik ben zó blij en zó dankbaar dat ik mee door mag naar de volgende ronde!!!

Wat houd dit in???
Eerst en vooral volgen er een paar testen waaronder sportmedische keuring, lichaamssamenstelling scan en een conditie test. Daarna word er een schema op maat gemaakt en krijg ik een coach om dat allemaal mee te begeleiden zes maanden lang. En dit allemaal word verzorgd door het energylab. (Dit deel op zich is al zalig!!!)
Er zijn in deze ronde ook 2 loopevenementen voorzien.

Uiteindelijk wordt in april de definitieve winnaar gekozen om in New York te lopen. Dat is nog even ver van mijn bed show, ik ga vooral al heel erg genieten van deel 1! Jullie worden op de hoogte gehouden voor de laatste ronde!

Ook mijn mede strijders wil ik proficiat wensen en danken voor de sportieve strijd! En Sorry aan diegene die niet in de top 3 geraakt zijn ik had het jullie ook gegund… Maar ik wou dit zó graag dat ik ben blijven strijden, maar jullie hebben dat ook kei goed gedaan!

Lieve mensjes, ik ga jullie warme hart nooit vergeten! Dat er heel veel mensen achter mij stonden wist ik, maar dit is zo hartverwarmend… En hopelijk kan ik het verschil maken om mensen aan te moedigen te sporten omdat het zo belangrijk is voor een goed gevoel! Niet alleen na de kanker maar ook voor een gezonde mens!!!

Dikke merci jullie waren FANTASTISCH!!! ❤️

Liefs,
Roxanne

Nog even ter aanvulling…

Wie je ook bent, wat je ook meemaakt, je kan niet alles kiezen wat er op je pad komt. Maar weet 1 ding, de manier waarop je ermee omgaat kies jij zelf! Als ik met mijn prettig gestoorde ikje al maar 1 iemand aan het bewegen krijg is dat al een overwinning, want lieve mensjes dit is zó belangrijk!

Voel je nooit schuldig wanneer je je loop of wandelschoenen aan trekt, wanneer je er met de fiets op uit trekt of wanneer je wat dan ook van sport gaat doen! Want het is bewezen… bewegen doet leven! Het zorgt voor zuurstof in je lichaam, voor frisheid in je geest, en voor beweeglijkheid. Elke stapje loont de moeite van hoe ver je ook komt! Probeer het, hou vol en voel het! Het maakt een groot verschil!

Ik heb een grote reminder moeten krijgen om dat in te zien, en heb het geluk gehad dat die op tijd kwam. Want ik was mezelf helemaal in de vernieling aan’t leven. En het is jammer dat het kanker moest zijn, want dat hoefde niet en dat heb ik niet gewild. Maar ik heb er ó zo veel van geleerd! En dat was mijn lesje … Geef nooit op, durf dromen, jaag dromen na, (bijna) alles kan! Als je er zelf maar in gelooft 😍 dus leef, geniet, voel, ervaar en besef hoeveel mensen er achter je staan en je bewonderen omdat je durft!

En vooral… heb je fans lief! Ze geven je vleugels! Zeg het hen, wees dankbaar! Want dat is het mooiste van allemaal!!! Dankbaarheid voor alles!!! Bewondering voor kleine dingen!!! Ook al loopt niet altijd alles zoals gehoopt… everything happens for a reason! Think Pink

Oplaadmodus aan!

Ik heb eens de goede raad gekregen dat je moet opladen met leuke dingen! Awel op vakantie gaan dat is kei leuk, en dat zal ook niemand ontkennen, dus daar laad je van op! Onze auto kent maar 1 weg en dat is die naar de bergen… Waarom? Omdat bergen iets speciaals hebben, het uitzicht is er adembenemend, achter elk bochtje, achter elk nieuw paadje, of elke hoogtemeter die je overwint daar zit een nieuw uitzicht, een ander beeld, nieuwe gedachten.

Het is voor mij zo anders dan thuis zijn, omdat ik een sociale job heb (die ik kei graag doe) en in de bergen zoek ik stilte, de bergen zijn niet weggelegd voor massatoerisme, je kan daar niet gaan bakken en braden aan een strand, als je daar niet van je plaatsje komt, dan heb je maar 1 stukje berg gezien en dat is niet boeiend. Er lopen geen massa wegen, dus ook met de auto heb je ’t rap gezien, de fiets is voor mij geen optie, maar de bergwandelingen die waren heerlijk! Het stukje dat de kabelbaan je brengt om verder te komen, daar kom je nog wel mensen tegen, maar van’t moment dat je 1 km stapt worden de bergen rustig en een beetje eenzaam, en ’t is daar dat de magie begint!

Je kiest een route, uitgedrukt in uren, want kilometers zijn slecht te meten, en aan de hoogtemeters heb je ook niet echt een boodschap… Hoe hoger je zit, hoe mooier het word. Ik weet nog toen manlief vroeger droomde om naar elk kruis te wandelen, toen dacht ik pfffff weer zo’n klim. Heb ik daar wel zin in? Toen wandelde ik liever lager. Waarom? Toen was ik fitter in men hoofd, maar conditioneel niet in orde. Toen had ik niet echt veel prioriteiten, weg zijn was oké. Toen was ik niet heel erg sportief. En toen had men hoofd die pauze ook niet echt nodig, denk ik.

Maar nu is alles anders… Ik heb ondervonden wat zelfzorg met een mens doet, en hoe belangrijk het is! Dat is de sleutel tot een ”goed” leven. Ik ben fitter, ondanks dat ik vlugger moe ben of misschien wel altijd moe ben. Maar ik werk aan mijn conditie, ik probeer om beter te worden. En mentaal heb ik die rust ook zo hard nodig. Manlief vraagt onderweg soms waarom ik zo zwijgzaam ben, of ik niets te vertellen heb, en dan moet ik antwoorden dat ik inderdaad niets te vertellen heb, omdat ik wandel, kijk en geniet. Omdat daar al mijn energie naartoe gaat. En omdat dat voor mij zo perfect is! En dan is hij content! Ik ben op vakantie dus een ander mens! En dat heb ik zo nu en dan eens nodig. Soms denk ik dat ik zelfs eens deugd zou hebben om eventjes op een onbewoond eiland te zitten, just me, myself and I. Een korte break. Om effe te resetten…

Hoewel ik mijn twee maatjes voor geen geld van de wereld zou willen missen hoor! Dus ik ga ”voorlopig” nog niet naar dat eiland. Buiten de adembenemende zichten, hebben we daar altijd goei weer gehad, en ook dat draagt natuurlijk bij aan de perfecte vakantie! het zou er veel minder mooi uitzien in de regen. Dus we hebben chance gehad! Lang leve de zon!

We hebben er natuurlijk niet allen gewandeld, er zijn daar fantastische speeltuinen bovenop de bergen voor kindjes, dus onze prinses heeft er naar believen kunnen spelen, klimmen en klauteren! We zijn er gaan kegelen, en we zijn er ook gaan boogschieten! Ik heb dat al een paar keer gedaan, en telkens met kei veel goesting, ik vind dat echt super tof! Dit parcours was echt het leukste dat ik gedaan heb, in het bos, met natuurlijke doelwitten! Echt wel een aanrader! Ik zeg niet dat ik de beste boogschutter ben, en ik zou uiteraard niet kunnen dienen als jager, maar ik vind dat toch wel een mooie sport. Ik zou me daarin kunnen vinden, ware het niet dat het meestal een cafésport is… En ondanks de bescherming mijn linkerarm er steeds uitziet alsof hij een serieus accident heeft meegemaakt.

We zijn daar nog iets bijzonders tegengekomen… Tamme eekhoorns… Ik wist niet dat dat bestond, buiten in de tekenfilmkes uiteraard. Awel ze bestaan dus echt! We waren de panoramaweg aan’t wandelen en er was zo veel geritsel tussen de bomen, het was eerst nog toevallig dachten we, tot er meer en meer van die kleine mannekes toch nogal dichtbij kwamen. Blijkbaar worden ze gevoerd en is dat de reden dat ze zo mensachtig zijn… En voor zij die het niet geloven, de bewijzen

Eigenlijk besluit ik dat het een heerlijk weekje opladen was, het is geen rust voor mijn lijf geweest, maar dat kan ik nog een paar dagen thuis, want ook dat is nodig. Ik heb niet fantastisch goed geslapen ondanks de sportieve vakantie… Ik vrees echt dat ik daar mee moet leren leven, maar je word daar zo moe van.

Maar het is wel rustig in men hoofd, dat is al opgeladen, vol positieve energie, vol ideeën, ik kan er dus weer eventjes tegen! Als mijn lijf nu nog wat rust, kan ik er weer een tijdje tegenaan!

