Over mijn gewone dingen…

Als de dag begint met een prachtige zonsopgang, je een rustdag hebt, dan moet je buiten om te gaan opladen, samen met je kleine nieuwe vriendje. Zo’n momenten geven oneindig veel energie, energie die ik kon gebruiken want…

Maandag was zo weer een controle dagje… Geen grote controle, gewoon een gynaecologische check up. Dat doe ik iets meer dan de gemiddelde vrouw van 36. Door mijn hele oncologische verhaal vind mijn gynaecologe dat het beter is om alles wat beter op te volgen, en daar ben ik blij om, want dat stelt geruster. Hoewel ik niet echt een onrustig type ben wat controles betreft. Het is zoals het is, ik hoop altijd op goed nieuws, maar hou er wel rekening mee, dat het ook wel eens minder goed kan zijn.

Het is eigenlijk gek dat ziekenhuisbezoeken gewoon bij het normale horen. Ik sta daar eigenlijk zelfs niet meer bij stil. Het is zelfs zo dat ik soms zelfs schrik, wanneer ik een reminder krijg via sms of mail om te melden dat ik in de week erna hier of daar moet zijn. En eigenlijk is dat best goed want dat wil immers zeggen dat ziekenhuizen je leven niet meer beheersen en dat ziek zijn je mind niet meer beheerst. Het is loskomen van iets dat je leven/agenda en mood volledig overheersd heeft. Dat moet zo, als het beter gaat moet je proberen met alles wat er nu is en nu kan er het beste van te maken.

Dat gaat de ene moment beter dan de andere. Maar ik denk dat ik dat vrij goed doe. Of dat hoop ik toch.

Over het onderzoek kan ik zeggen dat alles prima ik orde was, zoals ik gedacht en gehoopt had. We hebben het ook over mijn huidige therapie gehad, over de beperkingen die hij meebrengt, over hoe lang die nog gaat lopen, over wat de volgende cocktail gaat worden. Het was een interessant gesprek. Ik heb elke keer weer het gevoel, dat ze een fantastische arts is, die alles goed opvolgt en overlegt met het team daar. En een second opinion is nooit slecht.

Nu ging het erover dat de cocktail die ik nu krijg het meest heavy is (waarschijnlijk zit mijn leeftijd daar voor iets tussen), deze therapie is voor 5 jaar, hij werkt compleet ruïnerent voor de gevaarlijke hormonen maar natuurlijk heeft hij ook effect op al het goede, en dat maakt dat ik elke dag leef met de rem erop. Niet dat ik daar aan wil toegeven maar soms moet ik dat wel. Het goede nieuws is dat ik over de helft van die 5 jaar zit. Dus nog even tanden bijten. Daarna ga ik over naar weer een andere therapie, eentje die hopelijk wat meer ademruimte geeft. En dan… Daar heb ik het raden naar, maar dat is denken op lange termijn. En dat doe ik niet.

Ik leef nu en hier, ik probeer ondanks de beperkingen en pijntjes van elk moment te genieten. Van alles het beste te maken. Mezelf uit te dagen om alles eruit te halen wat erin zit. En ik denk dat ik dat vrij goed doe. Ik hoop dat ik met mijn meestal positieve kijk op alles mensen kan inspireren. Mensen kan aanzetten tot positieve gedachten, mensen kan uitdagen om dingen te doen waarvan ze dromen. Ik hoop dat er mensen zijn die denken en zeggen, hè het is door jou dat ik het toch gedurfd heb, dat ik het toch gedaan heb. Dat is mijn doel, dat wil ik over brengen. Daar haal ik voldoening uit.

Dus lieve lezer, ik kan alleen maar zeggen: DREAM IT, WISH IT, DO IT!

Je kunt proberen zijn wie je droomt!

En vergeet niet te genieten! 😍

Weet je ik wil nog even iets kwijt… ik fietste per toeval lang een schoon fotoplaatje dat mijn aandacht trok… Er stond een bomenrij, eentje met dezelfde bomen, en toch was er iets anders… ze waren op 1 na allemaal hun bladeren kwijt. Dat was zo een mooi beeld dat liet zien dat je hetzelfde bent en toch anders. Het was zo een mooi voorbeeld voor wees uniek, ook al ben je uit hetzelfde hout gesneden. Het liet zien hoe mooi uniek kan zijn. Hoe simpel de echte mooie dingen kunnen zijn. #kleinegelukskes, ik deel als laatste fotoke graag dat bijzondere plaatje 😉

OH ja en in mijn volgend leven word ik schrijver, fotograaf, voedingsdeskundige, Energiecoach, levensgenieter en een crazy lady… Kwestie van toch vooruit te denken hè 😉 (grapje hoor) ik probeer die dingen nu al een beetje mee te pikken!

Groetjes

Wat als jou droom van iemand anders afhangt???

Hoeveel mensen hebben er een warm hart en eventjes tijd om mijn droom mee waar te maken? Na een oncorevalidatie leerde ik lopen als therapie. Ik heb meegedaan aan de uitdaging Marathon New York met volledige begeleiding en heb heel veel stemmen nodig op mijn filmpje om top 3 te zijn, enkel top 3 mag door naar de volgende ronde.

Wil je mij helpen? Eerst aanmelden: http://www.nnrunningclub.be/nl/voting dat kan via facebook of Google account, dan kan je rechtstreeks door naar de voting Page, of via mailadres dan moet je eerst even de bevestigingsmail goedkeuren. Daarna kies je in het menu van de site voting Page, filmpje 14/Roxanne, daarna liken, enkel als het hartje onder het filmpje volledig gekleurd is is je stem geldig.        Stemmen kan 29/09                         

Alvast een dikke merci om even tijd te nemen voor mijn droom!

Zon, zomer, warm 🌞

Yes het is zomer! En kei warm! Heerlijk of niet? Alles heeft voordelen en alles heeft nadelen. Ikzelf hou van de zomer! Niet van extreme warmte maar wel van de zomer. Omdat de dagen lang zijn, omdat alles uit het groenten en fruit assortiment eindelijk weer smaak heeft, omdat ik graag buiten leef, en omdat hij me altijd wat vakantiegevoel bezorgt. Wat is voor mij het grote voordeel aan de zomerse droge en warme dagen? Dat ik eindelijk niet meer zo veel last heb van botpijn. En dat is ”de” belangrijkste reden voor mij om een zomermeisje te zijn 😍 Dus laat hem maar duren ook al hoeft de extreme warmte niet.

Functioneer in dan goed? Wel ik ben dan mobieler, omdat alles wat minder pijn doet. Maar los daarvan blijf ik alles in het werk stellen om plan energie te laten slagen. De warmte is wel energievretend maar ondanks dat blijf ik lopen. En zo ging het ook gisterenavond. In eigen dorp was een loop gepland, de kardinaalsjogging, je kon kiezen, 5-10-15 km. Elke 5 km was een toertje, dus voor de 5 km waren er nog wel wat deelnemers, de 10 km al iets minder en de 15 km, die waren met het minst aanwezig. Ik bewonder hen, met zo’n warmte, al moet ik zeggen dat we veel in onze mooie schaduwrijke dreef mochten lopen. Aan alle thuisblijvers… Die hadden ongelijk. Mooi loopje, goed gezelschap, en achteraf weeral de voldoening dat we het toch maar weer gelopen hadden en dat dit beter traag was dan niet gelopen te hebben 😊

Één van mijn vriendinnetjes traint voor de halve marathon, we proberen af en toe samen een evenementje te lopen, omdat ze iets verder weg woont en het niet altijd haalbaar is om samen te lopen, ben ik daar content de mee. Waarom de evenementen? Omdat het afwisseling van parcours geeft, je sponsort lokale loopclubs, komt andere lopers tegen en het is leuk! En bovendien zetten we met ons project Think Pink RunSter het goede doel in de kijker!

En dan nu nog effe de technische kant van het lopen, ik had via Instagram belooft een post te doen over de vergelijking TomTom VS Polar… Ik heb een TomTom Runner sporthorloge en ben daar tevreden mee. Maar ik had de kans om een Polar M430 te testen en die kans wou ik niet laten liggen! Dus woensdag is hij toegekomen en opgestart zodat ik donderdag ochtend als eens een testloopje deed. Wat is het verschil, ze zijn beide vrij groot al is de TomTom net te groot om altijd te dragen en kan dit bij de Polar wel. De schermmaat is ongeveer hetzelfde, maar tijdens de loopjes kies je bij TomTom een voorkeur voor 1 waarde groot te laten zien en 2 waardes kleiner. De grote kan je aanpassen tijdens je loop, dus je kan alles wisselend groot bekijken. Bij de Polar heb je 4 waardes die je gelijk kan zien en die even groot zijn. Maar voor iemand die minder goed ziet (zoals ik) is dat duidelijker. Dus qua leesbaarheid scoort voor mij de Polar beter. De apps werken soortgelijk, je kan alles duidelijk bestuderen. De Polar screent echter ook activiteiten zoals slaap en stelt ook dagdoelen los van ’t sporten. Het is meer een combiklok Sport/Activitytracker. Bij TomTom combineer ik de Runner en de touch om dat op te vangen en dat werkt ook prima. Je kan ze bovendien in 1 app beheren. Wat is een groot pluspunt van de TomTom hij heeft een gps waarmee je routes kan uploaden en waardoor je ook op vreemde plekken niet verloren loopt. Bij de Polar is dat waarschijnlijk ook wel verkrijgbaar maar vermoedelijk hangt daar een duurdere prijskaart aan vast. Wat vind ik een pluspunt bij de Polar? Daar kan je ingeven waarvoor je traint, en hij stelt een heel trainingsplan op mooi in een agenda/rooster waarbij je alles perfect kan volgen, en hij moedigt de coretrainingen/stabilisatie training ook aan, ze zitten dus mee in je trainingsagenda, hij is dus een echte coach. Bij beiden kan je handmatig trainingen instellen. Maar dat deel heb ik nog niet bestudeerd. En dan de batterijduur… Polar wint die met grote onderscheiding! Ik draag hem dag en nacht sinds woensdag, en ze staat nog 3/4 gevuld. Ik heb er 2 loopjes mee gelopen. Bij mijn TomTom was het tank tijd of ik zou bij een derde loop plat vallen. En die draag ik enkel om te lopen. De touch zijn batterij gaat langer mee.

Conclusie… Ik ga nog wat verder testen en vergelijken en dan weet ik weer meer.

En als afsluiter… Geniet van het zonnetje! Van de heerlijk lange dagen! Neem elke dag alsof het de laatste is, maak je niet druk en geniet! Een fijn weekend allemaal! 😘

Project Power – Plan energie 💕

Hoe begin je nu aan zo’n project 🤔 Zoals jullie eerder al gelezen hebben is het een zoektocht. Ik gebruik daarvoor het internet, boeken, en ik vraag mensen om raad. Ik heb me onlangs laten testen op een loopband, dat was de tweede keer. Vorig jaar was dat om te weten hoe het met mijn conditie gesteld was een jaar na de revalidatie. Dit jaar weer een jaar energie later. Het was een meevaller, ik had immers kei hard men best gedaan om beter te worden. En de cijfers lieten zien dat ik beter geworden was. Nu kreeg ik weer zo’n trainingsplan mee. Een ”standaard” persoonlijk plan. Beetje vreemd vind ik, niet echt persoonlijk. En met dat plan word ik niet echt beter maar ga ik achteruit. Naar mijn gevoel… Omdat mijn lichaam regelmaat nodig heeft, ik was goed bezig, want ik heb gezocht, geprobeerd en ondervonden. En bij mij werkt 3 x of nog 4 x per week lopen het beste. Dan ben ik het meest mobiel. Dus ik houd dat aan.

Nu was ik vorige week in de bib, en er stond daar een boek dat mijn aandacht trok, dus het lot besliste dat ik het meenam! Ik ben beginnen lezen en lees elke dag een stuk, het leest makkelijk, er staan tips in en vooral ik geloof erin. Het gaat over deze straffe madam met haar straffe boek! En niet alleen over de body, maar ook over de mind! De balans dus!

En zoals er op de cover staat, het is een 10 weken plan! Dus dat ga ik eens 10 weken proberen! Week 1 zit er op. Eigenlijk combineert Saartje 2 x lopen, 1 krachttraining, 1 stabilisatie training en 1 x touwtje springen maar dat laatste mag ook vervangen worden door lopen. Hoewel het touwtje springen zou zorgen voor een intensiever spiergebruik. Dus dat test ik zodra ik een springtouw heb 😉

Eigenlijk is dat een beetje de visie die ze in Leuven hadden op de revalidatie. Maar dan iets ruimer bekeken. Het ligt me wel denk ik, dus ik ga dat proberen! Ik weet zo goed dat kracht en stabilisatie oefeningen heeeeeeel belangrijk zijn om beter te lopen, beter te functioneren en minder kans op blessures te lopen. Maar jammer genoeg durf ik dat ook al wel eens te vergeten. Of denken dat het zonder ook wel oké is. Dus vol goede moed start ik aan Saartjes plan!

Nog 9 weken te gaan om te weten of het effect heeft en om het geïntroduceerd te hebben in de dagelijkse planning. Nochtans duren de trainingen niet zó lang, het is haalbaar. En als we er beter van worden, de moeite waard om te proberen!

En dan nog even terug in de tijd, waar het allemaal begon… Bij KanActief, een fantastisch revalidatie programma speciaal voor kankerpatiënten, in het UZ Leuven. Daar werden de fundamenten gelegd voor mijn plan! Ik kan het werkelijk iedereen aanbevelen! Voor mensen uit omgeving Leuven is er ook een KanActiefplus, hieronder voeg ik een foto van hun visie! En ja ze zit er goed ingebakken bij mij 😉

En tot slot ook nog bijgevoegd omdat het hier geschreven staat…E het dus niet allemaal ingebeeld is 🙈 Anti hormoontherapie is een behandeling die wel eens kan wegen… En wonderen zijn er nog niet voor gevonden.

*Samenvatting: Bewegen geeft energie, mentaal en fysiek! Volgens Saartjes plan ga ik mentaal en fysiek fit worden, weliswaar in slowmotion, maar ik geloof erin en start met week 2! Het boek leest als een trein en is dus ook een aanrader! Dus Project Power here I come! De energie gaat hopelijk terug het duracell konijn in mij boven halen!

😊

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag