Als er nu één ding is wat ik ondervonden heb tijdens het ziek zijn, dan is het ervaren hoe mensen rond jou leven, meeleven, aanmoedigen, opkijken van elk stapje dat gezet word, je bijstaan. Dat zijn dingen die ik bewuster beleef. Vroeger was daar niet echt de tijd voor, om zo’n dingen te ondervinden… en dat is toch wel weer een verrijking die er gekomen is door de grote K!

In 2017 liep ik samen met net geen 200 mensen in mijn groep de race for the cure. Dat was begonnen als een zot idee en groeide uit tot een gigantisch succes! Wat voor mij nog vaak voor een warm hart zorgt!

Wel nu is ’t weer van datte… Ik stortte me weer eens in een avontuur, eentje dat wel iets groter is qua inzet… Wat begon als uitdaging Marathon New York, inclusief verblijf, screening en traject op maat (vooral dat laatste lijkt mij het mooiste stukje van de uitdaging, omdat ik toch zo’n onbetrouwbaar en wispelturig lijf heb) is weeral uitgegroeid tot een grotere uitdaging dan dat ik aanvankelijk dacht.

De inschrijving zelf was vrij snel gefixt, omdat ik mezelf als de perfecte uitdaging zag voor de NN Running club en het Energy Lab, was mijn sollicitatie vrij vlug ingevuld. Ik wacht dan een paar weken in spanning af, en dan krijg ik bericht dat ik mee door mag naar de volgende ronde 😍

Whauw, top, komt in de sacoche! Ik moest een filmpje maken van maximaal 1 minuut, om de stemmers te overtuigen, lap daar begon het al… Ikke als multimedia analfabeet 🙃 Maar dokter Google en wat vriendinnen hebben dat flink mee gestuurd, en ik vind het wel oké. Het zal niet het beste zijn, maar er zullen er ook zijn waar minder werk van gemaakt is. Dus ik post de film en maandag gingen de stemlijnen open…

Wat moest ik nu daar mee? Reclame maken uiteraard, hulp vragen want hoe meer stemmen, hoe beter natuurlijk! Dus lang leve de sociale media, de al even prettig gestoorde fans… Die trein is vertrokken en niet meer te stoppen… Wat doet dat nu met mij???

Ik heb eens gekeken naar wat andere kandidaten, wat hun drive is en hoe zij het aanpakken. En toen barsten de stemmen los… De topman een jonge gast met veel fans die gaat er een gat van door, gevolgd door een populaire juf, met bekendheid bij de NN Running club. Wat ik wel een beetje angstaanjagend vind. En dan zijn er een paar mensen zoals ik. Die echt dat pakket graag willen winnen. Ik probeer mezelf nog wijs te maken, dat meedoen belangrijker is dan winnen, en dat ik al veel Leut gehad heb tot hier. Maar eens de stemmen beginnen tellen, word ik me er meer en meer van bewust, dat ik toch wel heel erg graag top 3 zou willen eindigen! Ik zou toch wel heel graag doorgaan naar de volgende ronde! Dus ik zet alles op alles om mijn doel te bereiken! Ik vraag om te stemmen, ik tast af waar ik stemmen geronseld krijg, maar het is moeilijk, want de site en de werkwijze maken het niet bepaald aantrekkelijk voor mijn fans. Het verloopt een beetje chaotisch. Wat ik jammer vind. Het is omslachtig het aanmelden, niet iedereen geraakt aangemeld en ook niet iedereen krijgt de validatie mail. Tot ergernis van de stemmers en van mij. Want zo haken mensen af, daar twijfel ik niet aan. Misschien niet alleen bij mij maar ook bij de andere kandidaten. Of dat hoop ik toch, want dan blijft de strijd een beetje eerlijk. Het is moeilijk in te schatten, hoe mijn kansen zijn. Want er is al flink gestemd, maar je kan nog een kleine 2 weken stemmen. En er zijn mensen die dat nog gaan doen, maar hoeveel? En vooral hoeveel stemmen gaan mijn medestrijders nog krijgen? Die onzekerheid, daar loopt mijn energie van weg. Samen met de uitputtingsslag om mensen warm te maken voor de stem. Ik word daar kei moe van. Maar ik wil echt zó graag een ronde verder dat blijven proberen de enige optie is.

Dus voorziet mijn enthousiasme gelukkig wat energie in dat ”lege” vat!

En dan nog iets wat ik kwijt wil… net zoals 2 jaar geleden, ben ik overdonderd door mijn fans! Mijn enthousiasme werkt blijkbaar aanstekelijk, want de fans houden pleidooien om zó veel mogelijk stemmen te verzamelen! Ik heb op een week zó veel lof gekregen! Dat is zó geweldig! Ik durf zeggen dat ik toch wel een paar kippenvelmomentjes gehad heb! En weet je wat het toppunt is van al dat lof??? Wel lieve fans zonder alle aanmoedigingen, die ik gedurende mijn ganse traject al mogen ontvangen heb, had ik zo ver niet gestaan! Alleen was mij dit nooit gelukt! Het is ongelooflijk mooi, wat ik in die drie jaar heb mogen ervaren op vlak van geloof in mij, aanmoediging, bewondering, … Alle mensen rond mij doen dat zó goed! Ik durf oprecht zeggen dat ik mij graag gezien voel, dat ik buiten de lichamelijke ongemakken die de therapie met zich meebrengen, véél beter in mijn vel zit, en dat het lijkt alsof ik meegetrokken word in een tornado van leuke uitdagingen, toffe momenten, zotte mensen, lachen en plezier! Ik durf zeggen dat ik meer leef dan vroeger! En ik geloof erin dat ik nog veel leuke momenten ga beleven met de allerliefste mensen!

De wake-up call kwam vroeg bij mij, maar hij is binnen gekomen, en in heb eruit geleerd!

Ik ga al mijn dromen achterna! Ik sleep er mensen in mee! En ik ben zó ongelooflijk dankbaar dat dat nog lukt ook!

Dus lieve mensjes rondom mij… mijn dank naar jullie toe is onbeschrijfelijk, zo groot is hij! Ik ben fier op jullie! Ik ben zo ongelooflijk blij dat net ik de liefste mensen ken!

Dank je wel voor alle aanmoedigingen! Dank je wel voor alle motiverende woorden! Dank je wel voor alle stemmen! Dank je wel dat jullie me geholpen hebben op de weg tot nu, en op de weg die nog voor me ligt! Zonder jullie was het nooit gelukt!

En tot slot blijf ik hopen dat er nog lieve mensjes genoeg zijn, die hun stem willen geven om top 3 te halen voor de volgende ronde te bereiken! Stemmen jullie nog mee? Promoten jullie nog mee? Want enkel met jullie hulp kan het lukken!

Ongelooflijk dikke merci! En have a nice weekend 🌞