Genieten jullie allemaal ook van een heerlijk vakantietje! En tot de volgende blog!

Groetjes!

Over coaches/coaching 🤔

Coaches of coaching, hoe werkt dat nu? Awel ik weet het niet. Ik heb er geen idee van wat de doelstelling is van een coach of zijn/haar plan. Ik heb een conditietest gedaan voor mijn revalidatie, om polshoogte te nemen hoe het met men conditie gesteld was na een zwaar bombardement. 0,0 dus 🙈 zoals verwacht. Maar geen probleem, we kregen een plan op maat door een team dat gespecialiseerd is in een comeback na chemo. Een topteam dus dat mag gezegd worden. Ze hielpen ons op weg en deden dat super. Na drie maanden ken je de basis over hoe en wat en kan je alleen op weg.

Stilletjes aan, word je beter. Het gaat traag, maar ik durf zeggen dat ik heel veel wilskracht heb, dus ik ga door. Een jaar na mijn eerste testing laat ik me terug testen. Resultaten zijn uiteraard beter dan de eerste testing, maar ik heb dan ook kei hard gewerkt! Ik vraag specifiek naar een schema op maat. En dat kan, tot ik het meekrijg en bestudeer. Het is mijn gewone gangetje qua sporten. Dus niet echt een specifiek plan. Wat ik bijzonder jammer vind omdat ik erachter vroeg. Ik heb geen snelheid of kilometers als doel. Maar wel frisser en fitter worden. Dus er word bevestigd dat ik goed bezig ben, en ik ga door.

Mijn eigen plan om goed te functioneren… Drie à vier loopjes per week. In combinatie met stabilisatie en krachtoefeningen. Niet elke week hetzelfde, wel ongeveer. Mijn kiné staat me bij, en stuurt me mee, rekening houdend met ”pijntjes”. Ik heb geëxperimenteerd, en tot nu toe werkt dit het beste om me zo goed mogelijk te voelen. Ik ben waarschijnlijk te hongerig naar een beter gevoel. Ik heb vermoedelijk te weinig geduld en ja ik leg de lat hoog. Dus ik beslis om opnieuw te testen. Weer met de vraag of het mogelijk is een plan energie te krijgen. En dat kan, dus ik heb er weer hoop in. Mijn testing was beter dan vorig jaar dus dat harde werk werd weer beloond. En toch voel ik me niet fitter. Ik krijg opnieuw een schema mee. En opnieuw is het een plan zoals ik zelf al sport. Dus ik blijf weer op men honger zitten.

Ondertussen denk ik dat dus iemand begeleiden na chemo en tijdens de anti-hormoontherapie, niet echt een uitdaging is voor coaches. Of ze weten niet wat de impact is, en hebben bang voor weet ik veel wat, of ze onderschatten de wilskracht van hun klant. Daar ben ik nog niet achter.

Plan A werkt dus niet. Gelukkig kwam ik toevallig plan B tegen. Mijn persoonlijke Polar Coach, hij staat me 24 u per dag bij. Heeft een persoonlijk plan voor mij, wat lang niet alleen lopen is. Dus als ik opsta zegt hij als eerste hoe mijn nachtrust was. En vervolgens kan ik zien wat hij verwacht voor mij. Hij laat ook procentueel zien hoever ik van mijn dagdoel verwijderd zit.

Dus mijn klokje is een leuke coach! Ik kan het aan iedereen aanbevelen! Hij is tot nu toe niet bang voor mij 🙈 en ik leer elke dag bij hoe zijn werkwijze is. Lang leve Polar dus!

Deze week wijzig ik zijn plannen, het is te warm. Ik denk dat overleven op zo’n dagen als vandaag, al een mooie inspanning is. Ik hou van de zon! Ik ben een zomermens! Maar te is te. Dus ik doe het wat rustiger. Ik ga in rustige modus, tot zondag want dan wordt het frisser. En dan word ik hopelijk ook wat frisser, want momenteel heb ik wel wat zombie allures. Dus op naar zondag! Op naar plan B! Laat dat frisser lijf maar komen! Ik kijk er naar uit 😍

Ik ga alvast proberen bij tanken in men bedje, als slapen lukt natuurlijk 😉

En als er iemand tips heeft qua energie, laat maar komen hè!

Dwars door Kasterlee

Sunday Runday ✓

Dwars door Kasterlee stond op mijn verlanglijstje, omdat ik er vorig jaar ook was. Het is een mooie loop, door de Hoge Rielen, wel pittig omdat het een trailrun is, dus altijd op onverharde wegen, veel bergopjes en bergafjes, mul zand en net zoals vorig jaar warm en véél zon! Eigenlijk dus helemaal mijn ding niet. Omdat ik de zon niet meer verdraag op men hoofd (lang leve de pet, al verdraag ik die ook niet zo goed, maar anders zie ik zeker sterretjes). Omdat ik niet goed onverhard kan lopen, mijn brein moet dan teveel multitasken en dat lukt niet meer… Dus het is zó vermoeiend… Maar dwars door Kasterlee en dwars door de kazerne zijn zo mooi dat ik daar graag een uitzondering voor maak.

Vandaag was het dus in Kasterlee, het traject kende ik want vorig jaar was het exact hetzelfde dus ik was beter voorbereid, mentaal dan toch. Niemand van men maatjes kon mee. Wat ik best wel jammer vond, maar ik wou er zo graag lopen, dus ik liep alleen 😍 Manlief en dochterlief gingen mee om te supporteren, dat was ook wel heel erg fijn! En je loopt er natuurlijk niet alleen. Er waren wel wat lopers, ik was dus niet alleen. Mijn plan, 10 km binnen het uur en 10 min. Ik vertrok vol goede moed, muziek in één oor, en liefst voorop in de kudde, dan hoef je niet voorbij te steken. De 5 en 10 km vertrekken samen, wat ik niet zo tof vind. Want op 5 km zou ik ook proberen iets sneller te lopen, omdat het maar 5 km is. Dus tot aan de splitsing lopen er een boel crazy Runners onder de voet die een beetje ontmoedigen. Maar bon na de splitsing begint de echte trail, rustig, cruisend door de Hoge Rielen. Dat is genieten van al het moois in de natuur, maar anderzijds al die bergjes, al dat mulle zand, boomwortels, dennenappels, geen vlakke ondergrond en de zon die regelmatig prikt, dat is pittig. Mijn hartslag stijgt daar boven de vooropgestelde limieten, ik vind dat jammer, ik zou dan graag eens een doorsnee loper zijn.

Ik zou wel eens graag willen weten hoe ik zou lopen zonder mijn medische voorgeschiedenis, zonder mijn medicijn gebruik, en zonder de pijntjes. Daar denk ik over na on the road. Ik droom dan dat ik wat sneller zou kunnen lopen, dat ik wat fitter zou zijn, dat ik niet moe word in men hoofd van zo’n type loopjes. Ik denk dan dat ik het veel beter zou kunnen. Maar ik ben er me wel van bewust, dat ik geluk heb, dat ik het nog kan. Dat ik het geluk heb er nog te zijn en de pijntjes te mogen voelen. Want er zijn ook lotgenootjes die moeten blijven vechten. En er zijn er ook die jammer genoeg de strijd verliezen.

Ik besef dan dat ik kei veel geluk heb, dat ik een ijzer sterke wil heb om mezelf te pushen beter te willen worden. Vol te houden en niet op te geven. DO’nt quIT! Do it dus! Ik ben er ó zo dankbaar voor! Al droom ik uiteraard van een gemakkelijk en zorgeloos leven, eentje dat niet overschaduwd word door de grote K en eentje dat niet geremd word.

Maar goed, Kasterlee heeft me weer even laten leven. Ik heb de grenzen gevoeld, en de stramme spieren. Ik heb men hart gevoeld, ik ben dat manneke in men hoofd tegengekomen dat de pro’s en de contra’s even overloopt. En dat is lang niet slecht. Ik besef meer dan wie dan ook welke voordelen het heeft om jezelf eens tegen te komen, en ik push mezelf graag naar die grens, ik hou niet van die opgelegde grenzen door men nabehandeling. Maar ik ben ook dankbaar dat ik de grenzen van de nabehandeling mag voelen, want het had ook anders kunnen zijn.

Ik ben een contente mens, voor elke dag die ik extra krijg en ik wil zo graag voelen dat ik leef, genieten van wat ik graag wil en graag doe. Dat heeft me helpen beslissen om vandaag te lopen in Kasterlee, ik wilde het zo graag. Ik had de liefste mensjes met me mee. En ik heb gevoeld dat ik leef.

