Making memories… ’t is zo schoon, om opnieuw te bekijken, om te herbeleven… het is toch iets fantastisch een foto! Ik kan gelukkig worden van het juiste moment, de juiste plek en de juiste klik, die klik die vastlegt wat je ziet en wat je wil bewaren. Voor mij hoeven dat iets altijd mensen te zijn. Als er maar iets magisch aan is, als mijn hart er een sprongetje van maakt is het okรฉ.
EN vooral….. Iets zien wat iemand anders niet ziet, dat is het leukste! Daar krijg ik instant happy feelings van! Ik heb altijd van mooie plaatjes gehouden, ik kan uren in boeken kijken, rondgapen, curieuze neuzen, op zoek naar iets moois. Speciallekes dat onderscheid je van de rest. Dus om een beetje in beeld te springen voor mijn project New York, probeer ik hier en daar iets te zien wat iemand anders niet ziet. Zo kan ik hopelijk iets delen waarvan anderen denken, oooooh dat is mooi, en oooooh ze vind er een tekstje bij dat past.
Het mag eenvoud zijn, het mag bijzonder zijn zolang het maar van uit het hart komt.
Dat is weeral een klein deeltje dat mijn vrolijke energie wat boost en tja, daar gaat die zoektocht naar toch over!?
Mmmmm mijmeren over iets moois, er naar kijken, die fotokes helpen mijn brein om herinneringen te kunnen zien. Want mijn gatenkaas daarboven, dat is een paar andere mouwen ๐
Dus ik probeer alle leuke dingen waarvan ik energie laad te verwerken in mijn schoonste project: project power, plan energie ๐
Per toeval kwam ik een artikel tegen, of ja misschien was het niet per toeval ๐ค Vorige maandag had ik men maandelijkse meeting met mijn huisartse , sinds mijn controle traject naar 6 maanden is veranderd word er wel gevraagd om alles zelf goed in de gaten te houden… dus zelfonderzoek, verandering opmerken en regelmatig een bloed check-up laten doen. Dus maandag liet ik een portie bloed aftappen en werd alles uitgebreid gecontroleerd. Alle waarden waren goed, met uitzondering die van de rode bloedcellen, die waren aan de lage kant. Niets onrustwekkend, gewoon eens een goede biefstuk eten en je komt er wel weer bovenop….. Dus die biefstuk lag vorige week op men bord. En dat hem gesmaakt heeft.
Los daarvan ben ik uiteraard eens gaan opzoeken wat de aanmaak van die rode bloedcellekes nog kon stimuleren en daarbij kwam ik onderaan bijgevoegd artikel (om het jullie makkelijk te maken) tegen. Meestal hangt een waarde lage rode bloedcellen samen met een ijzertekort. Maar dat is bij mij deze keer niet het geval. Al komt een ijzersterk menu die rodekes wel ten goede natuurlijk.
En dan is weten wat je moet eten en vooral wanneer je moet eten wel interessant. Aangezien we allemaal wel eens te kampen krijgen met een ijzerdipje wat wel dezelfde symptomen heeft dan de lage rodekes kunnen jullie dus lezen wat eraan te doen is.
Waarom die rodekes zo laag staan? Awel ik denk dat ze me gewoon leeg getapt hebben. Ik heb een paar kleine ”tand ingrepen” gehad. Door de anti-hormoontherapie die ik krijg, breken mijn botten af, zoals ik al eerder geschreven heb. Geen probleem want dan zorgt de dokter van de botziekten voor aangepaste medicatie, zodat die afbraak afgeremd word, maar dat is natuurlijk ook met de nodige bijwerkingen. In het kraakbeen werkt dat wat tegendraads en kaakbeen is kraakbeen dus ik ben al van juli moeten stoppen om safe te zitten zodat de kans op infecties en kaaknecrose zo klein mogelijk is. Bovendien zijn er speciale methodes waarbij bloed genomen word (een Tubeke of 10 ๐ฑ) en dat ze omvormen tot een membraan om al het goede uit je bloed in de wonden te verwerken zodat het risico op die dingen weer wat kleiner wordt. Dus dokters doen dat en twijfelen daar zelfs niet over, want ze willen dat die ingrepen perfect verlopen. Om die reden (en uiteraard de vertraging op herstel door de anti-hormoontherapie) denk ik dus dat de rode bloedcellen een dipje doen.
Natuurlijk ben ik niet blij met zo’n dipjes, want dat maakt, dat de jacht op het Duracell konijn in mij weeral ne ferme weerbots krijgt….. Bovendien doet mijn lijf dan effe overal een kortsluiting (lees ik heb dan veel pijntjes, er blokkeert vanalles, de vermoeidheid haalt dan hoge pieken, ik vergeet nog meer dan anders) en ik durf ook te zeggen dat de moed daardoor wel effe in men schoenen zakt, waardoor ik ook even mensenschuw word in de hoop dat het niet te hard opvalt. Maar hey ook dat is okรฉ, meestal komt die moed rap terug want ik leef toch zo graag. Ondanks alle bijwerkingen…
Dus ik zit effe in survive modus, het ligt niet aan jullie, na de dip komt immers weer een up! Daar kijk ik alvast heel erg naar uit! En nu genoeg info over die dip, dan kunnen jullie dat artikel uit runnersworld met de info over het ijzertekort lezen.
PS het is geschreven in een looptijdschrift omdat lopers vatbaar zijn voor een tekort, net zoals alle andere mensen, dus het is ook bruikbaar voor niet sporters!
Hopelijk halen jullie er iets uit!
Groetjes โบ๏ธ
Waarom de kans op ijzertekort hoger is bij hardlopers
Hardlopen kan de opname van ijzer belemmeren โ of bevorderen. Lees hoe dat bij jou werkt.Door SELENE YEAGER 16/10/2019
GETTY
Als je een hardloper bent, vooral als je een vrouw bent, is de kans groot dat je een ijzertekort hebt, misschien zelfs bloedarmoede (te weinig of slecht functionerende rode bloedcellen). IJzergebrek komt zeer vaak voor bij duursporters, volgens een eerder gepubliceerd onderzoek zou het 17 procent van de mannelijke en 50 procent van de vrouwelijke duursporters raken.
Een ijzertekort is een probleem om tal van redenen: het ijzer dat uit de voeding wordt opgenomen maakt het de rode bloedcellen zuurstof kunnen transporteren, bijvoorbeeld naar je spieren. Het mineraal speelt voorts een rol bij de verbranding van koolhydraten โ de brandstofbron voor je spieren tijdens intensieve activiteiten โ en bij het in stand houden van je immuunsysteem. Een te lage ijzerconcentratie heeft negatieve gevolgen voor sportprestaties en de algehele gezondheid.
Hoe behandel je ijzertekort bij hardlopers?
IJzertekort bij hardlopers kan lastig zijn om te behandelen. De kleine, lokale ontstekingsreacties die het gevolg zijn van inspanning zet de afgifte van het hormoon hepcidine in gang. Dit onderdrukt de absorptie van ijzer uit de voeding. Dus zelfs als je meer ijzerrijke voeding eet, of een door een arts aanbevolen supplement gebruikt, bestaat de kans dat je nog steeds onvoldoende binnenkrijgt.
Nu hebben Australische wetenschappers iets ontdekt wat je kan helpen de ijzeropname een positieve twist te geven. Het heeft te maken met de timing van de training en de inname van ijzer. De resultaten van hun onderzoek verscheen onlangs in de Medicine & Science in Sports & Exercise.
Het onderzoek
Ze selecteerden 16 goed getrainde hardlopers (10 mannen en 6 vrouwen) met suboptimale ijzerwaarden (voor de kenners: de serumferritinewaarden lager dan 50 ฮผg per liter), en lieten hen twee keer een training doen. De eerste workout was in de ochtend, en bestond uit 90 minuten hardlopen met een intensiteit van 65 procent van hun VO2-max. Een half uur na de training, en 10 uur erna, namen ze een maaltijd met een drankje waarin 5 milligram (mg) ijzer zat om een ijzerrijk ontbijt of diner te simuleren.
De tweede sessie werd voor de mannen na 14 dagen afgewerkt. De vrouwen deden dat 28 dagen later (om rekening te houden met hun menstruatiecyclus). Deze training was dezelfde als die enkele weken eerder in de ochtend werd gedaan. Deze keer namen ze dezelfde voeding inclusief de met ijzer verrijkte drank ofwel 7,5 uur voor de training, of een half uur erna, om het eten van een ijzerrijk ontbijt of avondmaal op de dag met een middagtraining te simuleren.
Onderzoekers zagen drie uur na zowel de ochtend- als de middagtraining een significante toename van de ontstekings- en hepcidine-niveaus. Deze waren het hoogst na de middagsessie, vermoedelijk omdat de hepcidine-niveaus van nature stijgen tijdens middaguren. Ze ontdekten ook dat ijzer โs morgens, direct na het sporten, beter werd geabsorbeerd. Dat is dus nog voor de hepcidine het hoogtepunt.
Toen de hardlopers binnen 30 minuten na hun ochtendloop ijzer innamen, werd er ongeveer 40 procent meer van het mineraal opgenomen dan na de middagloop, ook al namen ze in de ochtend ervoor een ijzerrijke maaltijd.
Na sporten betere ijzeropname
Normaalgesproken stijgen de hepcidine-niveaus geleidelijk en bereiken een piek drie tot zes uur na een training. De onderzoekers ontdekten dat er direct na het sporten een korte tijd is waarin het ijzer goed wordt opgenomen, voordat de ijzerabsorptie wordt geremd door hepcidine.
Dus door de ijzerinname correct te timen, kun je de hoeveelheid ijzer die je absorbeert verbeteren en de vicieuze cirkel van ijzertekort en trainen helpen doorbreken.
Onderzoeker Rachel McCormick van het Western Australian Institute of Sport beveelt aan om juist in de ochtend ijzerrijke maaltijden of supplementen te nemen. โAls je die ochtend hardloopt, neem het dan binnen 30 tot 60 minuten na het beรซindigen van de training.โ
Bloedtest
Als je symptomen van ijzertekort hebt, is het de moeite waard om een arts een bloedtest te laten doen. Vegetariรซrs en vrouwen met zware menstruaties lopen een verhoogd risico op een ijzertekort en bloedarmoede.
De symptomen van bloedarmoede door ijzertekort zijn onder meer:
vermoeidheid en een gebrek aan energie
kortademigheid
voelbare hartslagen (hartkloppingen)
bleke huid.
De meeste volwassen mannen hebben ongeveer 8 mg ijzer per dag nodig; de meeste menstruerende vrouwen (niet zwanger of borstvoeding gevend) hebben dagelijks 18 mg nodig.
Goede voedingsbronnen van ijzer zijn rood vlees, gevogelte (zoals kippendijen), bonen, noten, gedroogd fruit, volle granen, verrijkte ontbijtgranen en de meeste donkergroene bladgroenten, zoals spinazie. Je kunt je ijzerabsorptie verbeteren door voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamine C, zoals citrusvruchten (sinaasappel, limoen, grapefruit, citroen) en paprika, bij een maaltijd te eten. Anderzijds kunnen calcium (uit zuivelproducten) en tannine (zit in thee) de absorptie van ijzer verminderen.
Project Power ~ Plan energie 