Dus ik heb als captain voor think pink alleen gelopen. Speciaal om te laten zien dat het kan, en om te eren wie het niet kan!

En dan besef ik… Wat ben ik toch een gelukzak!

Run grateful. Every mile is a gift!

Even over de titel… Elke mijl of kilometer is een kadootje! Elke nieuwe dag is extra! Voor mij, voor jou, en voor iedereen! We staan er niet genoeg bij stil, maar het is zo! Wees dankbaar voor het leven, geniet ervan, heb lief, doe waar je van houd en leef nu en hier! Stel niet uit wat vandaag nog kan, maar doe! Droom, plan en voer uit! We hebben maar 1 leven, en dat is nu. Je hoeft geen grote reminder te krijgen om dat te beseffen. Want het is voor iedereen zo dat vandaag de laatste dag kan zijn.

En dan over mijn persoonlijke coach, ik kon zo een programma kiezen voor een doel, ik heb er niet echt grote, die doelen, (buiten een lang gezond leven 🙈) maar de Polar vroeg ernaar toen ik hem instelde. Dus hij helpt me en moedigt me aan. En dat is fijn! Ik heb een paar conditie testen gedaan, ik probeer dat jaarlijks te doen, voor de stand van zaken te meten, want meten is weten hè… De test op zich is oké, maar de begeleiding vind ik niet persoonlijk genoeg. Als je geen doel opgeeft krijg je een basic beweeg plan, dat is jammer, want daar heb ik geen coach voor nodig, met een portie gezond verstand en wat opzoekwerk sta je al ver. Dus wat ben ik met zo’n basic plan? Totaal niets…. Nochtans vraag ik expliciet voor de testing wat ik wil en telkens beloven ze me dat dat in orde komt… Wat ik wil? Een goede begeleiding, een goed plan, in mijn project Power! Ik wil me frisser voelen, beter, sterker. Ik wil daar kei hard voor gaan. Want mijn doel is zo lang en zo goed mogelijk leven! En liefst met zo weinig mogelijk beperkingen, als het even kan. Maar zo’n coachen willen doelen, kilometerdoelen of snelheidsdoelen denk ik. Ik zou denken dat het een uitdaging is om iemand te begeleiden zoals ik. Maar dat zal uit de comfort zone zijn denk ik. Misschien is dat geen goede reclame, of geen einddoel waar je fier op kan zijn en mee kan uitpakken. Maar het zou ó zo geweldig zijn voor mij en voor alle anderen. Ik denk dat er meer mensen zijn die niet op een maniakale manier willen verbeteren. Je hoeft daar niet ziek voor geweest zijn. Ook een basic mens met een basic plan zou daar goed mee zijn. Tot hier mijn ergernis over de testing en opvolging, dus als er lezers zijn die tips hebben, zend ze door, ik ben er dankbaar voor!

Mijn Polar is er elke dag, hij motiveert en laat bewegen, hij geeft de stand van zaken, de doelen qua bewegen/Rust/Slaap. En hij doet dat niet slecht! Ik ben er zeer tevreden mee! Blij dat ik hem mag proberen! En als ik er één aanschaf, dan weet ik ondertussen het verschil tussen de fitbit, TomTom en Polar!

Vandaag liet mijn machientje dus zien dat mijn doel bereikt was! Mijn loopje verbeterde al mijn wensen! Dat heb ik dus goed gedaan, ik mag fier zijn op deze Sunday/runday! Daar krijg ik dus instant happy feelings van!Bovendien was het gezellig, want ik had een andere RunSter bij, en in gezelschap lopen is leuker dan alleen! En om te stoefen… Mijn RunSterren zijn de beste! ⭐ Ze helpen me één voor één bij mijn project! Onbewust denk ik, met liefde en plezier hoop ik! Ik ben fier op hen en dat mag geweten zijn! Ik zie hen één voor één graag! Omdat ze er altijd zijn! Omdat het altijd gezellig is! Dus ik kan beamen, sporters beleven meer!

Aan iedereen die dus nog twijfelt, sporten is leuk, geeft een goed gevoel, smeed vriendschappen, geeft je energie en happy feelings! Kortom elke kilometer is er eentje naar jouw verbeterde versie!

Fijn weekend en vergeet niet dat het vandaag is! De grote dag voor grote dromen! 😍

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag